Reisverhaal «bezoek aan de theefabriek + naar de zuidkust»

lang op weg met Bart en Joke | Sri Lanka | 1 Reacties 06 September 2017 - Laatste Aanpassing 08 September 2017

dinsdag 4 september 2017

Op onze laatste dag in de bergen is het dan toch gelukt om een theefabriek te bezoeken.'Halpewatte tea factory.' Gisteren zijn we ook geweest maar op maandag was er niets te zien. Aja, want op zondag werken de theepluksters niet dus moet er op maandag niets gebeuren in de fabriek. Even twijfelen we nog als het wel de moeite is om het nog eens te proberen. De vrouw van onze guesthouse zegt dat er opnieuw niet gewerkt zal worden vandaag omdat het volle maan is. 

Poya day genoemd, is een boeddistische feestdag in Sri Lanka dat tijdens iedere volle maan wordt gevierd. De meeste winkels en bedrijven zijn gesloten op Poya Days en daarnaast is de verkoop van alcohol en vlees verboden. 

Ze doet ons twijfelen maar gisteren vertelden ze ons in de fabriek dat het vandaag wel ging lukken. Beetje verwarrend hoor. Het is ongeveer 20 minuutjes rijden vanuit Ella. Een bochtige, pittige rit langs een smalle grindweg. Ons autootje moet goed zijn best doen om de berg op te raken.  Je hoopt vooral op weinig tegenliggers en géén te tràge chauffeurs voor je. Een goeie chauffeur die voor ons rijdt, vinden we wel ideaal omdat hij een soort buffer vormt voor tegenliggend verkeer. Zo vangt hij de tegenligger op als die onverwachts om de hoek afkomt. Hoe zenuwslopend de rit ook is, het landschap blijft machtig mooi. Stan is een beetje bang als hij naar buiten kijkt. Volgens Myrthe heeft hij hoogtevrees, wij proberen daar niet teveel op in te gaan en hem gerust te stellen. Als we boven komen, zien we wat beweging, dus het is gelukkig open... We betalen 450 roepies p.p. (bijna 3 euro), de kinderen moeten niet betalen. 

Met school bezochten we al meerdere malen de Côte d'or fabriek in Halle. Terwijl ik de fabriek binnenstap moet ik eraan denken. Niet alleen komt het water me in de mond als ik denk aan de zwarte chocolade met noten, de mignonettes, de chocotofs,... maar ik moet vooral ook denken aan de superstrenge regels als je de fabriek wil bezoeken. Iedereen moet een haarnetje aan, geen oorbellen of juwelen, zelfs m'n neuspiercing moest afgeplakt worden,iedereen moet op een witte lijn lopen... Hier zie ik maar 1 regel: geen foto's maken in de fabriek. De mensen die er werken hebben een mooi groen pak aan met groene schort maar ze lopen wel op hun blote voeten of teensletsen. We krijgen eerst wat uitleg over de verschillende soorten thee in Sri Lanka. De man die uitleg geeft, doet erg zijn best om ook onze kinderen erin te betrekken. Hij laat iedere keer wat tijd tussen zodat ik het ook kan uitleggen aan hen. Miss, you explain... Ok, I will. Al is het soms heel moeilijk te begrijpen wat hij zegt. Zijn Engels is met 'Srilankaans' haar erop. Little accent.  Na de algemene uitleg, doen we een toertje in de theefabriek. We krijgen telkens onze handen vol met thee in een ander stadium. Hij wil ons de thee doen ruiken en voelen. De meisjes vinden het wel interessant, Stan is minder geïnteresseerd. Op het einde mogen we thee proeven. Wat hebben we geleerd vandaag?

  • Verschillende regio’s in Sri Lanka geven een andere soort thee.
  • Sri Lanka is 's werelds 4de producent van thee. 
  • De bovenste, kleinste blaadjes zijn de beste. Deze worden gehouden voor de export. De andere blaadjes zijn goed voor de theeproductie in eigen land. Dit scheiden gebeurt pas in de vierde stap door soort laser.
  • In deze fabriek maken ze geen groene thee. Groene thee komt van dezelfde planten als zwarte thee maar er is een ander proces.
  • 5 stappen in de verwerking: h-1. Halfdrogen (Theebladeren worden op roosters gelegd. Er wordt warme lucht geblazen. 2. Rollen en pletten 3. Fermenteren 4. Drogen in hete droogkamer 5. Verpakken (nu is de thee klaar om te verkopen aan de verschillende theeproducenten zoals Lipton, Pickwick,…)

We kopen nog wat thee in het winkeltje, dat hoort er ook bij. Daarna nog wat foto's nemen (als we geen mensen aan het werk fotograferen is er volgens ons niet echt een probleem).

    

Daarna is het tijd om verder ter rijden. We hebben een tiental dagen in de bergen verbleven. Tijd voor verandering: op naar de zee. Onderweg stoppen we om te lunchen in een klein stadje. Wat een temperatuurverschil: hitte hitte hitte!!! We eten wat linzengebakjes (dat de kinderen zelfs lusten , die zijn goed bezig met nieuwe smaken te ontdekken). We verwennen ze ook met broodjes en  chocolade. Na 3 uur rijden komen we aan in Tangalle. Via booking.com heb ik een adresje gevonden met zwembad en dat gaan we eerst gaan bekijken. 

We hebben op voorhand geen logies vastgelegd dus het is altijd wel even zoeken als we op een nieuwe plek aankomen. Soms ziet een plek er heel aantrekkelijk uit op foto's maar het blijkt dan een mottige of stinkende kamer te zijn. Voordeel is ook dat we kunnen onderhandelen over de prijs, zeker nu het hier laagseizoen is. 

Het adresje is goedgekeurd. We nemen 2 basic bungalows. De eigenaar vertelt dat het vandaag zijn zoons verjaardag is, Ian wordt 2 jaar. We nemen een duik en het zwembad en worden daarna getrakteerd op een stukje taart en limon juice. Fijn!! 

's Avonds krijgen we nog een hongertje en dus gaan we nog iets eten. 

woensdag 6 september 2017

Elke morgen komen we vroeg wakker met een natuurlijke wekker. Een oorverdovende ouverture van een tropische symfonie uitgevoerd door een meerstemmig orkest van honderden vlieg- en kruipbeesten. 

Stan is de eerste wakker bij de kindjes. In plaats van op de tablet te spelen, gaat hij mee met Bart op zoek naar een bakker. Bart twijfelt even als hij niet beter met de auto zou gaan maar beslist dat een ochtendwandeling een fijne onderneming is. Een uurtje laten komt hij terug met een broodje, wat chocomelkjes, verse ananas,... 

We ontbijten en maken daarna tijd om wat les te geven. Voor Stan vonden we in Bandarawela een werkboekje om de lettertjes te oefenen. Ideaal want zoveel hebben we niet mee voor hem. Het lijkt bijna een echte klas. Iedereen aan een tafeltje. Bart aan de bureau. Ik oefen met Nina haar tafels. Bart zet een maandtaak klaar op bingel voor iedereen. We zijn goed bezig. Hihi. 

's MIddags begint het goed te regenen. De kinderen willen zwemmen. Niets zo zalig als zwemmen in de regen zeggen ze... Okei, doe maar! Wij stellen de  lunch een beetje uit door  de regen... Bart rijdt naar de winkel aangezien hij nu al weet dat er dichtbij niets te vinden is. We eten noedels met sojasaus en groentjes. Op de markt hadden we 8 avocado's gekocht (was trouwens spotgoedkoop, 50 roepies da's 30 eurocent. In de Colruyt kost het wel een euro voor 1!) en hier smullen we er een paar van. Ik wist niet dat de kindjes dit gingen lusten maar het werkt aanstekelijk. Als er 1 kind het heerlijk vindt, bestaat er een grote kans dat ze het allemaal lusten... Samen met tomaatjes en komkommers hebben we toch wat vitamientjes binnen. 

De kinderen gaan naar hun bungalow. Ze zijn een hele tijd bezig met een geheim plan, voorbereiding voor mijn verjaardag. Lieverds. Hmm, ons plan om op uitstap te gaan, laten we vallen. Ze genieten er enorm van om eens 'thuis' te blijven en wij genieten van de rust. Even een halfuurtje geen vragen aan je hoofd kan wonderen doen. 

's Avonds maken we een avondwandeling langs het strand. We zien surfers zotte toeren uithalen op de wilde golven. Je merkt dat het laagseizoen is want zoveel volk zien we niet. Er zijn heel gezellige restaurantjes en bars op het strand. Na een halfuurtje wandelen beginnen we onze zoektocht naar een adresje die we gevonden hadden in een reisverslag. Maar er zit niemand en dat vinden we ook niet gezellig. Het is heel dicht bij de zee en Stan is bang van de krachtige golven. Een beetje verder zien we een zeer gezellig restaurantje. Er speelt goeie muziek (zeer zeldzaam!!), het is mooi verlicht,.. Voor de bar zijn er schommels en zo kan je schommelend aan de bar zitten. We voelen dat dit een stuk boven ons budget van andere avonden zal liggen maar dat mag ook wel eens. Myrthe zegt dan altijd 'maar mama, het is nog altijd véél goedkoper dan in België hé' en da's ook weer waar. We kiezen opnieuw een aantal gerechten waar we dan samen van eten. Dhal (gerechtje uit Indische keuken gemaakt met linzen) met aardappelen, groentenstoofpotje met o.a. okra, rode biet, boontjes,... (zou een perfect Pascale-gerechtje zijn), patatjes in de pel met boter, calamares met een slaatje en rijst, water en een grote pint. Alles samen zo'n 22 euro . De calamares vinden de kinderen niet zo lekker, wij wel! Naast ons is er een koppel toegekomen uit Oostenrijk. De man is jarig en ze hebben een 'happy birthday' - slinger opgehangen bij hun tafeltje. Alle gasten zingen voor hem en het restaurant heeft een grote chocoladecake voor hem voorzien. Het is een héle héle grote cake dus krijgen we allemaal een stukje. Gelukkig maar want de kinderen kwamen zot om daar naar te kijken... In het donker stappen we terug en halen we herinneringen naar boven. Stan zegt al een paar avonden dat hij eens vroeg naar zijn bed wil maar dat is opnieuw niet gelukt.

donderdag 7 september

We worden opnieuw vroeg gewekt door het symfonisch orkest maar toch is het rustig opstaan vandaag want het is mijn verjaardag. Heel vreemd gevoel. Meestal heb ik thuis nauwelijks tijd om veel stil te staan bij m'n verjaardag aangezien het begin van het schooljaar altijd een superdrukke periode is. Nu heb ik wel veel tijd maar zijn m'n vrienden en familie  heel ver weg. Het is  zalig om elke dag samen te zijn met m'n gezin!!!  

De kinderen krijgen les van Bart en ik schrijf wat op de blog. In de speeltijd mogen ze zwemmen. 

Na de middag voeren de meisjes een show op voor me (waar ze gisteren zo lang aan geoefend hadden). Genieten!!! 

Daarna gaan we toch ook nog iets ondernemen namelijk Mulkiragala tempel bezoeken. Het zijn 7 tempelkamers uitgehouwen in de rotsen. De wanden zijn versierd met oude fresco's. Echt wel mooi! Het is hier niet zo toeristisch en ook niet duur (we betalen 500 roepies p.p., kinderen gratis). We zien wat locals, zij moeten niet betalen. Net gelezen dat er 527 treden waren om naar boven te gaan, best wel steil trouwens. Ze zijn er hier  goed in om die heilige plekken zo hoog mogelijk te bouwen. 

De autorit tussen Tangalle en de tempel is trouwens ook wel de moeite. Een halfuurtje rijden en je passeert vele rijstvelden, kleine dorpjes en een groot meer. Op de weg zien we weer vanalles bv. een boer gekleed met een soort doek rond hem (ziet eruit als geruit rokje) op stap met 20 waterbuffels, een tuktuk met 2 matrassen vanboven, een tuktuk die hout ging halen in de plaatselijke Brico, meisjes in schooluniformen,... 

We stoppen nog bij een speelpleintje naast de school in Tangalle. Iedereen heeft een klein hongertje, aan de overkant van de straat zijn wat kraampjes waar ze kokerellen. Ik ga vragen wat ze maken: parata with egs. OKEI, dat proberen we. Een zelfgemaakt deeg met ei tussen. Het is nog warm als we ze opeten. In 123 zijn de 2 parata op dus ik haal er nog 3 bij. Vwala, aperitiefhapje is binnen. De aperitief moeten we nog zoeken.

In het centrum is er een kleine marktplaats waar we nog mango's en watermeloen kopen. Ze verkopen er heel veel bananen, zelfs paarse bananen!!! 

's Avonds gaan we eten vlakbij onze guesthouse. rice and curry, frietjes, soepje,kottu rotti,... 

wordt vervolgd.

 

 

 

 

 

Plaats een Reactie

Mamie Waw zo mooi verhaal weeral! Wel heel tof een stukje van de woensdag heb ik precies live beleefd met jullie met die videochat bij het zwembad. Veel plezier verder, knuffels xxx Geplaatst op 08 September 2017

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking