Reisverhaal «Vamos a Colombia»
Colombia - Ecuador
|
Colombia
|
0 Reacties
06 Mei 2014
-
Laatste Aanpassing 12 Juli 2014
Met spijt voor wat onze ecologische voetdruk betreft maar we gaan terug de lucht in.
Het is dat of 7 dagen op een boot in een hangmat hangen. Na drie dagen in een smoezige jeugdherberg met kakkerlakken kiezen we toch liever voor de luxe uitvoering qua verplaatsing. De vlucht over het Amazonewoud is prachtig. Zo ver als je kan zie je een groen tapijt van bomen, planten, bomen en deze zee van groen wordt doorklieft door brede, op sommige plaatsen zelfs gigantische kronkels Amazone, met vertakkingen zo breed als de breedste rivieren in Europa. Fantastisch mooi.
Het vliegtuig zet ons aan de grond in Tabatinga, een piepklein vliegveldje met een grappig mini loopbandje. Wist je trouwens dat in Amerika mensen met Obesitas voorrang krijgen!!!
T is maar dat 80 % hier meer dan 150 kg weegt en waarom, niet van slaatjes te eten.. In Tabatinga nemen we een taxi en rijden naar Leticia grappig want na een 2 tal km staat gewoon een nadar op de weg en rij je Colombia binnen. Eigenlijk is dat 1 stadje maar na enkele km verandert de naam omdat je in een ander land bent.
Colombia valt ons direct in de smaak want eerlijk gezegd vonden we Manaus niet zo leuk, het is een grote vuile stad en hier lijkt het ons gezelliger. Je hoort hier salsamuziek wat in Brazilie niet het geval was. JoJet zeggen dat ze andere verwachtingen hadden van Brazilie. Je vindt er wel de mooie stranden maar in plaats van wulpse vrouwen loopt het vol met dikke lelijke madammen. Idem dito voor de mannen.
We zijn nog maar net de grens over maar we hebben het gevoel dat het hier veel aangenamer is en om de sfeer erin te brengen kozen we een mooie hostal uit met een enorme grote luxe kamer en zwembad en dit voor niet veel geld eigenlijk. Alhoewel het klinkt veel want de briefjes hebben hier grote bedragen.. daarnet eventjes 500000 afgehaald.
Leticia ligt aan de Amazone en blijkbaar leven er dichtbij nog enkele originele amazonevolkeren. In het dorpje met de mooie naam is een piepklein museum dat de moeite waard is om te bezoeken en waar we dit allemaal lezen. Als je hier de Amazone overvaart ben je in Peru. Dit doen we niet omdat we hier zowat 'illegaal' rondlopen. Als je een land uitgaat dan moet je een stempel halen en als je een ander land binnenkomt idem. Aangezien wij hier morgen al terug weggaan halen we deze stempel pas morgen op de luchthaven.
In het park vallen net voor valavond duizenden vogels neer om te overnachten in de kruin van de bomen, een schouwspel dat we niet mogen missen. Het is een gekrijs van jewelste en als we niet opletten krijgen we ook nog wat mayonaise op onze kop ;-)
Het voelt hier ook veilig aan zodat we beslissen om nog even een drankje te gaan drinken bij de buren, Tierras Amazonas, een heel gezellig restaurant met een interieur vol beesten. Soms levensecht maar meestal nep, maar toch het had wel iets. Het eten was er fantastisch lekker, ikzelf at er de beste vis dat ik ooit gegeten heb. Een hele grote vis gemarineerd met groentjes erop en eronder en ingepakt in bladeren, echt lekker! Jokkie wou wel eens Mojojoi eten.. dat is een dikke worm, die zaten in een grote visbokaal tussen allemaal een soort 'zagemeel' van coco, naar het schijnt smaken ze naar coco, maar je moet wel hun kop eraf doen want anders kunnen ze in je lip bijten.
Trekkersinfo: hostal Yurupury - Leticia - 200000pp (17 euro)
Foto's: https://plus.google.com/photos/1059000134513898742...
