Reisverhaal «6 dagen Australië: voorbereiding India! »

lang op weg met Bart en Joke | Australië | 0 Reacties 22 April 2018 - Laatste Aanpassing 27 April 2018

6 nachten in Australië: travel – time out

Waarom we hier opnieuw waren? Gewoon, het was goedkoper om vanuit Melbourne te vliegen naar onze volgende bestemming dan vanuit Nieuw-Zeeland. En we zijn hier graag.

We huurden een autootje om het onszelf gemakkelijk te maken. Als je ’s avonds laat toekomt, is het wel gemakkelijk zelf kan rijden naar je overnachtingsplaats. Terwijl ik dit typ, besef ik dat dat niet zo logisch klinkt. Maar voor ons is het dus het gemakkelijkste. We zijn goed voorbereid. De eerste 2 nachten slapen we op een halfuurtje van de luchthaven in een airbnb- plek. Bij mensen thuis: het koppel is meer dan 70 jaar oud. Ze zijn heel gastvriendelijk, zeker de vrouw. De man kunnen we heel moeilijk begrijpen. Hij heeft ook last van alzheimer en dementie, dus een gesprek voeren gaat moeizaam. Ze hebben een puppy van 3 maanden, die nog getraind moet worden. Zoals gewoonlijk zijn onze kinderen op dat vlak niet de grootste durvers. Zo hoor ik de eerste ochtend plots de meisjes roepen naar mij: ‘mama, de hond zit binnen in onze kamer!!’ Grote paniek, voor niets natuurlijk. Ze hebben een paar grote huispoezen.

We krijgen er 2 mooie kamers. De kinderen zijn dolgelukkig want in hun kamer staan er bergen speelgoed. Ze smeken om hier de hele dag te blijven en te mogen spelen. Wij lassen een lesmoment in en laten hen dan inderdaad heel veel spelen.

Binnen enkele dagen vertrekken we naar India en we beseffen meer en meer dat we daar echt niet naartoe kunnen gaan zonder plan. Hoe meer we lezen, hoe meer we ergens ook in paniek slaan. Het is absoluut niet het ideale seizoen (snikheet, zomer, tussen 30 en 40 graden). Treinreizen moet je maanden op voorhand reserveren. Onze visa moeten nog aangevraagd worden (en dat blijkt best prijzig te zijn). Enz. enz.

We beginnen toch met vol moede moed een plan uit te werken, mails te sturen, verhalen te lezen, blogs te bekijken, … India is natuurlijk immens groot dus opties genoeg!

Onze aankomst is voorzien in Mumbai en we vliegen 26 dagen later terug weg uit New Delhi. Dat ligt dus vast, voor de rest niets. Maar al snel blijkt dat de route van Mumbai naar New Delhi niet ideaal is. (of ja, we vinden er niet veel over) We willen absoluut de Taj Mahal zien en eigenlijk zouden we ook graag even naar de bergen gaan om wat af te koelen en te genieten van natuur in plaats van drukte. Want wat een tegenpool zal dit zijn met Nieuw-Zeeland. Zo dichtbevolkt, of zeg ik beter overbevolkt!!! Overal drukte, lawaai, mensen, … lees ik toch.

’s Avonds eten we mee met Mazzie : ze maakte heerlijke chicken pie, lasagne, risotto en er is zelfs dessert nl. appelcrumble met ijs. Dit is genieten!! M. blijkt een heel bezige vrouw te zijn. Op haar 72 is ze begonnen met boeken schrijven. Nu is ze 73 en binnenkort komt haar zesde boek op de markt. Ongelooflijk toch! Ze vertelt over haar kinderen (die in het buitenland wonen) en over haar kleinkinderen. Andere hobby’s heeft ze ook, zo houdt ze enorm van tuinieren.

In Geelong hebben we bij ons vorig bezoek aan Australië een tof gezin leren kennen met 6 kinderen. (misschien herinner je nog de foto die we toen gepost hebben…). Ze hebben een huisje in Point Lonsdale en we mogen er 4 nachten gratis slapen. Hoera!!!

Geen idee wat we ervan mochten verwachten, maar het overtrof alleszins onze verwachtingen. Onze inkopen doen we opnieuw in de Aldi. Het is machtig om plots een echt huis te hebben. Met een warme, heerlijke douche! Met een wasmachine! Met een open haard! Met een keuken en een oven en… Kortom- de luxe van thuis. Niet dat ik dat echt mis, maar na 9 weken in een camper te leven, is dit wel een héél ander gevoel. Ademruimte!

Eerst gingen we nog afspreken met vrienden die op een uurtje rijden van Melbourne wonen, maar we moeten dit afzeggen. Het plannen gaat moeizaam. Zo vinden we wel (na lang zoeken) bv. Een treinticket maar dan lukt de betaling niet. Veel mensen doen India met een privéchauffeur. Wij overwegen dit, maar beslissen toch om dit geen 3 weken te doen. We kiezen voor afwisseling en wat meer risico’s. Waarschijnlijk ook soms meer tijd nodig maar toch. We willen het allemaal eens proberen: de trein, een vliegtuig, een bus, een taxi, een riksja, een tuktuk, een ferry, en in de bergen gaan we (normaal gezien) wel met een privéchauffeur een toer doen in Himachal Pradesh.

De tweedehandswinkels (op-shops) in Australië zijn echt geweldig. Terwijl ze in Nieuw-Zeeland ruiken naar de zolder van je oma, zien ze er hier meestal tiptop uit. Aangezien we in India ons ook best een beetje aanpassen naar de normen, zijn we op zoek naar een paar dingen. In de eerste shop vinden we een hemd met lange mouwen en een leuk valiesje voor Stan voor de ongelooflijk voordelige prijs van 3,60 EURO, hoera! In de tweede winkel vinden we nog een hemd voor Bart, een T-shirt met lange mouwen voor Nina en een lichte broek voor haar, een broek voor Myrthe en een broek voor Bart, ook voor enkele euro’s.

Valiezen maken gaat behoorlijk vlot deze keer. We laten wat spullen achter in Australië. En als we in India een postpakket naar huis zouden kunnen opsturen, zou dat geweldig zijn! Om met openbaar vervoer rond te reizen, hebben we echt wel te veel bagage. En ja, ik geef het toe, we willen ook nog ruimte hebben om een paar souvenirs te kopen in India!

We zijn klaar voor een nieuw avontuur. De reis ernaar toe is niet te onderschatten. Van Melbourne vliegen we 9 uur naar Kuala Lumpur. Voor de 4 de keer zijn we hier, grappig, we weten al waar we moeten zijn! Er is een wachttijd van 3 uur voorzien, maar onze vlucht blijkt nog 2 uur vertraging te hebben. Nu nog eens 4 uur vliegen naar Mumbai. We stappen het vliegtuig binnen en jawel, het lijkt al alsof we in andere wereld zitten. Het ruikt hier al naar curry, zeggen de kids, en gelijk hebben ze. Bij het uitstappen is het drummen. Indiërs blijken niet zo galant te zijn. Ze hebben weinig geduld en duwen zich zo snel mogelijk een weg naar buiten. 

Bij aankomst moeten we nog onze visa in orde brengen. Alles is goed aangevraagd en we hebben onze visa nog afgedrukt in Kuala Lumpur, maar toch duurt het nog even voor we hier door raken. Nog een formuliertje invullen, x5 natuurlijk. Bart weet ondertussen al onze paspoortnummers uit het hoofd. Er staat een meneer klaar bij de uitgang met een briefje ‘Bart Delaere’. Oef, dat hebben we alvast goed geregeld! We worden vlot naar ons hotel gebracht. Ik dacht dat we 18 uur onderweg gingen zijn, uiteindelijk is het 24 uur geworden. Doodmoe strompelen we onze hotelkamer binnen. 

 

 

 

 

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking