Reisverhaal «Battambang»

lang op weg met Bart en Joke | Cambodja | 0 Reacties 11 November 2017 - Laatste Aanpassing 05 December 2017

Bart:

Na een lange rit in de alweer te kleine bus, komen we rond 17u aan bij het Royal hotel. Uitstekende plaats met een jacuzzi bij de bar op de hoogste verdieping. Nette kamers. Dit hadden we eens nodig. Joke en de kids slapen niet bij ons, zij checken in bij Ramchang guesthouse met zwembad, maar komen gauw terug om samen iets te eten in restaurant ‘about the world'. Maar eerst komt Sambath ons vertellen over de cooking class en de homestay.

Na wat uitleg  te hebben gekregen van Sambath, onze gids voor de komende 3 dagen, komt de Jokergroep ook aan in het restaurant.

'About the world' is een gezellig, piepklein restaurantje dat gerund wordt door een gezin. Vader serveert en verwelkomt de klanten. Moeder staat achter de potten. De kleine kleuter amuseert de gasten (als hij te lastig is wordt hij in de keuken gejaagd). Heerlijk en gezellig. Joke ontdekt 2 Jommekes en deze verslinden de meisjes héél snel. 

Rechtover heb je Lonely Tree, een NGO die een restaurant en winkeltje met handgemaakte juwelen en kledij openhoudt. Dit allemaal ten voordele van de minder gemobiliseerde Cambodjaan. De kaart ziet er ook heerlijk uit. 

De volgende dag trekken we samen met Sambath naar de markt. We geven onze ogen de kost. Vis, vlees en groenten, alles ligt er wat troosteloos bij in deze hitte. Toch is het er een drukte van jewelste. Wij als grote Europeanen vallen op. De kids trekken met hun witte kopjes de aandacht. Na het zien van al dat verlepte voedsel is Joke overtuigd. Hier eten we zo min mogelijk vlees of vis. Ze eten in Cambodja echt wel alles op. Zo eten ze slang, rat, hond, kippepoten (aja tuurlijk eten we dat op, met wat chili erbij zijn gebakken kippepoten héél erg lekker...). Een vrouw laat haar haar wassen op de markt. 

Sambath brengt ons naar zijn huis waar we ons installeren aan de lange tafel. We maken zelf spring rolls, Kmer curry en sticky rice met banaan.  We leren schaaltjes vouwen met bananenbladeren (en tandenstokers om het vast te steken) om de curry in te stoppenbereiden. Wie het aandurft proeft tarantula wiskey. Een grote pot ricewine met ingelegde vogelspinnen in.  Smaakt speciaal laat ons zeggen... 

Onze kids koken ook mee en Nina vindt het zalig om te koken en te proeven. Stan is het allemaal wat moeilijk, hij speelt spelletjes op de smartphone van Stefanie, zo wordt er een band gesmeed die nog voor de rest van de reis zal duren.

Na het koken laat ik mijn gezinnetje in Battambang achter en trek ik met joker naar het huis van Sambaths oom voor de homestay. We komen terrecht op het platteland in een huis op palen. We zetten onze rugzakken in de gezamelijke slaapkamer en kiezen allen een bed. Ieder heeft een klamboe en een persoonlijke ventilator. Een kwartiertje na aankomst zijn we alweer weg voor een goeie 2 uur voor een rondwandeling door het dorp. We zien boerderijen, veel koeien, een aan het werk zijnde rijstmolen waar ze zeer eenvoudig maar reeds machinaal het kaf van de rijstkorrels scheiden. Vader giet de zware zakken in de molen, moeder vangt in een zak de rijstkorrels op. De volle zakken van 50 kg worden door de vader op een hoop gestapeld. De 2 kinderen staan buiten de molen: ze scheppen het kaf op een hoop die uit de molen spuit. Vader schept het later in zakken. Het wordt verkocht en gebruikt als brandstof.

Terug in het huis krijgen we een heerlijke maaltijd verzorgd door de vrouw van Sambath. Nadien gaan de mannen aan het pokeren, de vrouwen lezen of tokkelen op hun schermen.

Morgen staat de brommertjestoer op het programma.

Om 8u zijn we dan vertrokken. Ieder een helm op en achterop een brommertje. Er wordt tijdens het ontbijt gespeculeerd over wie welke chauffeur wou, toen die aankwamen met hun brommertjes. Dat werd al gauw de kop ingedrukt toen Sambath met ijzeren hand besliste wie waar moest gaan zitten.

Op weg vindt iedereen het heerlijk. Dit is echt genieten, zeker met het mooie weer in het verschiet. We stoppen bij een sticky rice stalletje. De vrouw is volop bezig sticky rice in holle bamboestammetjes te proppen en te roosteren op een BBQ. Dat wordt als snack verkocht. Speciaal!

We stoppen ook aan een ricewine fabriekje. Het is niet meer dan een werkplaats uit metalen golfplaten opgetrokken met wat eenvoudige apparatuur om de wijn te maken. We proeven nog voor 10u ricewine van 40 graden! 

Verder maken we nog springrolls en zien we hoe er nog steeds op zeer primitieve wijze rijstnoedels gemaakt worden.

We trekken tenslotte naar de killing cave en batcave. Aan de killing cave horen we Sambaths aangrijpende verhaal over zijn familie en hoe hij is kunnen ontsnappen aan de wreedheden van de rode Khmer. Hij doet dit op een plaats waar mensen levend in een gat werden gedumpt en meters naar beneden stortten om terecht te komen op de rotsige ondergrond. Iedereen is dan ook opgelucht als we de killing cave verlaten.

Terug beneden installeren we ons aan de vleermuizengrot. Bij zonsondergang vliegen werkelijk 3 000 000 vleermuizen de grot uit, het nachtleven in! Indrukwekkend is het aantal, het gekrijs en de stank!

Na alles aanschouwd te hebben, rijden we in een uur terug naar de homestay. Het is een helse tocht: een uur lang achteraan op een brommer is met mijn lange benen geen pretje. Bovendien heeft de verlichting het begeven en zijn de Cambodjaanse wegen na zonsondergang maar weinig verlicht. Sambath, mijn chauffeur, zegt dat we het enkel moeten doen met het lampje van het linker knipperlicht. Knipperend rijden we door het verkeer. Het zweet breekt me uit tijdens de rit en ik voel dat Sambath het ook moeilijk heeft om de juiste weg te vinden. Plots zien we een brommer van de groep. Hij rijdt wat voor tot op 2 km van de homestay. Dan versnelt hij en zijn we weer op ons knipperlicht aangewezen. Al knipperend tuffen we op de aarden wegjes tot we uiteindelijk veilig en wel bij de poort van onze homestay zijn. We slaken bijna gelijktijdig een diepe zucht en vliegen elkaar in de armen dat we het gehaald hebben. Wel een grappig zicht, Sambath 1m60 en ik ruim 30 cm langer.

Opnieuw worden we door Sambaths vrouw verwend met een heerlijk avondmaal. En alsof het een gewoonte is geworden, spelen de mannen poker en staren dames naar hun schermen.

Joke: 

Toen m'n allerliefste schat dus naar de homestay vertrekt, blijven wij nog wat rondhangen in Battambang. Langs het water zijn er verschillende speelpleintjes en fitnesstoestellen (primitief hoor). We eten er een pancake met banana en chocolade. Dit kost hier 1500 riel (ietsje minder dan halve euro) en 't is best lekker! Zalig. We gaan nog choco kopen in kruidenierswinkeltje en stappen verder door het stadje. Ik heb een verrassingsavondje voor de kinderen voorzien: gaan kijken naar circusvoorstelling. Phare Ponleu Selpak: een school waar de plaatselijke jeugd gratis lessen kan volgen (drama, circustechnieken, schilderkunst,...). Het ligt erg afgelegen, ik twijfel af en toe als we wel juist zijn, maar google maps laat me niet in de steek. Oef... We zijn ruim op tijd. Zo kunnen we nog een kijkje nemen in de tentoonstellingsruimte waar de kunstwerken van de studenten te bewonderen zijn. Het valt me opnieuw op dat Myrthe en Nina daar echt wel oog voor hebben en tijd willen voor nemen om de werken te beschouwen. Als avondmaal eten we opnieuw stokbroden. Daarna gaan we richting de circustent. Een ouderwetse tent met tribunes. We kiezen een plekje vooraan. Als de tent afgeladen vol zit, begint het spektakel. We zien traditionele dansers, acrobaten, hoelahoepmeisje, diabolo-artiesten, ... Het is echt genieten!!! De kinderen vinden het ook de max, ze gaan er helemaal in op! De artiesten zelf zijn héél enthousiast. Na een dik uur zit de show erop, we nemen nog enkele foto's waarbij de kinderen bij de artiesten mogen staan.

Als we bij de uitgang staan, is het al bijna 9 uur. Overal zie je normaal tuktuks maar nu zien we er geen enkele. Allee, er stond er nog ééntje maar die bleek gereserveerd. F***, dit is niet echt ok, het is hier 1 donkere straat en ik weet dat het nog ver is (dankzij google maps natuurlijk, pfff...). Goed, geen paniek, we stappen gewoon tot we op de grote weg komen en daar zullen we wel genoeg tuktuks vinden. Hmmm, had je gedacht Joke, ook daar niets te zien. Ik vervloek die tuktukchauffeurs méér dan een beetje. De Cambodjanen hebben de principes van commerce toch niet helemaal door. Waarschijnlijk staan er nu in de stad tientallen tuktuks op dezelfde plaats te wachten. En geen enkele die eraan gedacht heeft de toeristen op te wachten die naar het circus gaan. Maar geen paniek, we stappen gewoon verder. Er zijn namelijk geen andere opties.  We wandelen louche straatjes door waar er wel weer verlichting is. Massages met happy ending en kleine bartjes. Daarna komen we bij het begin van onze straat. Een aarden weg, vol putten en bulten en plassen, zonder licht, met heel veel straathonden en zinderende insecten. Myrthe wil niet meer verder stappen. Stan is doodmoe versleten kapot. Nina is ook bang. Ik zet m'n verstand op nul , probeer toch, en overtuig hen dat we er bijna zijn. Af en toe passeert er een brommer. Gisteren wandelden we hier ook een stukje en toen kregen we lift van de buren van onze guesthouse. Zij kweken krokodillen. Ik mag er niet aan denken dat er hier zo'n ontstapte krokodil tevoorschijn komt. Myrthe heeft een lichtje van haar gsm die ons een beetje zicht heeft op de weg. Ik voel me de meest onverantwoorde moeder waarbij het angstzweet vermengd wordt met de hitte van de avond.  Maar, het lukt ons om er zonder problemen te raken.

De volgende dag beslis ik om gewoon te genieten van onze guesthouse. Lesgeven, zwemmen, lezen, iets eten in het restaurantje, babbeltjes doen met andere gasten, ... 't is ip 't gemak, ba joat !!!!

De volgende dag moeten we vroeg opstaan om met de boot naar Siem Reap te varen samen met Bart en de jokergroep. Ik regel een tuktuk die me naar de vismarkt brengt. Ik leg de chauffeur uit dat we een privéboot geregeld hebben, die boten vertrekken blijkbaar op andere plek dan de publieke boot. No problem, miss, i'll bring you!!! Maar als we toekomen aan die vismarkt, moet hij plots de weg vragen. Ik vraag hem nog eens als hij het wel weet zijn en hij antwoordt me dat hij het gewoon voor de zekerheid even wil checken. 

Plots komt hij aan het water en hij zegt dat ik aan de overkant moet zijn. Ik moet maar een overzetbootje nemen. Pfff, ik had het kunnen denken hé, hij wist het helemaal niet precies zijn en heeft dus de verkeerde weg genomen. De Jokergroep zit al op ons te wachten, ik kan hier niets aandoen, maar ik vind het echt geen fijn gevoel want het is vooral voor Bart ook ambetant... Ik maak duidelijk aan die chauffeur dat ik niet zomaar alleen met m'n kinderen en al de bagage naar de overkant ga varen (aangezien ik dan nog niet weet waar die boot precies staat- dat blijkt toch nog wat verderop te zijn....). Na wat wachten, komt Sambath ons helpen. Hij helpt me de primitieve overzetboot te nemen en voert me zo snel mogelijk met de tuktuk naar de boot. Tja, met enige vertraging vertrekt onze boot naar Siem Reap. Ik twijfelde eerst nog om dit met de kinderen te doen. De tocht met de boot is duidelijk heel wat trager dan met de bus. Op internet las ik van veel gezinnen dat je beter kiest voor de bus. Maar na vijf minuten weet ik al dat ik goede keuze maakte. Het is zo boeiend om te zien hoe het Tonle Sap meer omgeven is door talloze vogels. We passeren verschillende kleine vissersdorpjes en drijvende dorpjes. We varen door een mangrovebos. Af en toe staan er kinderen vanop de oever te zwaaien. Op het dek geef ik wat les aan Nina terwijl we genieten van de prachtige beelden. 1 van de hoogtepunten van Cambodja. Als we na een vijftal uur aankomen (zonder enige duidelijkheid: waarom stopt de boot nu? Zijn we er misschien?... ), zijn onze kinderen teleurgesteld dat we er al zijn. 

 

 

 

 

Fotoalbums van locatie «Krong Battambang»

Battambang (35)

12 November 2017 | lang op weg met Bart en Joke | Cambodja | Laatste Aanpassing 05 December 2017

  • floating village 2
  • Ramchang guesthouse: het is blijkbaar lekker
  • Cooking class: cobra-schorpioenenmedicijn tegen de
  • volgestouwde overzet

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking