Welkom op ons reisdagboek!
Wij zijn Joke (32 jaar) en Roland (42 jaar) uit Overijse. Eind deze maand laten we België voor een jaar achter ons en trekken we de wijde wereld in.

Waarom op wereldreis? 
 

Reizen heeft ons waarschijnlijk altijd al in het bloed gezeten, en vooral dan de interesse in de natuur en exotische culturen.   

Maar als je net afgestudeerd bent en je begint te werken, heb je vaak nog andere doelen en prioriteiten. Sommige bestemmingen lijken ook zo ver en onbereikbaar, maar door af en toe een klein beetje de grenzen te verleggen, kom je tot het besef dat de dag van vandaag bijna niets nog onbereikbaar is, als je het zelf maar hard genoeg wil.  
 

Toen we vijf jaar geleden voor ruim een maand op huwelijksreis trokken naar Nieuw-Zeeland waren we in de zevende hemel: zo lang waren we nog nooit van huis weggeweest. Meer dan vier weken niet aan je werk moeten denken en ondergedompeld worden in de meest betoverende landschappen, het leek wel een droom. Nooit gedacht dat dat ons ooit eens zou lukken. En dan begin je onderweg met andere reizigers te praten, en die zijn voor drie maanden weg, of voor zes, of zelfs voor een heel jaar. En wij met onze vier weken, we moesten ons haasten, want we wilden dit nog zien, en daar nog naartoe, en we hadden maar twee weken meer….   

We vroegen ook vaak aan al die reizigers hoe ze dat dan in godsnaam allemaal voor mekaar kregen, en het antwoord was altijd weer: je moet het gewoon doen!  
 

Terug thuis is de idee om ook ooit langdurig op reis te gaan zich steeds meer en meer in onze hoofden beginnen nestelen. Op een dag maakten Joke en ik elk afzonderlijk een lijstje van 20 bestemmingen waar we ooit nog eens naartoe wilden gaan. 12 bestemmingen kwamen op beide lijstjes voor, dat betekende dat er nog 28 droomreizen te verwezenlijken waren. Moeilijk haalbaar dus aan een tempo van één reis van 3 à 4 weken per jaar.  
 

Een wereldreis dan maar, maar hoe begin je daaraan? Wanneer vertrekken? En hoe financieren? Het antwoord op de tweede vraag was eenvoudig: niet zolang onze oude Sint-Bernard Charlotte nog leefde. Onze trouwe vriend konden we onmogelijk een jaar achterlaten, en ze meenemen was uiteraard geen optie. Charlotte is uiteindelijk 14 jaar en vier maanden geworden… 
De antwoorden op de overige vragen vonden we voornamelijk op diverse reismarkten, na urenlange gesprekken met zielsverwanten die ons zijn voorgegaan, en na het verslinden van kilometers reisliteratuur.  
 

Dan begon het puzzelen aan de reisroute, rekening houdend met klimaten, vliegroutes, persoonlijke voorkeuren, enzovoort. Tot alles uiteindelijk in de plooi valt en D-day nadert.

Onze reisroute ziet er min of meer als volgt uit: 
Op 25 oktober vertrekken we naar Lima. We trekken door Peru naar Bolivië, vliegen van La Paz naar Buenos Aires, vanwaar we naar het uiterste zuiden van Argentinië doorreizen. We hopen via een last minute op Antarctica te geraken, en daarna door Chili naar het Paaseiland. 
Eind februari blijven we een weekje in Sydney, waar we onze visa zullen aanvragen voor Vietnam. Na Vietnam reizen we door het paradijselijke Indonesië naar de jungle van Borneo. Begin juni willen we vanuit Hong-Kong over Peking naar Mongolië. Dan terug via Peking naar Tibet en Noord-India. 
De laatste twee maanden staan er tenslotte nog twee landen in ons geliefde Afrika op het programma : Namibië en Botswana. 
Uiteindelijk vliegen we vanuit Kaapstad over Londen terug naar Brussel.

Maar zal het allemaal wel zo lopen, of zullen onze plannen onderweg nog een heel andere wending krijgen? 
Dat verneem je de komende maanden in ons echte reisverhaal….