"14. Siem Reap - de tempels van Angkor "

We nemen onze intrek in een zeer gezellig guesthouse bij een toffe familie, 2.75 euro voor 2 personen met doucheke op de kamer en hangmat in de tuin. De 3 komende dagen verkennen we de legendarische Angkor-site per fiets. Als must natuurlijk de zonsopgang boven Angkor Wat, het grootste religieuze heiligdom ter wereld. Om 5.30u stonden we daar, pikdonker, dan stilaan kwamen de contouren van de 5 torens tot uiting tegen de floewe hemel. En even later ... de weerspiegeling in het waterbekken dat zich uitstrekt voor dit majesteuze gebouw. Ons schrale picknick ontbijt, stokbrood en jam, smaakte eens zo goed even stil te staan dit hier op zo'n locatie te kunnen verteren. Hoewel angkor Wat volgens de meeste reizigers het summum is, vinden wij Bayon en Tha Phrom toch ook bij de top horen. Bayon, een tempelberg waar je je ' bekeken' voelt door de 200 gezichten die op je neerkijken. Vooral 's morgens als de eerste zonnestralen deze kunstwerken strelen is 't adembenemend mooi. Ook Ta Prohm, grotendeels overwoekerd door de jungle en waar reuze boomwortels de oudheid in zijn macht heeft, straalt mysterie uit. Niet verwonderlijk dat net hier de bekende filmscene met Angelina Jolie uit Tomb Raider is opgenomen. De hele Angkor site is zo uitgestrekt dat je onmogelijk alles kan bewonderen, maar na 3 dagen in deze indrukwekkende regio rond te fietsen, hebben we toch behoorlijk wat gezien en genoten. Ook voor het platteland rondom Siem Reap hebben we een dag uitgetrokken. Gewoon wat onbeduidende padjes inslaan en je komt bij de meest vriendelijke mensen, mooie rijstveldjes en zoveel prachtige taferelen uit. Sla de reisgids dicht en fiets erop los ... en je beleeft een geweldige tijd.
Zeer aangrijpend was ook het bezoek aan het revalidatiecentrum (Handicap International) voor slachtoffers van landmijnen. Hier hebben  we een ganze rondleiding gekregen wat natuurlijk vooral voor Leen met haar job zeer interessant was. Nog steeds dagelijks vallen er gemiddeld 3 slachtoffers. Niet te geloven hoe inventief die slachtoffers zijn vooraleer ze in het revalidatiecentrum komen.  Ze maken zelf 'prothesen' van takken, bamboe en zelfs het metaal van de bommen waardoor ze getroffen zijn.

Dan richting Thailand (1 dag bussen) om in Bangkok onze vlucht naar de Filipijnen te regelen. Alle internationale vluchten in en naar Azie passeren via Bangkok, dus we 'moesten' voor een dag of 2 hier zijn. 5 jaar geleden vonden we deze veel te drukke, toeristische en toch wel Westerse hoofdstad maar niks. Nu nog veel minder! Vooral de Khao San Road (de backpackers omgeving) is buiten zijn oevers aan 't treden. We arriveerden rond 20.00u in een hotelletje, zetten alle bagage op de kamer, een dubbel slot van ons eigen erop (dat we gedurende de afgelopen 3 maanden amper hebben gebruikt), namen al onze waardevolle documenten mee, ook al ons geld en bankkaarten op zak, ... en gingen dan een heerlijk Thais hapje eten aan 1 van de vele straatstalletjes. Toen we na 2 uurtjes terug op onze kamer arriveerden, werden we niet goed. Ons slot was opengebroken en de hele kamer was een ravage ... we waren bestolen! Chance dat we alle documenten en geld op zak hadden maar we zijn wel serieus ontriefd: 1 grote rugzak weg, lange broeken, wandelschoenen, zwemshort en bikini, windstoppers, ondergoed, ... kortom allemaal trekkingmateriaal dat ze hier op straat kunnen verpatsen. De spullen die op onze verdere reis nog gaan nodig hebben, hebben we ondertussen opnieuw aangekocht. Dit is allemaal 'maar' materiaal. Maar het ergste vinden we de souveniers die we voor familie en vrienden al hadden gekocht. En natuurlijk het fototoestel met toebehoren (ondertussen ook al een nieuw gekocht, zelfde model maar de nieuwe versie ervan). Chance dat we de meeste foto's al op DVD en USB hadden staan, zo zijn we alleen de foto's van het laatste deel van Cambodja kwijt (dat geheugenkaartje zat nog in het toestel). Dit is zo spijtig want dat zijn net de meest aangrijpende (genocide museum, stotkinderen, het stort zelf, revalidatiecentrum) en prachtige foto's hadden we van de Angkor site. De aangifte bij de politie was een grote klucht, het verslag hebben we uiteindelijk zelf moeten schrijven omdat de ene de krant zat te lezen, een andere kon geen Engels, nog een andere kon niet schrijven ... een hoop paljassen bijeen! En dan moet je proberen je kalmte te bewaren!!

Ondertussen zij we 3 dagen verder en is alles al wat bezonken. We bereiden ons voor op onze volgende en spijtig genoeg al laatste bestemming ... de Filipijnen! Vanavond 22/02/09 om 23.00u stijgen we op.

Nu kan het weer wel even duren vooraleer we iets van ons kunnen laten horen want de komende 2 tot 3 weken trekken we door de bergen en afgelegen plattelandsgebieden van Noord-Luzon. We kijken er enorm naar uit.

Tot binnenkort
Vele groetjes Bart en Leen