Reisverhaal «Puerto Princesa (Palawan)»

lang op weg met Bart en Joke | Filipijnen | 0 Reacties 03 Januari 2018 - Laatste Aanpassing 10 Januari 2018

Puerto Princesa

Dit is de hoofdplaats van Palawan en bestaat uit niet meer dan een dambordpatroon aan straten en steegjes, een luchthaven en een shoppingmall, Robinsons Mall.

Deze shoppingsmall bezoeken we een paar keer: om nageltjes te lakken, haar te knippen, om te shoppen, naar de supermarkt te gaan. Kortom we waren er bijna kind aan huis.

Naast de shoppingsmall zijn er niet zo veel bezienswaardigheden in Puerto Princesa. Je kan ze op één hand tellen. Met Tania en Gerben en hun kinderen bezoeken we de crocodilefarm. Een gids leidt je rond doorheen de krokodillenboerderij. We wachten met nog andere toeristen op de afgesproken plaats en zien een andere groep met gids vertrekken. Blijkt na 5 minuten dat dit onze groep is. Maar niemand die iets zegt. Typisch Filipino! We hollen de groep achterna maar kunnen hen niet meer bijhalen. We zijn eigenlijk blij dat we alleen en rustig met de kinderen de site kunnen bezoeken. We komen eerst in een grote schuur met tientallen kuipen waar krokodillen per formaat gerangschikt zitten. Ze worden geordend van klein naar groot. Buiten in enkele overdekte bassins zien we nog 3 megagrote krokodillen en dan niets meer. Achter de buitenbassins strekt zich een bos uit dat ingericht is als dierenpark. Je kan het bezoeken nadat je de krokodillen hebt aanschouwt. Het dierenpark bestaat uit oude kooien met diersoorten. Het park is slecht onderhouden en sommige dieren leven er in arme omstandigheden. Alles is wat vergane glorie. De wegjes en brugjes naar de dieren zijn in erbarmelijke staat. Aan de uitgang kan je nog een foto laten nemen met een levende krokodil of slang in je handen. De dieren hebben een dicht getapete bek. Uit respect voor de dieren slaan we dit over.

Vanavond eten we bij The Green gekko. Een restaurantje uitgebaat door een Engelse die samen is met een Filipino. Ze maakt heerlijke maaltijden in een huiselijke sfeer. Je betaalt niet te veel. Overnachten is ook mogelijk maar wat aan de dure kant.

Honda Bay

De volgende dag trekken we naar Honda Bay. Een vertrekplaats voor eilandhopping voor de kust van Puerto Princesa op ongeveer 9 km van de stad. De boten staan je aan de terminal al op te wachten. Het is een heel gedoe om een tour vast te leggen. Eerst bepaal je waar je heen wil. Je kan kiezen uit verschillende eilanden en stopplaatsen. Dan betaal je de boot. Wij hadden met ons negenen een privéboot. Daarna betaal je de lunch en de toegang tot één eiland. Daarna betaal je voor het snorkelmateriaal dat je wil huren. We betaalden alles bij elkaar 6500 peso’s. We moesten niets betalen voor de lunch voor de kinderen. Op één eiland moesten we nog enkele peso’s opleggen als toegang. Dit was blijkbaar niet inbegrepen.

We kwamen om 9u aan bij de pier en kunnen om 9u30 op de boot stappen. De ‘divine Judith’ vertrekt onmiddellijk.

We varen eerst naar een snorkelplaats om de koraal en wondermooie vissen te bewonderen.

Het tweede eiland is een paradijselijk eiland dat eigenlijk niet meer is dan een verhoogde zandbank met wat groen en palmbomen. We kunnen er heerlijk in de zee zwemmen en er springen van een door de filipino in één getimmerde springplank. Het is er paradijselijk genieten.

De laatste stopplaats is Luli island. Daar lunchen we. Een heerlijk buffet wacht er op ons. We smullen er ons buikje vol! Na de lunch gaan we op het strand wat zonnen, maar tegen 15u30 vertrek de ‘divine Judith’, een bangka geschilderd in blauw en wit, terug naar de pier waar onze dag begon. Het was een leuke dag.

Vertrek van Tania, Gerben, Lily en Nina.

De volgende ochtend zitten we allemaal weer vroeg rond het zwembad waar in ons hotel het ontbijtbuffet uitgestald staat. Het bezoek van onze vrienden loopt op z’n einde en het vertrek valt zwaar. Zij terug naar het koude België, wij weer met 5 op weg! Bart brengt na een afscheid van Joke en de kinderen iedereen naar de luchthaven. Daar vertrekt hun vlucht op tijd. Oef…

Tania en Gerben, Lily en Nina, merci dat jullie er waren. Al was het een gekke reis met af en toe wat Filipijnse problemen en moeilijkheden, toch hebben we genoten van jullie komst en vonden we het reuze om samen te reizen! ’t Was de max.

Veranderen van hotel

Bij het uitchecken (Ala Amid bed and breakfast) heb ik nog een openstaande rekening staan. Ze geeft me een groot blad met nog een extra blad aan geniet met de grote som van 10 pesos, zo'n 7 eurocent. Aja, voor ijsblokjes die we eens gevraagd hadden. Ze probeerde ons de eerste avond ook extra geld te vragen omdat we een kussen vroegen, 1 van de bedden had een kussen te kort, Gerben maakte zich kwaad en toen kwam ze met veel djesten een kussen 'free of charge' brengen. Madre mia, soms maken ze ons hier gek...

We kiezen ervoor om nog 2 nachten in een 'sjiek' hotel te zitten 'naar filipijnse normen toch héél sjiek'. Het eerste was ook niet slecht hoor maar er zitten enorm veel muggen en de kamer ruikt muf. Het 'Aziza paradise hotel' heeft echt wel een prachtig zwembad. Bij het ontbijtbuffet zijn we vooral verrast door de pannenkoeken voor de kinderen: een tweety, een mickey mouse, hello kitty, je zegt het maar! We genieten hier een hele dag van de zon en het zwembad terwijl we uitzoeken naar waar we zullen reizen... 

Immaculate conception cathedral, Baywalk park en  Bakers's hill  

We huren een trycicle-gocart voor 20 pesos voor een half uurtje in Baywalk park.  De max ! Er zijn hier ook allerlei eetstalletjes waar ze krokodillevlees klaarmaken, hmm, nee dank je! 

Baker's hill is 1 van de stopplaatsen bij een toeristische toer in Puerto Princesa. We besluiten om er nog eens zelf naartoe te rijden. Het is een toeristische plek maar het is er best fijn met kinderen. Er is een ouderwets speelpleintje, een mooi aangelegde tuin, ...

Zotte avond in de mall

Terwijl Bart de huurwagen terugbrengt naar de luchthaven, ga ik nog eens shoppen. Ik ging m'n nagels laten doen en vraag om gelish. Dat is geen enkel probleem en ik mag wachten. 5 minuten later willen ze eraan beginnen maar ze komen plots tot de ontdekking dat het gelish-mandje weg is: ' sorry mum, we don't have today, maybe tomorrow!!'. Typisch... 

Op de benedenverdieping in de mall zijn ze vanalles aan het klaar zetten voor een buffet. De stoelen en het podium ervoor staan al klaar. Myrthe en ik bedenken dat het wel héél gek is dat je een feest houdt in de mall maar we stellen er niet teveel vragen bij. Maar als Bart terug is, gaat hij eens info vragen. Blijkt dat je hier gewoon gratis binnen mag. Het is een soort toeristische promotieavond voor Palawan. Te gek voor woorden hoor! Gratis (straffe!) coctails, allerlei hapjes, paar muzikale optredens, heel erg vriendelijke mensen, ... Ons geluk kan niet op. Er komt een Filipino vragen om te dansen met hem, ik twijfel maar Bart duwt me naar voor,... Onze kids zijn ook in form en dansen met een Filipijnse. Stan steelt de show, hij is echt wel een fuifbeest! Dat belooft... Verdorie, zo grrrr... jammer dat Tania en Gerben er niet meer bij zijn. 

 

 

 

 

Fotoalbums van locatie «Puerto Princesa»

Als het even kan, een foto uit Palawan (16)

01 Januari 2018 | lang op weg met Bart en Joke | Filipijnen | Laatste Aanpassing 07 Januari 2018

  • Gerben
  • Port Barton
  • oudejaar
  • on the road 3

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking