Gastenboek
|
| |
|
Profiel
|
 Filip & Véronique
|
Offline
[
België
]
|
|
|
Recente Verhalen
|
27 Dec 2006
|
23 Dec 2006
|
22 Dec 2006
|
20 Dec 2006
|
|
|
|
| |
|
Reisverhalen van Peru
|
| |
| |
Peru
|
|
"Inka trail, Machu Pichu, Olantaytambo ..."
|
Filip
|
10 November 2006
|
| |
We worden stipt om 7u20 opgehaald in onze hostal maar dan begint het wachten. Het duurt 2u voor iedereen aanwezig is en we het nodige materiaal hebben om te vertrekken. Zo'n 45 min later komen we aan in Urubamba en ja, hier moeten we ook effe pauzeren want ze moeten nog 2 'porters' recruteren en de tenten uitkiezen. We rijden verder naar Olantaytambo waar we een laatste stop maken voor de laatste inkopen. Iedereen koopt er op aanraden van de gids een wandelstok ...
Aan km 77 worden we gedropt en beginnen we aan onze tocht. De porters blijven wel heel lang achter ... maar als we aankomen op de plaats voor het middagmaal (km 82) komen de porters en de kok even later ook aan, met een minibusje. We stellen ons luidop de vraag waarom ze onze zakken niet konden vervoeren in het busje samen met al het andere materiaal maar een antwoord blijft uit. Het middagmaal is een eerste test voor de kok, Vicente. En ja, hij slaagt met glans. We genieten met z'n allen! Na het middagmaal zetten we er de pas in. Vero begint te vrezen want het tempo ligt ver boven het gemiddelde en genieten van het uitzicht is er niet echt bij. Als we aankomen aan km 88 is het volop feest in het plaatselijk dorpje. Verschillende dorpen concurreren voor de titel van voetbalkampioen van de vallei. We mengen ons in het feestgedruis en genieten zelfs van de plaatselijke drank uit de jerry-kan. Als het vervolgens begint te regenen is het toevallig ook 'tea-time'. En vlak na T-time volgt tijdens de inka-trail blijkbaar ineens het avondeten. En het ligt ofwel aan de kwaliteiten van de kok, ofwel aan de inspanning die we hier leveren maar in ieder geval geniet iedereen van de deugddoende maaltijd.
Dag 2 is de moeilijkste dag. Om 5u30 worden we gewekt met een kop warme coca-thee. Rond 7u beginnen we pas echt aan onze tocht. Eerst is er nog een stuk Peruviaans plat maar daarna, vanaf de 2de controlepost, volgt een gans stuk omhoog. Als de groep na de middag het hoogste punt bereikt blijven we daar zo'n anderhalf uur. Niet enkel genieten van het uitzicht, er zijn er namelijk 2 van de groep die het iets rustiger aan doen. Als ze na anderhalf uur nog niet boven zijn beginnen we toch aan de afdaling en naar goeie gewoonte volgt bij aankomst tea-time. Voor het slapen gaan genieten we nog van een glaasje wijn. Wat een luxe op trektocht!
De 3de dag van onze 4-daagse trekking worden we weerom om 5u30 gewekt. We willen vroeg vertrekken om voor alle anderen de verschillende ruïnes op de weg te bezoeken maar ... er waren stiekem 2 groepen al om 5u vertrokken ... Na de eerste ruïne, op de eerste rustplaats, is het vrij druk maar aangezien onze groep geen nood heeft aan rust laten we er geen gras over groeien en wandelen ineens verder naar de 2de ruïne. Daar aangekomen heeft onze gids een voorstel. Aangezien we goed doorwandelen is het mogelijk om vandaag (3de dag) Machu Pichu al te bereiken. Dat zou het voordeel geven dat we 2 kansen krijgen MP te bezoeken. Na wat heen en weer geleuter over praktische zaken is iedereen het ermee eens en zetten we de pas erin. We zijn niet meer te stoppen en nog voor 10u zijn we waar we verondersteld waren te lunchen. Iedereen is dan ook super gemotiveerd want nu krijgen we 2 kansen om Machu Pichu bij helder weer te zien. In het regenseizoen is dat zeker geen overbodige luxe.... Het blijft echter wel onduidelijk waar we die avond dan gaan slapen. Eerst zou het een alternatieve camping worden maar uiteindelijk blijkt het een restaurant te zijn in Aguas Calientes. De onduidelijkheid schept wat verwarring maar we trekken na het middageten en een bezoek aan Wiñay Wayna toch door naar het einddoel van onze tocht: Machu Pichu! Het weer is prachtig en we genieten volop van het fantastische zicht van aan de 'Sungate'. Tegen 16u30 bereiken we MP zelf. Na wat uitleg over de site en het leven van de inca's vatten we met 5 van de groep de tocht aan naar Aguas Calientes. De rest neemt de bus .... Voor ons, de wandelaars, wordt het wel even lastig want de motivatie zakt onder nul, de vermoeidheid slaat toe en het wordt donker. Om 18u30 bereiken we uiteindelijk Aguas Calientes waar een van de porters ons al zit op te wachten. We verwennen onszelf met een bezoek aan de thermale baden. Gewoon genieten is dat ! We lopen er ook R&J weer tegen het lijf.
Uiteindelijk zitten we tegen 21u toch met z'n allen aan tafel voor ons laatste avondmaal. We worden echt verwend ... zo'n maaltijd hadden we nooit kunnen dromen op voorhand. Om de porters, gids en kok te bedanken bestelt Michael (in naam van de groep) tequila en bier, gevolgd door nog een rondje, ... Na het avondeten en nog wat kaartspelletjes trekken we met z'n allen naar de disco. We houden het vol tot 1u en dan gaan we slapen. De rest (horen we achteraf) voetballen nog tot 2u. Om 4u zouden we gewekt worden om de tocht omhoog, terug naar de Machu Pichu, te kunnen aanvatten en tijdig boven te zijn voor de zonsopgang. Maar iets voor 5 worden we wakker en zijn dus niet gewekt geweest. Het ontbijt staat wel klaar (wonder boven wonder) maar te voet naar de ruine EN tijdig boven zijn zit er niet meer in... dan maar met de bus maar daar hadden wij helemaal geen zin in. Het is trouwens schandalig duur in vergelijking met ander transport in Peru! Aangekomen in MP is onze groep ineens aangevuld met nog andere mensen en krijgen we de beloofde rondleiding. Iets verderop zitten, jawel, R&J. Omstreeks 8u starten we dan de klim op de Wayna Pichu. Bij de start van de klim is het nog bewolkt en dus lekker fris. Als we boven komen klaart het helemaal op en hebben we een prachtig zicht op de wereldberoemde site. We wandelen nog even tot aan de inca-brug en dan is het alweer tijd om terug te vertrekken.
Machu Pichu werd nooit ontdekt door de spanjaarden omdat de inca's het helemaal gecamoufleerd hadden. De combinatie met de ligging zorgde ervoor dat de stad verborgen, maar dus ook bewaard, bleef. Hoe ze in die tijd een dergelijk complex konden neerpoten is ons nog steeds een raadsel ... MP werd gebouwd met de bedoeling om de jungle te veroveren, MP zou de vestiging worden van waaruit alles zou gecoördineerd worden. Trouwens, er zou in die jungle nog een verloren stad liggen van de Inca's waar ze al hun waardevolle objecten in veiligheid brachten. Tot vandaag blijft men zoeken ....
Terug in Aguas Calientes lopen we R&J nog een paar keer tegen het lijf en ze doen ons ook nog een leuk restaurantje aan de hand voor onze laatste avond in Cusco. In de latere namiddag hebben we onze trein terug naar Cusco maar wij beslissen om in Olantaytambo al af te stappen en hier de nacht door te brengen. We vinden er een leuke hostel en we eten er superlekker in een plaatselijk restaurant. Een echte aanrader .... voldoende, lekker en goedkoop!
De volgende dag bezoeken we de ruïnes van Olantaytambo waar de Inca's zich jaren verzet hebben tegen de Spanjaarden. Ook toen tijdens de spaanse bezetting de inca's rebelleerden speelde de vestiging in Olantaytambo een belangrijke rol. We zetten onze tocht verder naar Urubamba van waaruit we de Salinas van Maras bezoeken. Dit is een zoutwinningsgebied dat al in gebruik is van de inca tijd. Tot op vandaag wordt hier zout gewonnen. Voor ons is het vooral een schitterende plaats.
Als we terug in Urubamba zijn nemen we de bus naar Chinchero maar na een half uurtje rijden staat de bus ineens stil. Het is duidelijk dat dit geen gewone halte is. De chauffeur en z'n assistent liggen onder de bus en zoeken naarstig in de koffer naar het nodige materiaal .... Tot nu weten we nog steeds niet wat er aan de hand was maar in ieder geval, na een 20tal minuten zet de bus zich terug in beweging en rijden we langzaam verder. Ook in Chinchero bezoeken we een Inca ruïne. Deze is weliswaar minder spectaculair maar we genieten vooral van het feit dat we hier alleen zijn, zonder andere toeristen. In de vooravond proberen we een bus verder naar Cusco te nemen maar uiteindelijk krijgen we een spontane lift. Als we bijna in Cusco zijn zien we iets verder een politiecontrole en aangezien het blijkbaar niet toegelaten is om mensen te transporteren nemen we afscheid en gaan we verder met openbaar vervoer. In Cusco zoeken we Vicky op en dit keer met succes. Vicky blijkt een ongelooflijk vriendelijke dame te zijn. We gaan samen gezellig een karafje wijn drinken en toasten bij elke slok ... We worden ook ineens uitgenodigd voor haar huwelijk, volgend jaar in augustus.
We zoeken het restaurantje op dat R&J ons hadden aangeraden, en ja, we lopen hen weer tegen het lijf en besluiten dan nu echt ons laatste avondmaal samen te nuttigen. Die nacht nemen we de bus naar Copacabana (Bolivië) met een overstap in Puno.
|
|
|
|
|
Laatst toegevoegde foto's van Peru
|
| |
|
|
|
Bekijk alle foto's van Peru
|
|
|
|
|
|
Meer Verhalen van Peru
|
| |
|
|
|
|
ARGENTINIË
BELGIË
BOLIVIË
CHILE
COSTA RICA
ECUADOR
PERU
URUGUAY
USA
