Reisverhaal «In stof en as»

Chili - Argentina - Patagonia | Chili | 0 Reacties 10 Januari 2015 - Laatste Aanpassing 10 Januari 2015

Als we opstaan is het terug bewolkt en vochtig, het regent niet maar eigenlijk hadden Ana en ik gisteren al besloten om verder te trekken. We hebben beiden geen zin om 20 km terug te keren om de wandeling naar de gletsjer te maken. Foto's van de gletsjer doen ons de bedenking maken dat hij heel goed lijkt op de gletsjer die we de laatste keer zagen en we zijn het koude weer en de wind en de regen beu.

Als ik 's morgens een wandelingetje maak zie ik de moto staan die we gisteren enkele keren zagen rijden, toen had ik mij de bedenking gemaakt dat het iemand was die heel goed kon rijden, de manier waarop en ze zagen de motorrijder regelmatig rechtstaand op de pedalen. Te bedenken dat de weg hier in verschrikkelijke slechte staat is en vol stenen ligt. Even later stapt de motorrijder bij de bakker buiten en het is een vrouw! Woouw.. later rijdt ze regelmatig voor ons en met serieuze snelheid zie je ze de berg optrekken, even later staat ze aan de kant te genieten om ons daarna weer in volle vaart voorbij te steken. Een vrouw met ballen!

Samen stappen we al gauw in onze lift en Ana heeft zoals altijd alle geluk, hij rijd naar Esquel in Argentina, de plaats waar zij naartoe wil. Het is een rare kwiet, hij is 23 en heeft deze wagen vorig jaar gekocht, ondertusen heeft hij er 71500 km mee gereden en de wagen is zo afgeleefd als iets, zijn stuurinrichting is kapot en hij rijdt rond zonder rijbewijs, dat zou door de politie afgepakt zijn wegens dronkenschap. Hij is papa van een kindje van 3 jaar en leeft ondertussen bij een andere vrouw die een kind van 6 jaar heeft. Hij doet zaken met China, stuurt dingen op en krijgt daarvoor 'andere goederen'. Hij zou hiermee heel veel geld verdienen, Ana en ik hebben dezelfde bedenking. Of het is een dealer of het is een gast met heel veel fantasie. Even later hoor ik hun praten over marihuana en andere drugs. ik ben blij als ik er halverwege uit moet. Ana en ik nemen uitbundig afscheid en we zullen elkaar missen zeggen we.

Even later kan ik in een andere 'lift' stappen tot in Chaiten. Hier koop ik direct een ticket voor de boot naar Chiloe morgen en ik vind een hele mooie hostal. Vanbuiten ziet hij er schattig uit maar vanbinnen is alles nieuw! Daarna maak ik een wandeling door Chaiten, het is een soort spookdorpje want alles ligt nog onder de as. In 2008 is een vulkaan in de buurt uitgebarsten en heel veel huizen waren vernield en het lijkt of ze hier op een hoopje liggen. De helft van het dorp staat er nog verbrand bij en het strand ligt vol as. Waarschijnlijk een toen recent groot gebouw met artesanias en mercados staat er leeg en vernield bij. Jammer dat ze het niet (kunnen) herstellen. Je merkt wel dat ze hier en daar huizen afbreken en al enkele zijn mooi hersteld. Maar het dorp kreunt onder de as. Het is cynisch maar in een tearoom kan je potjes as kopen 'als souvenier'.

Eindelijk ben ik in goed weer, de zon schijnt hier stralend en warmt me helemaal op. Het is tijd voor mijn boot naar Chiloe.

 

 

 

 

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking