Reisverhaal «In de ban van Palawan»

lang op weg met Bart en Joke | Filipijnen | 0 Reacties 28 December 2017 - Laatste Aanpassing 07 Januari 2018

Zotte reisdag van Bohol naar Palawan

Om 9u15 staan we gepakt en gezakt klaar aan de rivier. De boottaxi komt ons ophalen (alternatief was alle valiezen naar boven sleuren langs de steile trappen, hebben we geen zin in!!!). We hadden een prijs afgesproken met Walter nl. 150 pesos per persoon, kinderen gratis. De stuurman probeert al onmiddellijk om meer te vragen maar ik geef niet toe. Afgesproken is afgesproken, enne, we hebben gewoonweg niet meer geld (de zipline naast Nuts huts zag er megacool uit gisteren maar die konden we ook al niet doen door geldgebrek…). Na 15 minuutjes meren we aan en onze taxi staat al klaar. Voor 1000 pesos worden we naar Tagbilaran gebracht. Eerst naar de ATM, want onze rekening in Nuts Huts konden we niet betalen. Heel ambetant hoor dat er zo weinig geldautomaten zijn! Met Walter werd afgesproken dat we het geld meegeven met de taxichauffeur. Bart en Gerben hebben nog iets anders gevonden in Tagbilaran: 2 potten speculoospasta. 6 euro voor een klein potje, dit is vooral voor onze Nina een megagroot cadeau… Met Oceanjet staan we in 2 uur in Cebu. Daar gaan we op zoek naar een middagmaal. We kiezen in een klein restaurantje een aantal verschillende gerechtjes en rijstbordjes. Voor 1 euro per persoon eten we ècht goed!

Met de taxi gaan we naar de luchthaven van Cebu. We nemen er 2, dit is het gemakkelijkst. Op de luchthaven is er heel wat tijd over om onze achter gebleven valies op te zoeken. Het duurt wat maar we krijgen onze valies gewoonweg terug. Het eerste wat Bart doet is zijn slippers eruit halen en deze kussen… hihi, … Op de Filipijnen zijn de grootste teensletsen maat 44!

Het inchecken gaat vlot, we smullen nog wat frietjes en een vettige hamburger bij Jollibee (fastfoodketen die je overal ziet in de Filipijnen). De vlucht zelf duurt ong. 1u30. De zoektocht naar een geschikte 'van' die ons naar Roxas brengt gaat niet zo vlot. Ze vragen veel geld omdat het al laat is, en waarschijnlijk omdat de prijzen op Palawan toch ietsje hoger liggen. Na flink onderhandelen vinden we een chauffeur die ons voor 3000 peso's brengt. De van wordt propvol geladen, er moeten nog wat Filipino’s mee! Deze rit is zwaar voor iedereen. We zijn moe en willen zo snel mogelijk er zijn. Toch zijn we nog 3 uur onderweg. Als we moeten afslaan gaan het van kwaad naar erger. Onze chauffeur is geen durver en de weg is effectief slecht. Op een bepaald moment durft hij echt niet verder te rijden omdat hij zou vastzitten. Hij stapt uit en gaat op zoek naar ons resort. Hij lijkt eeuwen weg te zitten maar komt na een klein halfuurtje terug met wat mannen van de resort. Ze helpen ons met een tricycle zo snel mogelijk naar onze verblijfplaats. Het is donker, de weg zit vol putten en modder maar we zijn zo opgelucht dat we goed aankomen. We zijn 15 uur onderweg geweest. Best geschift toch, in deze tijd kan je gemakkelijk van België naar Azië reizen.

We krijgen midden in de nacht nog een welkomstdrankje en zitten allemaal laat in bed. Nu ja, no worries, morgen slapen we uit.

'Love and peace beach resort' ligt in Rochas. De baas is deze keer een Duitser die samen is met Filipijnse. Nog geen enkele keer kwamen we in een resort waarvan een Fillipijn de eigenaar is… Het is hier mooi, echt paradijselijk mooi. Kleine stenen huisjes met een klein badkamertje met WARM water. Yes!! Het is nog nieuw. Mooi afgewerkte slaapkamer met glazen schuifraam. Het is jammer genoeg niet zo goedkoop om te eten en te drinken. De pintjes zijn hier dubbel zo duur bijvoorbeeld. En er is opnieuw geen wifi, grrrr... Lastig dat we tijdens de feestdagen niet eens naar vrienden/familie kunnen bellen... 

Eerst hadden we een van geregeld om zelf rond te crossen in Palawan, gisteren zegden we dit af en vandaag blijkt dat een stomme beslissing. Dus de mannen reizen rond de middag terug naar Puerto Princesa op zoek naar een auto. Tanja en ik blijven bij de kids. Zij genieten ervan om te knutselen, schelpen te zoeken, verzorgsalon te openen met nagellak/tattoos/massage/… We maken in de late middag nog een wandeling langs het strand (unaniem geen enthousiaste kinderen jammer genoeg), het is hier echt wel mooi!!! We passeren langs mangrovestukken. Deze week hebben onze kinderen ook geen les. Vakantie voor iedereen! De laatste weken was het lesgeven vooral bij Myrthe een strijd geworden. Ik hoop echt dat dit snel betert. De zinloze discussies, het energieverspillend geklaag, … het lijkt dikwijls moeilijker te zijn om les te geven aan 1 ‘puber’ dan aan een hele klas.

De mannen komen ’s avonds héél enthousiast terug. Ook zij hebben zich geamuseerd. Elkaar wat beter leren kennen zonder kwebbelende vrouwen of kinderen ertussen. Vol ongeloof luisteren wij naar hun verhaal over het regelen van een huurauto. Op de luchthaven hebben ze héél snel een 7-persoonswagen gevonden (maar eerst zeiden ze dat ze dat niet hadden…). Het werd geregeld op het motordeksel. Bart moest gewoon zijn naam op een briefje schrijven, een krabbel zetten en betalen voor 5 dagen. Geen paspoort tonen, geen rijbewijs, geen visa, geen waarborg,… Onvoorstelbaar toch!? Hij kon gewoon Wim Stiers opgeschreven hebben of…

Palawan

Dit eiland werd 2 keer uitgeroepen tot mooiste eiland van de wereld. Reden genoeg dus om ernaar toe te reizen! Het binnenland is prachtig groen, er zijn veel mooie stranden, mooie lagunes,... Het is dan ook populair bij binnenlandse en buitenlandse toeristen. De hoofdstad is Puerto Princesa. Sinds 1992 is het verboden om hout te kappen op dit eiland zodat het regenwoud gespaard blijft. Het is dan ook prachtig om door te rijden. 


Underground river  ( 1 van de 7 wereldwonderen) en oudejaarsavond

Vroeg opstaan en rijden naar Sabang. Daar regelen we de ticketjes wat alweer niet evident is. Eerst zeggen ze ons dat we te laat zijn: no more boats today, come back tomorrow… Euh, pardon, neeeeee!!! In onze guesthouse zeiden ze dat we kunnen zeggen dat we van het noorden komen, van El Nido, … En inderdaad de magische woorden ‘we come from the north’ deden haar veranderen van mening. Plots wilde ze toch nog ticketjes verkopen. We wilden ook graag de jungle trail doen naar de start van de rivier. Maar: dit kost extra en het is te slecht weer. Jammerrr. Dan nog onderhandelen over de boottocht bij een ander loketje. Je moet dus eerst een bangka (lijkt op  houten kano met aan weerszijden een bamboeconstructie gemonteerd zodat het iets weg heeft van een catamaran) nemen op de zee die je in een kwartiertje naar de startplaats van de grot brengt. Ook hier gaat het moeilijk. We zijn met 9 en er zouden maar maximum 6 mensen in een boot mogen. Dus ja, betalen voor 2 boten hé. Haha, daar gaan we weer, even uitzoeken voor we gaan discussiëren. Op de boten staat er heel duidelijk dat je met 8 erin mag. Nu, we zijn met 4 volwassenen en 5 kinderen, dit lijkt ons precies wel mogelijk hé! De norse verkopers willen eerst niet toegeven maar dan gaan ze toch eens bellen voor ons. Met wat geduld komt het ook in orde. Vergis je niet, het is dan nog niet goedkoop hoor, maar het is wel redelijk en correct.

De bekendste toeristische highlight op Palawan is dus de rivier die bijna volledig ondergronds loopt en vervolgens uitmondt in een baai. Op deze rivier worden boottochtjes georganiseerd. Het heeft wel wat weg van een trip door de grotten van Han. In de bootjes mag er niet gebabbeld worden. We krijgen een audiogids. Zo krijg je uitleg over de grotten en welke formaties er allemaal zijn. Je hoort er vallende waterdruppels en fladderende vleermuizen. Het is enorm indrukwekkend. Je kunt er bij momenten zo'n 60 meter hoog kijken. Er leven heel wat zwaluwen en vleermuizen. Het is echt wel mooi. Onze bootsman peddelt ons doorheen de grot. 

Als we opnieuw in Sabang aankomen, picknicken we eerst en daarna willen we nog een wandeling maken. Het is nog steeds geen zo’n mooi weer, af en toe regent het maar het valt wel mee. Langs de kustlijn wandelen we naar watervallen. Het is balen want die watervallen zijn gesloten om half vier (hoogtij zorgt ervoor dat ze niet toegankelijk zijn).

’s Avonds organiseren ze in ons hotel een buffetje voor oudejaar. Zalig om ons zo op te maken voor een feestavond in zomerkledij. Met onze tenen in het zand en uitzicht op de zee aperitieven we samen met Tanja en Gerben en 5 kids.  De coctails zijn inbegrepen, toch voor een tweetal uur. Doordat we moe zijn en/of doordat ze héél straf zijn komen ze heftig aan. Het eten is niet slecht maar echt speciaal is het ook niet. Alle verschillende schotels komen in een uurtje op de tafel te staan. Het is echt wel gezellig! Er is nog een ander koppel: Amerikaanse man en Zuid-Afrikaanse vrouw, ze wonen in China en hebben een zoontje. Wat echt balen is: geen internet hier!! We zouden zo graag eens bellen naar familie/vrienden en we kunnen zelfs geen berichtje sturen, fotootje posten,… Een bizarre avond waar we allemaal meer van hadden verwacht. Om 12 uur krijgen we ‘vuurwerkstokjes’ en een glas zure, rode wijn! Dit hadden we ons anders voorgesteld.

Port Barton

Op 1 januari gaan we rond de middag naar dit stadje. De weg ernaartoe is in slechte staat. Eerste stuk is ok , maar daarna een zanderige en MODDERIGE weg. De vele regenbuien van de voorbije weken zijn hier nog steeds te zien. Gerben is onze chauffeur, Bart is co-piloot en helpt kijken waar de putten het minst diep zijn en de risico’s het minst groot zijn om vast te zitten. Avontuur! 

Port Barton is een klein kuststadje. Na een kleine strandwandeling gaan we een pitta eten. Op het strand liggen we wat in de zon, zwemmen we…

Vanuit Port Barton kan je een boottocht regelen waarbij je een zestal verschillende eilandjes bezoekt. Je kan er schildpadden zien, héle mooie vissen, zeesterren,… Maar dan moeten we weer van vroeger opstaan!

’s Avonds zitten we een beetje te sakkeren want het rondreizen op Palawan blijkt veel minder vlot te gaan dan verwacht. Door het opkomende slechte weer is het ook geen goed idee om naar el Nido te gaan. Het is zo vermoeiend om zo te reizen… We besluiten de volgende ochtend vroeg op te staan en opnieuw naar Port Barton te rijden en daar het boottochtje te maken.

De volgende ochtend ziet er niet zo goed uit. ’s Nachts heeft het héél wat geregend het de lucht is nog steeds grijs. Maar ja, we willen het toch proberen wat nadien bekeken foute beslissing was. Een nog moeilijker autorit naar Port Barton, geen boottocht mogelijk door het slechte weer, terug de moeilijke autorit… We beslissen dat we toch iets willen doen vandaag dus rijden we door Puerto Princesa. Daar regelen we een hotel voor de volgende dag, gaan de mannen naar de luchthaven om vliegtickets te regelen voor gezin Van Tassel
van Puerto Princesa naar Manila, en gaan de vrouwen (en Stannieboy) naar de mall gaan shoppen. Op de luchthaven bleek er een kleine hel te zijn ontstaan. Heel veel reizigers zaten vast doordat de vliegtuigen niet konden vertrekken door het slechte weer. Stresserend, zeker als je nog aansluitende vluchten hebt geregeld en wetende dat je geen geld terug krijgt! Gerben beslist de vlucht ruim op tijd te reserveren vrijdag… Hij krijgt ook de boodschap dat hij alleen cash kan betalen en dat hij geen geld terug kan krijgen bij onvoorziene omstandigheden. Pfff… als dat maar goed komt!

De terugrit naar Rochas die avond gaat moeizaam. De wegen zijn niet verlicht, het stormt, het regent af en toe,… Af en toe een put in de weg… plots een paar voetgangers op de weg die je bijna niet kan zien… hopla een hond die oversteekt… o en die tricycle heeft geen lichten…

Meer dan 7 uur in de auto gezeten die dag: zotte bedoening!!! 

 

 

 

 

Fotoalbums van locatie «Dasmariñas»

Taal lake (16)

10 Januari 2018 | lang op weg met Bart en Joke | Filipijnen | Laatste Aanpassing 23 Januari 2018

  • IMG 20180113 110358
  • IMG 20180113 120855
  • het snoepwinkeltje, beetje edelweis in Leffinge
  • het mini- eilandje in het kratermeer

El Nido (36)

07 Januari 2018 | lang op weg met Bart en Joke | Filipijnen | Laatste Aanpassing 18 Januari 2018

  • IMG 20180108 092422 - kopie
  • IMG 20180109 115445 - kopie
  • IMG 20180109 164925
  • IMG 20180108 113312 - kopie

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking