Reisverhaal «Agra en de Taj Mahal»

lang op weg met Bart en Joke | Indië | 0 Reacties 08 Mei 2018 - Laatste Aanpassing 17 Mei 2018

9 mei Moe in Agra

Naar het hotel om uit te rusten

Moe en tevreden strompelen we uit de bus. De bagageman vraagt z’n centen om op onze bagage te letten.  Een tuktuk brengt ons naar ons hotelletje aan de Taj Mahal. We passen net met z’n vijven en al onze bagage in het karretje. Bart gaat wel verwrongen naast de chauffeur zitten. ’t Is eens een ander zicht.

Hotel Sheela

Het grote voordeel van dit hotel is dat het zich naast de ingang van de Taj Mahal bevindt. Het ligt in een verkeersvrije zone wat nog een extra troef is. Maar er moet wel bijgezegd worden dat de kamers oud zijn, klein, de lakens zijn Indisch wit of zeg ik beter gevlekt. Ook de handdoeken hebben hun beste tijd gehad.

Na onze nachtelijke rit hebben we allemaal wel een hongertje dus eten we ontbijtje in de binnentuin.

Er wordt wat gewerkt voor school. Daarna hebben we toch wel nood aan  rust. De kinderen hebben wel geslapen maar wij hebben echt geen oog dicht gedaan.

Agra

In de namiddag doen we een toertje in de stad. We worden voortdurend aangeklampt om een winkel binnen te gaan, een tuktuk te nemen, een restaurant binnen te gaan,… In het begin nog grappig maar na een tijdje komen we er echt wel zot van. Er lopen hier weinig toeristen dus daardoor worden we nog meer lastig gevallen. Laagseizoen. Heet seizoen.

Lunch

Joney’s (niet ver van Taj Mahal). Minirestaurantje met amper 6 tafels, eten wordt vers gemaakt, lekker en niet duur. Geen andere gasten.

Een beetje slenteren

We ontmoeten een koppel uit Nederland die we ook al gezien hebben in Jodhpur. Even een koffietje samen drinken en in de airco zitten. Gezellig babbeltje.

Ons idee was om naar het zwembad te gaan op dakterras van hotel. Dit blijkt echter maar een saaie plek te zijn, miniplonsbad zonder zetels erond, geen charme!

Dan maar verder naar shoppingmall. We stellen ons daar heel wat bij voor (airco, gewone winkels, gezellig,…) maar éénmaal aangekomen (we hebben volhard en geen tuktuk genomen) blijkt dit een grote ontgoocheling te zijn. Bijna alle winkels staan leeg. Alleen een cinema op de bovenste verdieping en een Mc Donalds beneden lokken nog wat volk.

Uiteindelijk laten we ons dan toch naar een markt brengen waar we wat fruit en bladerdeegkoeken met Indische kaas (paneer) kopen. En daarna terug naar het hotel. ’t Is goed geweest voor vandaag.

10 mei: Taj Mahal en het rode Fort

De wekker staat om kwart voor 5. Héél vroeg maar we willen absoluut de zonsopgang zien.

Taj Mahal

De Taj Mahal (paleis van de kroon', is een indrukwekkend marmeren mausoleum. Shah Jahan, De vijfde heerser van het Mogolrijk, Shah Jahan, liet het grafmonument tussen 1632 en 1648 bouwen als laatste rustplaats voorzijn geliefde echtgenote Mumtza Mahal, die in 1631 in het kraambed was overleden. Na de dood van Shah Jahan werden ook diens resten bijgezet in de tombe.

Het mausoleum wordt geroemd om de volmaakt uitgevoerde symmetrie, de verfijnde decoraties in de vorm van kalligrafieën uit de Koran, de marmeren reliëfs en het ingelegde steenwerk en niet op de laatste plaats vanwege het subtiele lichtspel, dat het gebouw steeds een ander aanzien geeft.

Shah Jahan slaagde in zijn ambitie om een monument voor eeuwen neer te zetten. De Taj Mahal is een van de meest herkenbare gebouwen ter wereld en een symbool van India. In 2007 werd de Taj Mahal verkozen tot een van de zeven nieuwe wereldwonderen.  Het gebouw wordt jaarlijks door miljoenen bezoekers bezocht. Voor velen van hen is het mausoleum vooral een romantische ode aan de liefde.

Er zijn al wat mensen als we binnen zijn na de controle van het ticket maar echt weinig. We nemen vlug foto’s omdat het licht zo mooi is in de ochtend. Gewiekste indiërs tonen je waar je de beste foto’s kan nemen. Uiteraard vragen ze een fooi. Mijn 10 roepies werd niet aanvaard en daar bleef het bij. In de Taj Mahal zie je het graf van de overleden vrouw, ernaast het graf van de opdrachtgever van de de bouw van de Taj, het graf doorbreekt de perfecte symmetrie. We lopen allemaal met schoenbeschermers rond het graf heen. Je krijgt ze samen met een flesje water aan het ticketkantoortje

Het is een magische plek. We zijn zo blij dat we vroeg opgestaan hebben om de zonsopgang te zien. 

Rustig aan

Na een ruim bezoek en heel veel foto’s verlaten we de Taj Mahal want de magen knorren. Het ontbijtje in ons restaurantje waar we gisteren ook al waren doet deugd. We wandelen terug naar het hotel en worden weer lastig gevallen door indiërs op zoek naar enkele roepies, ze willen ons heel graag een hele dag overal naar toe brengen voor belachelijk weinig geld. Wij willen gewoon naar ’t hotel. We geven de kids nog wat les en chillen want het erg heet vandaag.

Zo rond 3 uur in de namiddag proberen we eens een ander restaurantje uit voor ons middag- en avondmaal: Yash Café. De kinderen kijken naar de tv terwijl we wachten. Dat hebben ze al in geen maanden gedaan. Ze kunnen lang kijken want het duurt erg lang. Maar de Pizza, malai Kofte en de Tali zijn erg lekker.

Aan het restaurant scoren we voor 50 roepies een tuktuk naar het Rode Fort van Agra.

Rode Fort van Agra

Het is 5 uur als we aan het rode fort aankomen. Best wel goed want de temperatuur is gedaald en we kunnen er nog 2 uur in.

Het bezoek

Het Fort van Agra werd van 1565 tot 1571 gebouwd in opdracht van de  keizer Akbar om zichzelf en de nieuwe hoofdstad Agra te beschermen. Het gebouw staat op de Unesco Werelderfgoedlijst.  Dit machtige fort van rood zandsteen wordt omsloten door een 2,5 kilometer lange vestingmuur. Vanwege de kleur wordt dit fort ook wel het Rode Fort genoemd. Het verhaal gaat dat een prins er zijn vader 8 jaar in heeft opgesloten, zodat hij naar de Taj Mahal kon kijken.

We slenteren door het fort en verdwalen echt een beetje. We worden steeds gevraagd om op te foto te gaan met alle Indiërs. We laten het dit keer toe. We vinden het eigenlijk wel grappig steeds op de foto te moeten. Indiërs vinden het tof om anderen te laten zien met welke 'mooie' mensen ze op de foto staan. Een bleek vel en zeker de blonde kopjes van onze kinderen wordt als fantastisch gezien.

Het fort heeft enkele binnentuinen en ook mooie uitzichten op de Taj Mahal. De open vertrekken zijn dan weer uit marmer, dan weer uit rode zandsteen. En de gravures zijn echt prachtig.

Na het bezoek keren we tuktukgewijs terug naar ons hotel en beginnen we te pakken. Morgen staat een lange rit naar Shimla op het programma.

11 mei Rit naar Shimla

We staan op om 6u30 want de afspraak met onze chauffeur is om 7u30. We haasten ons en eten vlug een ontbijtje. Om 7u30 is er echter niemand te zien. We bellen naar het nummer van de chauffeur dat we kregen van het kantoortje van Great Escape Routes. Het nummer is onbestaand! We bellen naar het hoofdkantoor in Shimla en daar krijgen we de info dat de chauffeur pas een uurtje later bij ons zal zijn. We nemen het zoals het is en drinken nog een koffie en een thee. Om 8u30 is de chauffeur er. Hij helpt ons met de bagage want het is nog 10 minuten naar de auto stappen omdat ons hotel in een verkeersvrije zone ligt. Aan de auto worden de grote stukken bagage bovenaan op de 4x4 gesjord, de rest verdwijnt in de auto. Het is een ruime auto van het merk Mahindra met veel plaats. Onze chauffeur manoevreert zijn auto van de parkeerplaats en vertelt ons zijn naam Pawan. Hij heeft maar 2 uur kunnen slapen, zegt hij. Want hij reed ’s nachts van Delhi naar Agra. Wij kijken al bezorgd. Moet deze vermoeide jonge man ons in 11 uur naar Shimla brengen?

Traag rijdt hij door het centrum en hij stopt aan een plaats waar hij wat snoep koopt. Wij profiteren om wat water in te slaan. Het is al kwart over negen als we onze weg verder zetten.

We rijden via tolwegen en mooie autosnelwegen richting Delhi. De maximum snelheid is 100km/uur en de wegen zijn erg rustig. Maar onze chauffeur rijdt aan een gemiddelde snelheid van 50 km/uur. Hij zwalpt echt over de weg. Hij rijdt ook steeds op de snelste rijstrook aan zijn trage snelheid en we worden al toeterend steeds voorbijgestoken. Wat er aan de hand is met onze chauffeur weten we niet. We ergeren ons. We geven tips over dat hij sneller mag rijden, maar hij doet het niet. Plots stopt hij aan een wegrestaurant want hij heeft Indische Chai nodig! We laten hem want misschien zal hij daar wakkerder van worden. Wij eten ook wat want het is al tegen de middag. We bestellen een heerlijke masala dosa, een toast en een gevuld bladerdeeggebak. Als we willen vertrekken vraagt hij nog 5 minuten want hij moet nog een chai halen. Ik vraag me af wat hij dan in al die tijd gedaan heeft. Terug op de weg ziet hij er nog belabberder uit dan voordien. Ik hou hem steeds in de gaten zodat hij niet in slaap sukkelt. Ik stel voor om zelf te rijden, maar dat wil hij niet. Aan de vele tolstops moet hij een briefje afgeven want al zijn tol is vooraf betaald. Hij rommelt daarvoor in zijn hemdzakje en vindt nooit het juiste briefje. We verliezen daardoor ook steeds 5 minuten, want er wordt steeds gediscussieerd. We zwalpen traag naar Dheli en staan tegen half twee op de ring rond de hoofdstad in de file. We hebben 180 km gereden in 4 en een half uur! (stop van 30 minuten inbegrepen). 

De weg van Dheli naar de grens van de Himachel Pradesh is smaller en er zijn overal wegenwerken. We rijden tergend traag en auto’s vrachtwagens en trucks halen ons nog steeds in. We jagen ons niet meer op en beseffen dat het  laat zal worden. Onze chauffeur weet ook de weg niet en moet vaak op z’n gsm kijken die op z’n schoot ligt. Hij haalt soms vreemde toeren uit bij het inhalen van nog tragere voertuigen. Af en toe kijkt Bart boos en eist hij om veiliger te rijden, maar dat haalt niets uit. Rond drie uur doen we een stop langs een wegrestaurant. Een kwartiertje stoppen blijkt 50 minuten te zijn. Als wij na een kwartiertje weer bij de auto zijn is de chauffeur nergens te bespeuren. Plots duikt hij op en vraagt nog 5 minuten, die blijken 20 minuten te duren.

Aan de grens van de bergstaat is het al donker, het is inmiddels 8 uur geworden. We eten lekkere thali en zijn in 20 minuten klaar. Tegen half negen begint onze weg door de bergen in het donker. Het alsof onze driver nieuwe moed gevonden heeft nu hij op thuisgrond rijdt. Hij rijdt slalommend tussen het verkeer in hoge snelheid naar boven. We halen bussen, vrachtwagens en auto’s al toeterend in. Wij denken waarom moet het nu zo vlug? Hij haalt in net voor bochten en we houden ons goed vast en slingeren weg en weer. 2 keer hebben we bijna prijs en scheurt een tegenligger rakelings voorbij. 3 uur later wordt gemeld dat we binnen 15 minuten in ons hotel zijn. We halen opgelucht adem, toch is niet minder waar. Pas een uur later mogen we uitstappen als de auto met veel moeite voor de deur van ons hotelletje geparkeerd wordt. Ook de baas van de chauffeur is in het hotel en hij ziet er bezorgd uit. Hij vraagt of alles ok is. Wij zeggen dat we morgen alles eens zullen bespreken en dat we nu willen slapen. Het is half één ’s nachts. We zijn 15 uur onder weg geweest!

 

 

 

 

Fotoalbums van locatie «Agra»

Agra en de Taj Mahal (21)

10 Mei 2018 | lang op weg met Bart en Joke | Indië | Laatste Aanpassing 12 Mei 2018

  • IMG 20180510 114408
  • IMG 20180510 165213
  • IMG 20180510 103958
  • IMG 20180510 061725

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking