"19. Biliran & Malapascua met Ellen en Koen"

Na de nachtferrie richting Cebu, een tweede ferrie naar Leyte, een busrit vam 2 uren en een jeepneyritje arriveerden we in de late namiddag op Agta Beach in Biliran waar onze vrienden Ellen en Koen ons al zaten op te wachten. Zoals in de film liepen we over het strand naar elkaar toe ... bij ons iets minder sierlijk vanwege die zware bagage op onze rug ... en vlogen rond elkaars nek. Het was wat onrealistisch en emotioneel elkaar hier te ontmoeten. We hadden zoveel bij te klesten dat de verhalen verliepen van de hak op de tak ... en vooraleer we het door hadden, was het 12u 's nachts. We waren nog lang niet uitgekakeld, maar er volgen nog 7 prachtige dagen samen.

In een land met 7000 eilanden is het niet zo makkelijk een keuze te maken welk gebied je gaat bereizen. Maar Ellen en Koen hebben een niet zo voor de hand liggende, maar een geweldige keuze gemaakt om het eiland Biliran eruit te pikken. Nog een van de meest onaangetaste en pure stukjes Filipiijnen, absoluut niks (maar dan ook echt niks!) van toerisme te bespeuren. Een schitterend eiland, als ook zijn bewoners, om te ontdekken. Op 't dak van een jeepney, vanachter op een brommer, opeen gepakt in een tricycle ...een voor een leuke manieren om het eiland te verkennen en je in te leven in het plaatselijke leven.
Vervoer door het centrale gedeelte naar de andere kant van het eiland is niet zo vanzelfsprekend (zeker niet tijdens de Holy Week van Pasen) en gingen op zoek ergens een brommer te huren. Wat nog minder vanzelfsprekend is in een plaats waar geen toerisme heerst. Na wat rondvraag bij rondhangende locals zijn we erin geslaagd hun eigen motors tegen een prikje te mogen gebruiken, kwestie van vertrouwen. Deze dagrit voerden ons door de mooiste en kleurrijkste landschappen en vergezichten. Vriendelijke haltes en ontmoetingen met de locals met tegelijk toch ook die verbaasde blikken in hun ogen, sommige kinderen keken ons aan alsof ze voor 't eerst sinterklaas zagen. Alsook een idyllische lunchpicknick en zwempartij onder een van de vele watervallen die Biliran rijk is. Net voor 't donker terug en honger van al dit moois, moe van 't wuiven en 'saying hello', kochten we 'avonds verse reuzescampi's op de markt die we lieten grillen aan een of ander straat barbeque'ke. Het enige wat ze in ruil vroegen, was er rijst te kopen ... 3 pesos (0.05 euro) voor 1 portie. Heerlijk goedkoop, maar vooral super lekker!!
's Anderendaags stond Higatangan Island met z'n zandbank op het programma. Het had veel tijd en onderhandeling nodig eer we een bootman bereid vonden met z'n 'wrak' ons naar daar te brengen. Als dit uiteindelijk toch lukt, geniet je er eens zo hard van. Het weer zat die dag niet zo mee, maar zelfs dat had charme. Terwijl Leen en ik op 't eilandje bleven, vergezelden Ellen en Koen wat gulle locals op een boottrip rond het eiland ... Koen heeft hierbij ruimschoots kennis gemaakt met het San Miguel Beer.

Synoniem met de Filippijnen ... tropische stranden ... en wat is er leuker dan je laatste dagen van je vakantie op zo'n plek door te brengen. Dus met z'n vieren op naar Malapascua Island! Hier brengen zowel Ellen en Koen als wij onze laatste dagen van "living in paradise" door. Malapascua heeft alles wat een tropisch eiland moet hebben: poederwit strand, scheefhangende palmbomen, enkele rieten dorpjes waar de tijd al jaren stil staat, hel blauw-groene zee en lots of sunshine! Seafood, rum-cola, mangoshakes, enkele (maar niet te veel) gezellige eetplaatsjes op het strand en geen wegen.
Het eiland, amper 5 km lang op 2 km breed, heeft nog veel meer te bieden en terwijl de dames op 't strand nog steeds bijtetteren gaan de venten op ontdekking ... stinkende vissersdorpjes, poging palmboomklimmen van Koen, rauwe zeeegel proeven (de rest van de dag hebben we al tuffend doorgebracht), ...
De ontbijten voor onze bamboehut, het dagelijkse eilandleven en de gezellige stranddinnerkes onder de heldere sterrenhemel zullen de komende weken nog dikwijls het gespreksonderwerp worden tussen ons vieren. 't Was de perfecte mix: onze vrienden Ellen en Koen, authentiek Biliran en paradijslijk Malapascua.

Donderdagmorgen wuiven we onze vrienden uit en gaan nu onze pen neerleggen en nog volop genieten want het eind van onze lange reis komt spijtig genoeg heel dicht bij.
Spijt terug naar huis te gaan, maar anderzijds blij familie en al onze vrienden terug te zien!!

Het waren 6 fantastische en onvergetelijke maanden!!!!!!!!!

Tot binnenkort
Bart en Leen

Dit is ons laatste verslag maar dit vullen we thuis nog aan met de foto's.