Reisverhaal «Het Rilagebergte»

lang op weg met Bart en Joke | Bulgarije | 0 Reacties 29 Mei 2018 - Laatste Aanpassing 30 Mei 2018

Naar de bergen (nog 6 dagen)

We rijden naar het Rilagebergte, de hoogste bergkam van het Balkangebergte, met als hoogste punt een goeie 2900m. Dit is niet de Himalaya maar toch ook al een mooie hoogte. Onze eerste van 2 overnachtingsplaatsen ligt in Borovets. Een klein bergdorpje dat voornamelijk leeft van het skitoerisme. Het is er erg kalm als we er aankomen en we hebben het gevoel de enige gasten te zijn in het immense hotel waar we een appartementje boekten. Morgen wandelen we naar de hoogste top van Bulgarije: Musala Peak 2925 m.

Musala Peak (nog 5 dagen)

We wandelen naar de Yastrebets lift die ons naar het begin van de wandeling naar de hoge top moet brengen. Die ligt mooi in het centrum van het dorpje. We hebben pech, de lift is gesloten door het laagseizoen en gaat pas volgende week weer open. We beslissen om naar de Yastrebets Hut te wandelen en dan te zien hoe moe we zijn van de beklimming. Het is een mooie maar steile wandeling. Iedereen doet het fantastisch en we klimmen traag maar met een tempo. Na een uurtje klimmen zijn we er bijna als we plots een donder horen. Het begint zwart te zien en we voelen een eerste druppel. Die is een voorbode van vele druppels die ons doornat maken. We dalen langs dezelfde weg terug en wandelen in de gietende regen terug naar ons hotelletje. Onze regenjasjes kunnen de zondvloed niet aan en we zijn nat tot op onze onderbroek. Musala Peak hebben we niet gezien. Jammer. Morgen proberen we een andere lusvormige wandeling naar de Malyovista hut met als hoogste punt 1960m

Malyovista hut (nog 4 dagen)

We parkeren onze auto op de betaalparking aan het Malyovista skigebied. Alles is doods want skiën is natuurlijk in de winter de trekpleister. De wandelpaden hier zijn goed aangegeven en we vinden na wat zoeken het blauwe pad naar de Malyovista hut. Het zonnetje schijnt en we zijn blij dat we vandaag niet nat zullen worden. Stan en Nina vinden het tof om de blauwe strepen te zoeken die ons het juiste pad tonen. We wandelen op grote keien en langs kabbelende beekjes. Soms eens door het water. In de verte zien we dat de eeuwige sneeuw erg dichtbij komt. Na anderhalf uur zijn we bij de hut en de kids zijn verwonderd dat er hier sneeuw ligt. Nog wat late resten van de winter. De hut heeft een herberg waar we kunnen picknicken bij de kachel. We bestellen een Bulgaarse specialiteit: frietjes met kaas. Samen met een andere specialteit: halve liter bier! In India hebben we een maand geen alochol gedronken: was niet zo gemakkelijk te verkrijgen. Hier is dat precies geen probleem! 

Na de picknick vervolgen we onze luswandeling en we moeten een hevig stromende rivier over. Het is nogal moeilijk en beslissen om het wat verder dan de aanduiding de rivier te kruisen. Maar daar ligt veel sneeuw en het is er erg glad. Na wat getwijfel begint het weer zwart te worden en de eerste druppels vallen. We haasten ons terug naar de hut maar het is te laat. We zijn alweer kleddernat.

In de hut drogen we ons wat bij de kachel en bestellen nog een koffietje. Na een uurtje stopt het met regenen en we beslissen om langs dezelfde weg terug te keren naar de auto. Deze wandeling is ook mislukt. Jammer want we hadden erg allemaal veel zin in. Morgen gaan we het klooster van Rila bezoeken en de piramides van Stob.

Rila klooster (nog 3 dagen)

We pakken in want vanavond slapen we in een appartementje in Sapareva Banya. Onze laatste 3 nachten in Bulgarije en de laatste 3 van onze 294 nachten durende reis.

Anderhalf uur rijden en we zijn bij het klooster. Het zonnetje schijnt en we zijn blij. Het door het UNESCO beschermde klooster is prachtig. Het behoort tot de meest bezochte bezienswaardigheden van Bulgarije. Ongelooflijk dat het zelfs gratis is! Het is gebouwd in de 10de eeuw maar het werd doorheen de eeuwen meerdere keren beschadigd (en herbouwd). We kuieren er wat rond en bezoeken de prachtige met fresco's getooide kerk.  Het is echt wel magnifiek! De picknick nemen we net buiten het klooster en kopen bij een oud vrouwtje een kilootje lekkere kersen. Die zijn in geen tijd op. 

Piramides van Stob

Rijdend naar onze slaapplaats komen we de piramides van Stob tegen. We parkeren er onze auto en stappen de heuvel op naar de mooie rotsformaties in piramidevorm. De wandeling kost ons allen samen 6 lev (3 euro). De zon schijnt en het is superheet. Maar we raken er en aanschouwen de rotsformaties. De piramides hebben een hoogte van 6 à 12 meter. Boven hebben we een mooi uitzicht op de Rilavallei en de rivier. Terug bij de auto rijden we naar ons appartementje. Eli's House is een zeer net en knus appartementje met ruim balkon. Dit is een ideale afsluiter van onze lange reis.

België 30 jaar geleden

Soms heb je het gevoel dat de tijd hier heeft stilgestaan. De prijs van een broodje ligt even hoog als bij ons in de jaren 90. Bepaalde auto's zie je bij ons niet meer in het straatbeeld. Reclame voor sigaretten mag nog. We zien zelfs een klasuitstap waarbij de juf gezellig haar sigaretje zit te roken terwijl ze de jonge kinderen toespreekt (!?). Veel kleine winkeltjes: kruidenierswinkel, bloemenwinkel, bakkertje, cafeetje,... Je hebt dat bij ons ook nog maar de supermarkten nemen veel meer alles over. Kleine stalletjes langs de kant van de weg met kersen, honing, aardbeien,... 

De 7 meren van Rila (nog 2 dagen)

De weersvoorspellingen voor vandaag zijn uitstekend en na de ochtendlijke rituele rijden we met ons huurautootje naar de Rila lift. Gisteren hoorden we dat die de hele week dicht is voor onderhoudswerken. Alweer beetje pech maar... ter vervanging rijden er jeeps naar de Rila hut. En inderdaad de jeeps staan ons op te wachten aan de lift. We betalen 60 lev om heen en terug gebracht worden. We wachten wat en vinden nog twee wandelaars om samen met ons naar boven te rijden. Een Bulgaar en een Spanjaard. De jeep moet het beste zich naar boven halen wat de weg is barslecht en bestaat uit putten, bulten en grote keien. Na een halfuur zijn we goed dooreen geschud en staan we boven aan de hut. Waar we het rode pad volgen naar de '7 lakes'. De omgeving is prachtig en de eeuwige sneeuw komt ons alweer tegemoet. We wandelen over bergkammen en langs diepe dalen en komen zo tot bij the kidneylake. Het niervormige meer is nog wat bedekt met drijvende ijsblokken. We halen onze lunch boven en genieten van dit prachtige uitzicht. 

Het vervolg van de wandeling is er een van klimmen en dalen. Van Stan op de rug dragen. Hij heeft zijn sandalen aan en af en toe moeten we over de sneeuw stappen. Ook Nina heeft enkel sandalen maar zij wordt te zwaar om te dragen dus moet ze stappen door de sneeuw met koude voeten tot gevolg. Af en toe moeten we ook over een kabbelend beekje. We springen dan van kei naar kei en soms ook eens een voetje in het water. Zo krijgen Myrthe, Nina en Joke eens natte voeten. Maar het deert ons niet want  het is hier prachtig schoon.

Na een stevige sneeuwafdaling waarbij voeten en handen ijspegels werden staan we weer bij ons vertrekpunt. We hebben deze bergwandeling tot een goed einde gebracht. De jeep brengt ons weer al hoppend en stotend naar beneden. Wat een prachtige dag!

Laatste dag.

We naderen het einde van het schooljaar en vooraleer we naar huis gaan worden er nog een paar boekjes afgewerkt! Nina haar reken-en spellingboek zijn al klaar, Myrthe werkt vandaag haar spellingboek af. Ook Stan doet zijn best nog enkele boekjes uit te werken. Aja, want dan mag hij als beloning nog eens op de tablet...

In de namiddag gaan we naar het openluchtzwembad 'aqua club kotvata' in het stadje zelf (Sapareva Banya). Er zijn heel wat verschillende zwembaden allemaal gevuld met natuurlijk mineraalwater. Het weer is perfect. Aangenaam zonnetje met wat wind. We beseffend dat we eigenlijk weinig zulke luierdagen gehouden hebben. Beetje schrik om lui te worden zeker? Maar vandaag doet het extra deugd aangezien we de voorbije dagen heel wat kilometers gestapt hebben. 

Al heel snel leren de kinderen een  jongetje kennen. Hij komt uit Amerika maar woont nu in Bulgarije. Myrthe kan zeer goed communiceren met hem. Echt geweldig dat ze goed Engels geleerd heeft. 

Homeschooling was het plan dit jaar, worldschooling is het geworden. Heel veel bijgeleerd over de wereld. Voorlopig lijken ze alledrie (ook Stan dus) nog niet zoveel vergeten. Fauna en flora gezien die zo anders is dan in België. Veel mensen leren kennen (waarvan we er ongetwijfeld nog sommige gaan terugzien. Nieuwe smaken en gerechten ontdekt : wereldkeuken!  Ontdekken van kunst in allerlei vormen: architectuur, muziek, dans, kalligrafie,... Wandelen in oude ruïnes: geschiedenislessen voor het leven. Kennis gemaakt met verschillende godsdiensten. Zich open leren stellen voor andere gewoontes en levensomstandigheden. Leren doorzetten. Rekening houden met elkaar.  ...

We gaan het reizen missen!  Het was een enorm mooie ervaring! Maar de plicht roept. Vooral voor Myrthe: zij moet OVSG-examens afleggen binnen paar weken... Ook Nina en Stan staan te springen om nog even naar een gewone school te gaan en hun vrienden terug te zien! 

Het zal natuurlijk ook deugd doen om onze familie en vrienden terug te zien. Superspannend!!!! 

       

 

 

 

 

Fotoalbums van locatie «Sapareva Banya»

rilagebergte (44)

30 Mei 2018 | lang op weg met Bart en Joke | Bulgarije | Laatste Aanpassing 30 Mei 2018

  • IMG 20180526 203135
  • IMG 20180527 125314
  • IMG 20180528 225944
  • IMG 20180528 202738

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking