Reisverhaal «Tattapani»

lang op weg met Bart en Joke | Indië | 0 Reacties 17 Mei 2018 - Laatste Aanpassing 20 Mei 2018

17 mei: Tattapani

Plan is om vroeg te vertrekken want de rit van Kalpa naar Tattapani belooft een lange rit te worden. Het lukt ons: om vijf voor 8 zijn we weg. Valiezen op de dakkoffer gebonden en riebedebie zijn we! Na anderhalf uur rijden, stoppen we voor een ontbijtje. Bij de locals: we bestellen een vijftal aloo parantha’s en 2 chai. Stan kijkt beteutert dus ik haal bij een klein kruidenierswinkeltje een minitoastbrood, wat chocolaatjes (dairy milk is echt wel dik ok!) en een fruitsapje. De meisjes hebben er geen problemen mee om hartig te ontbijten. Zelfs de kikkererwten worden geproefd.

De weg krinkelt door de bergen.

Het blijft een enorm schouwspel om naar buiten te kijken. Soms is de weg behoorijk goed. Op andere momenten is de weg héél smal, is er geen afsluiting en is elke bocht spannend… Kaku is echt wel een megagoeie chauffeur. We mogen van geluk spreken dat hij het overgenomen heeft (wat een verschil met de driver die ons van Agra naar Shimla bracht).

Langs de kant van de weg zien we regelmatig mensen werken. Er worden stenen met de hand in kleinere stenen gehakt (wat een héél zware arbeid moet zijn!). Kruiwagens hebben we hier nog niet gezien. Mensen dragen rondje op hun hoofd en daarop wordt een teil gezet gevuld met steenbrokken.

De Kinnaurvallei is echt een pareltje. Maar erdoor rijden is best vermoeiend. Je kan nauwelijks iets anders doen dan naar buiten kijken (en sommigen hopen dan vooral dat ze niet missselijk worden).

Verwachte reistijd: 9 uur Onze reistijd: 5,5 uur Wat een succes!!!!

Tattapani ligt op 51 km van Shimla. Het is vooral bekend door z’n hotwater springs.

Een late lunch in het stadje bestaat uit samosa’s. Gefrituurde driehoekjes gevuld met pittig aardappelmengsel.

Daarna gaan Kaku en Bart naar de kapper. De anderen blijven nog even genieten van het uitzicht. Het is zo zalig om rond te kijken. Talloze schoolkinderen werden door de schoolbus gedropt in Tattapani en hangen wat rond. Ik drink een Chai en ga samen met de kids een kijkje nemen bij de barber. Bart krijgt er net een massage met een heel vreemd toestel. Daarna gaat de massage verder zonder toestelletje. Bart zit er onwennig bij. Het is er behoorlijk heet (jawel, de hitte komt terug) en hij weet niet goed wat hij mag verwachten. Serieus geklop op zijn rug, trekken aan z’n vingers, kraken van… , enz. Voor 150 roepies, zo’n 2 euro ziet Bart er opnieuw piekfijn uit. Ik vraag als ze misschien ook mijn haar kunnen bijknippen. Maar de jongen kijkt bedenkelijk en antwoordt: only gents. Ik vertel dit aan Kaku en hij stelt dezelfde vraag aan een andere kapper die er werkt. Oh, yes, no problem! Which colour? Same!? Hij toont me een doosje met haarkleurmiddel ‘golden blond’. Het is niet echt wat ik normaal heb maar ’t zal er wel een beetje op lijken zeker. Ok, ik mag wachten. Verschillende jongens en mannen mogen voor mij en ik begin m’n geduld te verliezen. Maar er wordt me gezegd dat het dan aan mij is! Alleen mannen in de salon, ik word dus serieus aangestaard. Er zit ook een jongen in de kapperstoel die eerst een hele tijd met een zalfje stilzit. Daarna gaat de zalf eraf en zie ik waarom hij er zit: enorm veel last van acne. Er wordt aan geprutst en gesneden, ijsblok op gelegd, nieuw zalfje,… Het ziet er pijnlijk uit. Daarna is het mijn beurt. Beetje nat verstuiven, daarna knippen en dan komt het kleurtje. Hmm, het mengsel ziet er okergeel uit. De kapper kamt het mengsel door mijn haar. Ik geloof er niet in maar maak me ook niet teveel zorgen. Plots zegt hij: finished! Euh? Ja? En nu mag ik vertrekken met dat geel spul op m’n haar? Dat is dus inderdaad de bedoeling. Na 45 minuten mag ik het uitspoelen. Ondertussen zijn Bart en de kids me komen zoeken en ze vinden het hilarisch. En zo loop ik over straat met hen met gele lokken op weg naar het hotel. Daar gaan we eerst met onze blote voeten over kleine steentjes lopen: zou ons geweldig veel energie geven. Ik voel me eerder beschaamd. Ik was het wat eerder uit en tot m’n grote verbazing is het niet blond maar oranje/ros of zoiets. Nu, ’t zal er snel weer uitgewassen zijn. En ik vind een veranderingetje niet zo erg. Same colour? Yes, yes!!

 

 

 

 

Fotoalbums van locatie «tatapani»

New Delhi (15)

21 Mei 2018 | lang op weg met Bart en Joke | Indië | Laatste Aanpassing 24 Mei 2018

  • Armbandje?
  • Fotosessie @ Vrijdagmoskee
  • Frietje Stekken
  • Model

Tattapani (11)

17 Mei 2018 | lang op weg met Bart en Joke | Indië | Laatste Aanpassing 20 Mei 2018

  • en dan mag je naar huis gaan! euh... precies een a
  • uitgebreide verwennerij voor de mannen bij de kapp
  • schaapjes tellen
  • mmmmmm...

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking