Reisverhaal «Damme - Vlissingen - Zierikzee - Bergen op zoom »
Noordzeetrappelen
|
Nederland
|
0 Reacties
05 Juli 2020
-
Laatste Aanpassing 06 Juli 2020
Wakker worden in een zalig bed is toch leuker dan een tent, vooral als het regent. De buienradar voorspelt nog regen tot 11u, dus blijven we wat kletsen met de neef van Inge. Vanavond wordt het zonnig dus kunnen we nog lang doorfietsen.
Na de grootste regenval vertrekken we richting Oostende. Als we in de buurt komen van de veerdienst lopen we vast. We kunnen nergens door, men is aan het bouwen en alles lijkt hier één groot bouwwerf. Inge stelt voor om door te rijden via de bouwwerf waar duidelijk grote gele borden hangen met verboden toegang, ik twijfel. Maar Inge zet door en ploetert door de modder. Er rijden van die enorme grote gele Volvo gedrochten. Uit ervaring weet ik dat die mannen naar niks kijken en volle gas geven op het terrein. Inge zwaait naar me en ik trek mijnen Dolf door de modder, maar ik moet voet aan wal zetten en mijn tenen zuigen in de modder. Gelukkig is het maar een 50 meter. Inge staat al buiten te wachten terwijl ik door de modder ploeter. De modder zit onder mijn spatbord en zet mijn wiel vast. Wat verder probeer ik mijn tenen proper te krijgen onder het water dat uit een waterdarm komt. De eigenaar van die truck met waterhoos vertelt dat ze 240 palen in het strand moeten dammen, waarom weet hij niet. Volgens mij komt hier een windmolenpark. Dit mooie stukje strand in Oostende is om zeep. Net zoals die nieuwe pier die ze wat verder bouwden.
Met ge-nagel-lakte tenen fietsen we over de dijk verder richting Bredene en daarna via Damme naar Hoeke waar we de nog enige overgebleven camping vinden. Alhoewel, hij is nog tijdelijk open tot september, dan verdwijnt hier ook deze laatste camping. Jammer is dat, meer en meer komen overal campers, grote mastodonten en de mini campings voor tenten verdwijnen. Waar moeten wandelaars en fietsers naartoe? Op de camping ontmoeten we een gezellig dame die vandaag geniet van haar eerste dag pensioen, ze wandelt de GR5 af, als oefening om de route naar Compostella te wandelen. Dit deed ze al eens maar wil het nog eens opnieuw doen, deze keer langs de moeilijkste kant. ’s Avonds nodigen de buren ons uit op een wijntje en dit wordt ook een gezellige babbel. Zij komen hier al jaren en blijven meestal enkele weken. Ze reisden al de ganse wereld af en vertellen honderduit over hun avonturen, met rugzak, met jeep en nu met de mobilhome. Gezellige mensen en wat een avonturen!
We houden het droog en ook de volgende dag bergen we onze tent droog op en zetten koers naar Sluis. Na een heerlijke Leonidas chocomelk draaien we wat toertjes rond Sluis, tja ik beken me overal maar aangezien ik geen oriëntatie heb moeten we eerst wat rondjes doen voor ik zeker weet welke richting we uit moeten. Maar we amuseren ons..
Na een lekkere kibbeling stop rijden we richting Breskens en daar fietsen we zo de boot op die na ons direct vertrekt. In Vlissingen vinden we terug onze LF bordjes en met veel zwier nemen we de bochten maar ons enthousiasme verdwijnt vlug wanneer we door hevige windstoten in onze zadels worden gedrukt. Zelfs een tankbeurt van lekkere chocomelk in een schommelstoel helpt niet. Stoempen stoempen stoempen. We houden de LF voor bekeken en duiken het binnenland in. Laat ons maar gewoon wat gezellig dorpjes aandoen en genieten van het Hollandse platteland, met zicht op de winderige dijken in de verte. Voorbij Vlissingen slapen we op minicamping het Zwaantje, even langs de winkel om inkopen te doen en we smikkelen heerlijke tapas in het zonnetje.
De volgende dag vertrekken we terug met zon, we maken een ommetje langs het gezellige Veere en picknicken op de dijk langs het Veerse meer, maar het wordt al gauw grijs en even later beuken we terug tegen de wind in. Toch hebben we deze keer meer geluk want op de dijk naar Neeltje Jans krijgen we een duwtje in de rug. Wind mee scheuren we de drie bruggen over. De LF route buigt naar links, waar ook de wind loeit, onze gps draaide door en wist niet goed waar hij was of misschien was het wel omdat wij niet wilden luisteren. In ieder geval willen we geen stormachtige tegenwind meer, dus geen LF. We deden onze eigen goesting en pas ‘s avonds zagen we dat we onze route – die we de dag ervoor zorgvuldig hadden uitgestippeld - niet waren gevolgd. Dat is typisch voor mij, iets uitstippelen heeft geen zin want ik kan toch nooit doen wat voorgeschreven is en Inge vindt zoiets ook niet erg. Ze improviseert ook liever op het moment zelf. Dit wordt een reis ‘à la carte’. Fietsen in de richting van onze neuzen, genieten van het uitzicht en hakuna matata!
Deze keer kiezen we voor een dierencamping, eigenlijk is het een hondenpension maar wij zijn er ook welkom. Onze buren zijn duikers, zij komen al jaren duiken in het Veerse meer, brr dit zou niet aan ons besteed zijn. Veel te koud en te nat. Als we in onze tenten liggen horen we terug de wind loeien, gelukkig liggen we veilig achter een hoge haag. Veilig voor de loeiende wind, maar niet voor de regen. Te laat worden we wakker, onze tenten zijn al nat en moeten nat in de zak.
De plannen die we gisteren maakten worden opgerold en weggeborgen, de lucht zit dicht, de regen valt met natmakende miezer. We beslissen om het eiland niet rond te rijden en even later beslissen we om zelfs niet meer naar het volgende eiland te gaan maar gewoon koers te zetten richting Antwerpen. Het blijft donker, grijs, miezerig en de wind blijft heftig tegendraads.. we stoppen in Zierikzee, wandelen wat rond, eten een lekkere Bollus maar beslissen toch om verder te rijden naar Bergen op Zoom. Terug buikje vullen, tassen vullen bij Jumbo en verder.. richting België.
Ondertussen heeft Inge gevraagd of we bij Peter kunnen slapen. Peter is ook lid van de vakantiefietser en hij is zo lief om ons een slaapkamer te offreren waar we onze matjes kunnen spreiden. 92km hebben we gefietst maar we zijn blij dat we terug droog kunnen slapen.
De volgende dag begeleidt Peter ons richting huis. In Klein-Willebroek nemen we afscheid van hem, Inge en ik genieten nog van een laatste terrasje voordat we elk onze eigen kant kiezen en op huis fietsen. Tegen de wind in natuurlijk.
Volgens Google deden we 700 km tijdens deze 9 dagen vol wind, regen maar we genoten van de vele chocolademelkjes, taarten, ijsjes en andere zoetigheden om onze moraal hoog te houden. We planden maar volgden andere wegen dan gepland. We zouden de LF doen maar uiteindelijk deden we deze niet. Maar we genoten en het klikte. Inge en ik zullen nog samen fietsen want we zijn zowat dezelfde. Go with the flow.. en genieten!
Hakuna matata!
