Reisverhaal «Kinabatangan river»
Malaysia
|
Maleisië
|
0 Reacties
15 November 2018
-
Laatste Aanpassing 15 November 2018
Na twee uur rijden tussen eindeloze palmvelden terwijl we putten en bulten weerstaan in een bestelbusje zonder schokdempers ben ik opgelucht om de melkchocolade te zien van de kinabatangan rivier die drie dagen het voornaamste onderwerp wordt van dit avontuur.
Aan de overkant staat onze lodge, een simpele basic lodge met een restaurantje, enkele huisjes en een longhouse met enkele dorms. Uiteraard zoals de meeste woningen in Borneo in hout en op palen. Met elkaar verbonden via wandelpaden. Ik heb geluk want ik krijg een dorm met zes bedden voor mij alleen. Dit is al de derde keer op rij, dus misschien ga ik vanaf nu steeds in dorms slapen, lekker goedkoop.. dat is het voordeel van het regenseizoen, het nadeel.. dat zien we morgen wel.. De nieuw aangelanden, wij dus, zijn met drie. Samen met de zes van gisteren maken we onze eerste boottocht en we hebben geluk! Ons bootje wordt bestuurd door de gekste chauffeur, we zoeven als gekken over het water, volle speed.. we halen alle andere bootjes in. Even denk ik: makker zo jagen we wel alle dieren weg hé.. maar nope, die gast ziet echt alles, hij vliegt in volle vaart richting de oever en wijst ons dan een Kingfisher, een klein vogeltje met prachtige regenboog kleurtjes en fluo blauw lijfje.. als even later de andere boten eraan komen is het vogeltje vliegen.. we zagen makaken, Silverrugapen, neusapen, krokodillen, verschillende soorten van de befaamde hornbills, zelfs de neushoornvogel en pigmee olifanten. Een geslaagde trip. Beter dan de nachtwandeling want deze was enkel akelig, tot over de enkels in de modder en we zagen niet zo veel. Behalve het 'ding’ aan de deur van mijn slaapkamer.. in de hoek hing een soort 'zakje’ met een pijpje aan. En het maakte geluidjes als ik buiten of binnen ging. Blijkbaar zat er een soort worm in zei de gids en inderdaad toen ik wou gaan slapen zat de worm eronder. Mooi zwart met witte vlekjes en witte oortjes met flosjes.. jammer genoeg was hij weg toen ik een foto wou maken.
Hat nadeel van dit 'laagseizoen’ is... inderdaad..regen..dat hebben we gemerkt toen we de volgende ochtend als verzopen kiekens in het bootje zaten en opgelucht waren toen de gids zei dat we terug gingen varen want we kregen toch niks te zien met dit weer.
Tussen het lekkere ontbijt - met Ierse allures’ en het delicious middagmaal deden we nog een jungletrekking.. terug met the boots on trokken we door deze jungle, geen mooie 'hogevenen’ paadjes zoals in de NP's maar in de voetsporen van de gids die soms wel eens zijn kapmes boven haalde eens we verder verwijderd waren van de slaapplek. Dichtbij was een machete niet nodig, dat had al een olifant voor ons gedaan. Vorige week kwam een olifant op bezoek vertelde de gids, hij kwam tot bij het restaurant. We zagen nog zijn voetafdrukken en zijn uitwerpselen liggen. Voor de rest was er niet veel nieuws, behalve dat ik nu weet hoe bloedzuigers eruit zien. Iemand in de lodge had er één op visite gehad, hij was nog steeds aan het bloeden.
In de namiddag kwam een nieuwe lading toeristen maar voor de boottrip kregen wij drieën weer dezelfde gids. Hij was terug de beste, waarschijnlijk omdat hij hier geboren is en heel veel leerde van zijn grootvader, bovendien was hij al 15 jaar gids. Ongelooflijk hoe hij alles van ver ziet. Hij toonde ons papegaaien, een zeldzame hornbill (de nationale vogel van Borneo) kingficher, terug alle soorten apen, een krokodil van meer dan drie meter, enkele van die hele grote lizards of hagedissen. Ik vind trouwens Engelse namen veel mooier klinken dan Nederlandse. Caterpillar bijvoorbeeld, leech, pitcher en millipid, duizendpoot. Er is trouwens een soort dat als je hem aanraakt zich oprolt als een hard balletje, iets groter dan een knikker. Hij vertelt ook vanalles zoals dat er twee soorten proboscis apen zijn: de harem (1 mannetje met veel vrouwtjes) of de gays (allemaal mannetjes). Hij bleef zoeken om de olifanten te vinden die we gisteren zagen en toen hij een spoor zag plantte hij de boot in de oever, stapte uit op zijn blote voeten in de modder en ging op zoek.. Hilarisch, alle andere boten kwamen kijken wat er aan de hand was, wij drieën zaten te lachen en deden olifanten na. We lachten vooral ook met een boot vol met oude stijf-engelse coloniaal-achtige oudjes die keken alsof ze deze middag citroenen hadden gekregen. Vooral als onze gids daarna full-speed over het water scheert. Eigenlijk is dat het leukste van dit verblijf hier: de tochten op de kinabatangan river. Onze gids vertelde dat hij van zijn vader als jongetje naar school moest zwemmen, die aan de overkant van de rivier lag. Zijn vader geloofde niet dat er krokodillen zwommen in hun rivier.
Onze laatste boottocht deze ochtend was terug geslaagd. Om zes uur varen we tussen de slingers wolken die stilaan wegtrekken op het water en opklimmen om tenslotte te verdwijnen hoog tussen de dampende bomen. De gids glijdt onze boot met een kundige souplesse naar de eerste Kingfisher, de ontwakende krokodil en de ontbijtende apen. Terug passeren ze allemaal de revue: makaken, silverleafs, proboscis, lemurs, en dan hebben we geluk. In volle vaart neemt hij een u bocht waarbij de flank van de boot nog net boven water blijft - die man is erg bedreven - en hij stevent recht al op zijn doel dat hij daarnet met zijn arendsoog zag. Hij is zo gelukkig om ons voor te stellen aan: ‘de man van het woud’ maw de Orang-oetang. Met baby dan nog. Minutenlang blijven we kijken, tot het rondom onze boot vol hangt met andere boten. Even verder zien we terug een reuze Orang-oetang, net boven onze hoofden. Kijk uit voor 'the golden rain’ waarschuwt hij en dan komt hij niet meer bij van het lachen: ooooh it is chocolat!!! Hij was zo gelukkig. Mission accomplishted zei hij gelukkig en inderdaad hij was de beste. Als afsluiter toonde hij ons waar zijn ouderlijk huis was. Een basic oude paalwoning in blauw geschilderd. Net voorbij onze lodge. Hij is zo gelukkig met zijn jungle hier. Gelukkig om zijn boot skills te tonen, zijn kennis te delen en om ons zijn rijkdom te tonen. He loves it!
Ik ook maar niet te lang want ik sta vol muggenbeten. Vijf op mijn linker bil, vier op mijn rechterbil, tien op mijn linker,...enz… verschrikkelijk. Mijn repelent is leeg en deze die ze hier verkopen helpen niet. Ik wordt zot van de jeuk!
Op naar een lekkere warme douche!
https://photos.app.goo.gl/YQLVggCgRzCSDJxa9
