Reisverhaal «Chile Chico»
Chili - Argentina - Patagonia
|
Chili
|
0 Reacties
03 Januari 2015
-
Laatste Aanpassing 03 Januari 2015
Chile Chico ligt aan het grootste meer van Zuid-Amerika. Het is een dorpje met een micro-klimaat, dus lekker warm. Op 65 km ligt het NP Jemenini en daar willen we graag naartoe maar er gaat geen bus naartoe en het lijkt ons wat ver. Dichterbij op zo'n 20 km ligt de Cuevos de los Manos, een grot waar muurschilderingen te zien zijn van eeuwen terug.
Dus besluiten we om vandaag terug te liften, we willen graag naar de Cuevas de los Manos. Eerst bezoeken we het stadje Chile Chico en dan beginnen we te liften. Verschillende auto's passeren en het lijkt niet te lukken, tot we omkijken en een paardenkar achter ons rijdt. Anna gebruikt haar charme - wat ze trouwens altijd doet - en het lukt haar, ook zoals altijd. We klimmen op de kar en de brave man brengt ons verder. Hij vraagt waar we heen willen en verklaart ons voor zot! Dit kan nooit lukken zegt hij, het is te ver en er zal jullie niemand meenemen. Hij vraagt of we water hebben en eten en een tent. Het is veel te ver! Hij praat constant en ik zeg tegen Anna dat ik hem niet begrijp, ik ook niet antwoord ze! Ze is niet te doen, iedere man kijkt naar haar, ze draait iedereen rond haar vinger, ze is super sympathiek en ze praat honderduit! Ze heeft ook alle geluk en ze daagt het ook constant uit!
Even later zet de man ons af.. ik heb er geen vertrouwen in maar ik zie dat Anna erin gelooft, dus ik laat me leiden...
Even later stopt een Kangoo met vier Israëliërs en we mogen erbij! Ze gaan naar het Nationaal Park Jemineni. Wij laten onze plannen varen en zijn blij dat we mee mogen. De weg naar het park is mooi maar eigenlijk niet geschikt voor een 'gewone auto'. Het lukt ons om zonder te betalen het park in te rijden. Even later komt de ranger achter ons met zijn wagen en vergeet hoe boos hij was toen Anna hem rond haar vinger draait: resultaat: we hebben niet betaald en hij nodigde ons zelfs uit om daar te blijven slapen. Lachend vertelde ik Anna dat hij haar uitnodigde, niet ons.
Anna en ik kunnen het goed met elkaar vinden, we lachen ons onnozel en ik zeg haar dat we een goed team zijn: zij brengt mij overal en ik geef haar eten. Koken is niet haar beste kwaliteit en mij lukt het hier aardig.
De Israëliërs brengen ons ook weer mooi naar het dorp en even later zitten we aan tafel voor Gentse waterzooi (zonder kip) want onze Chinese roommate is vegetarisch.
