Reisverhaal «Tranquilo»

Chili - Argentina - Patagonia | Chili | 0 Reacties 04 Januari 2015 - Laatste Aanpassing 06 Januari 2015

Chile Chico verlaten is niet simpel. Bussen rijden enkel van dinsdag tot donderdag en vandaag is het zondag. Je kan een boot nemen om 16u maar die vaart niet naar de plaats waar wij willen gaan. Eigenlijk weten we nog niet waar we naartoe willen gaan, we kunnen naar Tortel maar dat is heel ver terug naar beneden of we kunnen naar Puerto Tranquilo waar ze hele mooi marmergrotten hebben. In ieder geval gaan we liften en waar de chauffeur ons naartoe brengt dat wordt onze nieuwe bestemming. We vertrekken vroeg maar er staan al 4 wachtenden voor ons. Twee ervan kennen we, het zijn Israëliërs die we al overal zijn tegengekomen, zij stonden hier gisteren 6 uur en staan hier dus nu nog..

Drie uur later staan we met 15, Anna en ik zijn ondertussen tot aan het toeristenbureau gewandeld waar Anna wat kan onderhandelen. De chica van het bureau heeft een bericht op FB gezet dat er heel veel hikers zijn vandaag en wie een centje wil bijverdienen kan dit want wij willen wel iets betalen. Er stopt een minibus en Anna stapt erop af, even later zie ik haar met een big smile. In dit busje zitten 3 koppels en 1 reisbegeleider, het zijn Italianen die volgens ons een dure reis maken, maar we kunnen mee! Alle andere staan er nog en we voelen ons even schuldig maar tja het leven is aan de durvers.

Tijdens de weg naar Puerto Tranquilo wordt na iedere bocht oooh en aaaah gemompeld want de weg is ongelooflijk prachtig en terug constateer ik dat ik de mooiste foto's niet kan maken want die zie je steeds in de bus! Vanuit de hoogte kijken we neer op een fantastisch mooi dal aan het grote appelblauwzeegroene meer. Die italianen hebben een Go-pro op de bus vastgemaakt en kunnen van binnen via een soort gsm foto's maken. Wat een techniek!

In Puerto Tranquilo nemen we een bootje om naar de capillas de marmol te gaan kijken, in het bootje maken we kennis met drie andere toeristen en we noemen ze 'de familie' omdat het een grootmoeder is met een zoon en een piepklein 'mensje' we dachten een dochter, maar we zijn niet zeker. Ze zijn wel superlief maar ook wel een beetje grappig. Het minimensje praat aan een stuk door en stelt honderd vragen. De marmergrotten zijn prachtig, het zijn eigenlijk rotsen die door de erosie van het water uitgesleten zijn maar zo mooi dat het wel kunst lijkt. Een rots noemen ze de kathedraal en vorig jaar is een koppel hierin of hierop getrouwd, blijkbaar kan je ze in de winter te voet bereiken omdat het water dan niet zo hoog staat.

We slapen in een hostal La Paz voor 10000 pesos.

 

 

 

 

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking