Reisverhaal «Japanse Alpen»

lang op weg met Bart en Joke | Japan | 0 Reacties 29 Oktober 2017 - Laatste Aanpassing 30 Oktober 2017

Tijdens het rondreizen in Japan lukte het nauwelijks om op de laptop te werken (weinig  elektriciteit in auto) dus komt dit verhaal wat in vertraging want ondertussen zijn we aangekomen in Cambodja.We hadden het voor de eerste keer echt moeilijk om weg te gaan uit een land. Ik probeer een selectie te maken van verhalen en foto's. Moest er iemand interesse hebben om zelf door Japan te trekken met de auto, we maken ook nog een reisverslag met nog meer praktische informatie. Stuur gerust een bericht als je het wil doorgestuurd krijgen. 

Van nr.2 t.e.m. nr. 10 reisden we door de Japanse Alpen. Over de eerste nummers heb ik al wat getypt in een vorig verslag. Hieronder het vervolg...

Kusatso

Dit stadje ruikt naar de warmwaterbronnen die midden op het stadsplein te vinden zijn. Zwavelgeur. Rotte eieren...  De geur van de natuurlijke onsen. Op het plein zijn de buizen een spectaculair zicht en als het donker wordt is het nog specialer. In dit warmwaterveld wordt er per minuut 5000 l water (tot 95°° opgepompt om verdeeld te worden naar de verschillende badhuizen.  Naast de bronnen zijn er verschillende voetbaden. Het water hier is gemengd met wat koeler water maar nog steeds is het enorm héét. 

In dit stadje zijn er natuurlijk héél veel onsen. Midden op het stadsplein is er een gratis bad die we eens uitproberen. Het is me gelukt om een fotootje van de binnenkant te nemen. Het was een gokje welke deur we moesten nemen aangezien jongens en meisjes apart moeten. Stiekem naar binnen gegluurd... In de eerste ruimte doet iedereen zijn kleren uit. 

Dit is wel de meest basic plek die we bezochten. Normaal gezien is er een aparte wasruimte waar iedereen op een krukje gaat zitten. Voor je een spiegel en een bankje met kraan en douchesproeier. Bij elke kraan staat er ook een teiltje klaar. Meestal  staat er zeep, shampoo en conditioner bij. Soms moet je het ook zelf meenemen.  Voor het baden wordt je verwacht je heel goed te wassen, af te spoelen, opnieuw te wassen en opnieuw af te spoelen en dan pas in het bad te gaan. Zo blijft het water natuurlijk erg netjes. Een beter plan dat hoe wij gewoonlijk een bad nemen...

In dit badhuisje hoeft het voorspoelen niet echt omdat het hete water zo zuur is door de zwavel dat er geen kans zou zijn om ziektekiemen en bacteriën te laten overleven. Ik vond dit wel een héél mooi gebouwtje, bijna volledig in hout. Het water was enorm heet. De meisjes hebben er in gezeten met hun voeten, verder lukte echt niet. Ik kon het er zelf maar even in volhouden. Het is hier zowiezo geen plek waar men lang blijft. Ik heb het gevoel terug gekeerd te zijn in de tijd van de Romeinse thermen waar de badhuizen ook gebruikt werden als sociale ontmoetingsplaats. Veel vrouwen komen even langs in het badhuis. Knap en minder knap, mollig en mager, jong en oud, we zien het allemaal. 

Onderweg

We volgen de Romantic Highway (route 120). Ongeveer 350 km  doorheen de bergen. De herfstkleuren zijn nog in de beginfase maar ze zijn heel indrukwekkend. Zeker de rode bladeren zijn we niet gewoon. De weg is goed al moet je niet verwachten om snel vooruit te gaan. Er zijn vele haarspeldbochten en trage maximumsnelheden. Af en toe stoppen we om te genieten van het uitzicht.  

Yugamakrater

We beklimmen een stukje van de Mount Shirane om de Yagamakrater te kunnen bewonderen. Hilarisch hoe de gemiddelde Japanner gekleed is om een stukje te gaan wandelen. Stevige bergschoenen, dikke skijas, survivalbroek, megagrote kodak, Bij de start van de beklimming staat een bak met wandelstokken. De kinderen gebruiken er om met volle moed te gaan stappen.

Het uitzicht is echt wel de moeite. Het kleur van het water is smaragdgroen.

Na de afdaling doen we nog een wandeling aan de overkant van de weg op houten paden (eronder moerassig). Het is koud maar de zonnestralen op ons gezicht doen enorm veel deugd. 



Jigokudani Monkey Park 

De naam Jigokudani betekent ‘Helse Vallei’. Een naam die niet zomaar uit te lucht gegrepen is. Ondergrondse vulkanische activiteit warmt het water in de meertjes en spelonken op, soms tot het kookpunt. Kokende meertjes met besneeuwde oevers zorgen ervoor dat de vallei altijd goed gevuld is met stoom. De warme wateren trekken apen aan uit de omgeving die anders niet zouden overleven in het koude klimaat.

De enige weg naar Jigokudani is een smal voetpad van meer dan 2 kilometer lengte. Er zijn best nog veel toeristen volgens dat dit park niet zo gemakkelijk bereikbaar is. In het park leven Japanse makaken die zich goed hebben aangepast aan de temperaturen. In de winter zou het hier tot 20 graden onder 0 worden. Dan zoeken de apen de warmte op in de warmwaterbronnen wat een heel imposant beeld oplevert. Wij zien er af en toe een aap in duiken maar de meesten zitten in het park. Ze vlooien elkaar uit. De kleine aapjes zijn héél schattig. De apen zijn niet opdringerig. Er is een goede controle en veel waarschuwingsborden. 

Nagano

In dit stadje werden de Olympische winterspelen gehouden in 1998. 

We bezoeken er de boeddhistische tempel Zenko-ji (7de eeuw) De hoofdhal is 1 van de grootste, houten gebouwen in Japan. In de tempel zelf staat een heel oud bronzen Boeddhabeeld.

Het stadje zelf vonden wij ook heel aangenaam om door te wandelen. Behoorlijk toeristisch (vooral Japanse toeristen). In de winkeltjes verkopen ze bijna overal hetzelfde, stom. We vinden weinig toeristische informatie over de streek. Dit gebeurt wel meer. Erg jammer eigenlijk. Er bestaan enorm veel foldertjes in het Japans maar daar zijn we niets mee. En als we uitleg vragen in toeristische bureautjes spreken ze dikwijls erg gebrekkig tot geen Engels. Ze hebben op dat vlak nog wat te leren. We trakteren de kinderen op een ijsje want ze zijn alweer superflink geweest. Ook wij waren heel flink...

Oja, in Japan kan je in principe nergens je auto zomaar parkeren langs de weg. Behoorlijk ambetante regel. We hadden echt geen zin om overal parkeergeld te betalen dus zochten we naar alternatieven. In Nagano vonden we een plekje bij een winkeltje waar we vroegen als het ok was om een paar uur te staan. Die vrouw was supervriendelijk en ze sprak heel goed Engels. Ze nodigde ons uit om eens binnen te komen want ze wou haar shop tonen. Ze verkochten er oogdruppels en een soort medicament die goed was voor de darmflora. Ze gaf ons een pakketje mee. De oogdruppels gaan we niet direct nodig hebben maar het tweede zal ongetwijfeld nog van pas komen. Stan vindt het helemaal niet interessant en de meisjes vragen voortdurend om te vertalen. Behoorlijk vermoeiend maar toch een speciale ontmoeting. 

Matsumoto

Het Matsumoto kasteel is absoluut het hoogtepunt van de stad. Het is het oudste houten kasteel van Japan. Met de kastelen van Himeji, Hikone en Inuyama behoort het tot de 4 nationale kastelen. Het kasteel is gedeeltelijk omringd door water, waarover een mooie rode brug loopt. Dit maakt het kasteel bijzonder fotogeniek. Aan de andere van het kasteel ligt een mooi parkje. Vanaf hier kan je ook het kasteel binnengaan. Voor de ingang staat er een Samuraikrijger in volledig ornaat om samen mee op de foto te gaan. Bij de ingang krijgt iedereen een plastic zak want je moet op je kousen naar binnen. Er is binnen niet zo veel te zien, maar het is toch  leuk om te doen. Als je de steile trappen bent opgelopen heb je namelijk wel een prachtig uitzicht. Het klimmen is niet zo eenvoudig, vooral voor Bart, de plafonds komen vaak erg laag. Maar er staan nog extra mensen bij om je te waarschuwen. 

We maken nog een wandeling door de stad en nemen nog een kijkje bij het museum of Art die vooral een heel leuke tuin heeft. 

In het stadje zien we praalwagens staan. Binnen enkele dagen is er hier een festival. Jammer dat we niet langer kunnen blijven. Er is wel op onze bezoekdag een soort kermis met optredentjes. Heel leuk om gekke kraampjes te bekijken. Zo verkopen ze bv. bananen op een stok, half omhuld met chocolade. 

We rijden naar Matsumoto Alps Park waar we picknicken. Dit park is een geweldige plek om met kinderen te bezoeken. Het was zelfs het beste gratis speelplein in Japan van onze reis. Heel veel speeltuigen, een klimmuur, een kleine dierentuin,... Er is ook jodelbaan tegen betaling. 



De watervallen van de Norikura highlands

We maken een prachtige herfstwandeling om de watervallen te gaan bekijken. We zetten onze auto op de parking waar een pad start: 'zengoro no taki fall natural trail'. Opnieuw vind ik de rode kleuren fascinerend, zeker hier in contrast met de witte berkenstammen. De Bandokoro waterfalls hebben we gemist. Te enthousiast op de weg...

Allereerst zien we de Zengoro falls. Die zien we al na een kwartiertje wandelen. 

Daarna passeren we een klein meertje met een mooie uitkijkpost. 

Als laatste komen we bij de Sanbondaki falls, 3 watervallen naast elkaar. Dit werd ons sterk aangeraden om naartoe te wandelen door een Belg die we tegenkwamen op een parking. Hij woont al jaren in Japan en hij zei dat het 1 van de mooiste plekken was die hij bezochte. We moeten er wat voor over hebben, een wandeling door de regen is niet zo aangenaam, maar het is inderdaad wel de moeite. 

Takayama

Dit is een bergstadje midden in de Japanse Alpen waar we zeker eens door willen wandelen. Opnieuw is er niet zoveel over te vinden in de reisgids maar deze keer geven ze wel goeie uitleg in het bureau van toerisme (bij de opvallende brug). Je kunt er ook de wificode vragen om even op internet te kunnen. De 'winkelstraat' (Sanomachi Street)  is heel gezellig en lekker druk. De houten huizen die afstammen uit de Edo-periode zijn echt wel mooi. Het is een plek waar je terug in de tijd reist dankzij het stokoude centrum dat bestaat uit smalle straatjes met historische houten koopmanshuisjes, sakebrouwerijen en theehuizen. Het straatbeeld is hier door de eeuwen heen maar weinig veranderd en als je de toeristen wegdenkt, sta je in het decor van een oude Japanse film. Maar jammer genoeg loopt het vol met Japanse en Chinese toeristen. Er zijn enorm veel toeristische winkeltjes die opnieuw heel erg op elkaar lijken. Op het plannetje had de mevrouw van het toerismebureau aangeduid waar we gratis sake kunnen proeven. Aangezien Bart chauffeur is en je in Japan geen druppel alcohol mag drinken dan, is het proeven alleen voor mij. Na wat rondstappen begint het te regenen en dus willen we gewoon doorgaan. 

Takayama Matsuri is een van de bekendste festivals van Japan en wordt twee keer per jaar gehouden in het oude centrum van de stad. Op 14 en 15 april, en op 9 en 10 oktober trekken rijkversierde praalwagens (yatai) door de stad om te bidden voor een goede oogst (lente) en om te bedanken voor een goede oogst (herfst). Jammer genoeg is dit nog een paar dagen wachten. Bij de planning van onze reis hadden we misschien beter zulke dingen opgezocht... Je kan ook  een bezoek brengen aan het  Karakuri Museum en de Takayama Matsuri Yatai Kaikan, waar de praalwagens tentoongesteld staan, maar daar hebben we geen zin in. 

*****Koud gehad*****warmte opzoeken was nodig!****

Het koelde 's avonds en 's nachts enorm af. 's Avonds zat ik dikwijls eten te maken in de duisternis bij zo'n 12 graden. De kinderen bleven in de auto naar een filmpje kijken tot het eten klaar was. We hebben allemaal warmere kleren gekocht en zelfs 's nachts kwamen deze van pas. Soms lieten we de auto even draaien om het goed te laten opwarmen omdat anders onze tenen er precies afvroren. Zeker in de daktent boven bij de meisjes was het ook koud. Zij sliepen standaard met een pull, broek, kousen,... Naar de onsen gaan was steeds een verwenmoment om ons lichaam helemaal op te warmen. Op onderstaande foto zitten we in een heet voetenbad terwijl ik een beetje probeer les te geven. We missen alleen nog een bureautje erbij. Hihi. 

Hidahakusan lake

Dit ligt wat afgelegen. We moesten er een smalle weg voor naar boven rijden. Zo één die je eigenlijk liever niet neemt omdat je niet met 2 auto's tegelijk overal kan passeren en omdat er enorm veel bochten zijn. Maar het leuke is dan wel dat je voortdurend verwend wordt met prachtige uitzichten. Bij het meer is er bijna geen kat. Het is er héél mooi. Vroeger was er een gratis openluchtonsen maar die is nu gesloten. Jammer, we hadden alweer nood om ons op te warmen. We zullen het doen met een wandeling en het zweten om terug naar beneden te rijden!

De dorpen van Shirakawa-go en Gokayama

Er liggen 3 dorpjes vlak bij elkaar Ze staan sinds 1995 op de Unesco-wereldergoedlijst dus willen we ze zeker zien! De dorpen liggen in de bergen. Gedurende lange tijd waren ze afgesloten van de rest van de wereld en daardoor hebben ze zich onafhankelijk ontwikkeld. Wat vooral opvalt is dat de huizen gebouwd zijn in een typische stijl, de gassho-zukuri-stijl, wat wil zeggen steile, puntige, rieten daken. Het zou vooral bedoeld zijn om de sneeuw aan te kunnen. Jammer genoeg zijn ze enorm toeristisch. We ergeren ons al blauw dat je onmiddellijk naar een parking wordt geleid waar ze volstaat met toeristische bussen. We beslissen gewoon eens door het dorp van Shirakawa-go te rijden. Ik stap wel uit om wat foto's te nemen. 

Het meest interessante dorp zou volgens de reisgids het laatste zijn,. Net wat minder toeristisch. We betalen voor de parking en doen er een wandeling. Het blijft zeer toeristisch hoor maar het is er wel een pak rustiger. We nemen eerst een wandelpad naar boven van waaruit een mooi overzicht hebben van het dorp. Daarna wandelen we nog wat tussen de huizen. 

wordt vervolgd!

Joke

 

 

 

 

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking