Reisverhaal «Aken en Vogelsang van 6 tot 9 Juni.»

Aken en Vogelsang van 6 tot 9 juni 2019. | Duitsland | 1 Reacties 06 Juni 2019 - Laatste Aanpassing 16 Juni 2019

Aken en Vogelsang van 6 tot 9 juni 2019.

Donderdag 6 juni.

Vertrek in Peer om 1110 Hr.

Aankomst in Aken om 1245 Hr.

Afstand: 94 km.

D-day, de verjaardag van mijn broer of de verjaardag van koning Albert, allemaal belangrijke gebeurtenissen vandaag, maar het allerbelangrijkste voor ons was dat we weer een lang weekend weg konden. Om 1110 Hr startte ik dus de camper en reden we richting Aken. Na enkel een korte tussenstop om de benen te strekken kwamen we aan op de gemakkelijk te bereiken CP in Aken. Deze ligt in een milieuzone dus de juiste ( groene ) milieusticker is wel vereist om er te geraken. 

We betaalden 17€ voor één nacht, namen wat folders en een stadsplan mee en aten in de camper de meegebrachte broodjes op. Tijdens het eten bestudeerden we het stadsplan en stippelden de weg uit om het centrum van de stad te bezoeken. Aangezien het maar 2,5 km is naar het centrum besloten we om de fietsen niet uit de garage te halen en te voet te gaan.

Na het eten trokken we onze stapschoenen aan en gingen we op ons gemak op pad om een half uurtje later aan de Elisenbrunnen te arriveren. 

Dit mooie gebouw konden we niet volledig bekijken omdat er een aantal eetkraampjes in de weg stonden. De achterkant van het gebouw was vanuit de Elisengarten wel te bewonderen. 

We hadden echter meer oog voor één van de vele terrasjes in de omgeving. Even twijfelden we nog om een " Spaghetti Eis " te eten maar we hielden het toch maar bij een tas koffie. Daarna maakten we, zoals meestal in een grote stad, een wandeling zonder duidelijk doel. We bekeken het Rathaus en het beeld van Karel de Grote,

wandelden rond de Dom en gingen dan uiteindelijk de binnenkant bekijken. Daar betaalden we de 1€ die nodig is om foto's te mogen maken en daarna genoten we van dit mooie kerkgebouw dat op de werelderfgoedlijst van UNESCO staat. 

De muren van marmer maar vooral de van veel bladgoud voorziene plafonds zijn prachtig om te zien. 

Na deze pracht en praal zetten we onze wandeling verder om uiteindelijk in een sportwinkel terecht te komen. Iemand van ons was immers thuis een joggingbroek vergeten om 's avonds in de camper te vertoeven en zo werd ook dit euvel verholpen 👍🏼😉.

Van al dat wandelen krijgt een mens honger en zo belandden we kort na 1800 Hr in het Griekse restaurant dat we daarstraks ontdekt hadden. 

Een schotel gyros met alles erop en er aan ( gebakken aardappels, een slaatje en natuurlijk de nodige tzatziki ) werd doorgespoeld met een weizenbier

Als bonus kregen we nog een klein dessertje van Griekse yoghurt met honing en karamelsaus. De porties waren groot genoeg maar ook weer niet zo groot dat er geen ijsje meer bij kon. We wandelden dus nog maar eens terug naar de Elisengarten om daar elk twee bolletjes ijs te kiezen voor onderweg.

Om 2030 Hr waren we terug aan de camper. De CP was ondertussen ook helemaal volgelopen. We belden naar onze dochter en keken naar het nieuws terwijl de boiler zorgde voor warm water. We besloten unaniem dat Aken een mooie stad is en een bezoek méér dan waard.

Vrijdag 7 juni.

Vertrek in Aken om 1015 Hr.

Aankomst in Vogelsang om 1220 Hr.

Afstand: 48 km.

Om 0815 Hr kwam de bakker de CP opgereden. Op een paar minuutjes had ze haar waren uitgestald en kort daarna konden we genieten van verse broodjes en croissants. Na nog een tweede koffie tankten we water, loosden we toilet en grijs water en vertrokken we richting supermarkt. Het doel was eigenlijk de Lidl in de Eynatter Straße, maar een in de weg staande vuilniswagen deed ons in de Rewe belanden. Hier vonden we meer dan we nodig hadden zodat we na een half uurtje konden vertrekken. Opletten met grote campers want op de parking is het wat moeilijk manoeuvreren.

Op weg naar Vogelsang veroverden we eerst de Siegfriedlinie ( of Westwall ) alvorens in het voormalige militaire kamp aan te komen. Het bezoeken van dit kamp waar ik tussen 1986 en 2002 meer dan 300 dagen ( in periodes van één, maar meestal twee weken ) heb doorgebracht stond al lang op mijn verlanglijstje. Toen ik een poos geleden te weten kwam dat er een CP werd opgericht werden de plannen voor een bezoek concreter. Voorlopig bestaat de CP enkel nog uit een kiezelparking met in de verte nog net de kerktoren van het oefendorp Wolseifen zichtbaar. Voor de ingewijden: de parking bevindt zich schuin achter het vroegere " NBC-centrum ", net achter het voetbalveld van het kamp " De Schelde ". 

Bij aankomst was het etenstijd en aangezien de zon scheen werden de meegebrachte broodjes buiten opgepeuzeld. Na nog wat genieten van de zon trokken we de wandelschoenen aan om het kamp te verkennen. Sommige gedeelten, waaronder de blok Van Dooren zien er nogal verwaarloosd uit, 

maar andere stukken zijn goed onderhouden en o.a. in gebruik als bezoekerscentrum. 

In de voormalige grote keuken aan de toren is een restaurant gevestigd waar we tijdens onze wandeling een pauze namen op het terras met uitzicht. 

De blokken van St-Joris die zich op de steile hellingen bevinden zijn gedeeltelijk terug in gebruik genomen, o.a. door een centrum voor geestelijke gezondheidszorg. In één van deze blokken, degene waar vroeger de officieren sliepen, kunnen zelfs kamers gehuurd worden. 

In het kamp " De Schelde " tenslotte bevindt zich een door het Rode Kruis gerund vluchtelingenkamp. Al dit heen- en weer gewandel maakte ons hongerig zodat we terugkeerden naar de camper. Een paar regenbuien hielden ons daarna binnen maar toen de zon onderging was het weer droog. De huisfotograaf kon daar van profiteren om een paar mooie foto's te maken.

Zaterdag 8 juni.

Nog steeds op de CP in Vogelsang.

Afstand: Volgens de Fitbit meer dan 20000 stappen.

Behalve het ruisen van de wind was er op de pikdonkere CP geen geluid. Alleen een paar vrolijk fluitende vogels kondigden het begin van de nieuwe dag aan. We werden dus uitgerust wakker en waren na het ontbijt klaar voor een fikse wandeling.

Eerst gingen we naar het laagste punt van het kamp, waar het originele zwembad, gebouwd voor de Tweede Wereldoorlog, nog steeds in gebruik is. 

Niet meer door de nationaal-socialisten die het gebouwd hebben, ook niet door Belgische militairen maar wel door de plaatselijke zwemclub. We stonden ook even stil bij een beeldengroep van de Nationaal-socialisten die volgens de overlevering na de verovering door de Britse troepen kapot geschoten werd. De kogelgaten zijn nog steeds zichtbaar.

Daarna beklommen we 204 treden om dan te beginnen aan onze wandeling naar Wollseifen. Dit dorpje, dat tijdens de tweede wereldoorlog zwaar te lijden had, werd in 1946 door de toenmalige Britse bezettingstroepen verplicht ontruimd. De bewoners kregen nog slechts drie weken om de oogst van de velden te halen en met hun karige bezittingen te vertrekken. Daarna werd de volledige omgeving van Vogelsang, het dorp Wollseifen incluis, gebruikt als militair oefenterrein. In de jaren 50 werd alles overgenomen door het Belgische leger en werden er huizen gebouwd om te dienen als oefenterrein voor huiszuiveringen. 

Menige jonge Belg heeft hier, als beroepssoldaat of als dienstplichtige, uren gesleten met het veroveren of verdedigen van deze uit snelbouwblokken bestaande bouwsels. 

De enige nog resterende vooroorlogse gebouwen zijn de kerk, het schoolgebouw, een transfo-huisje en een ondertussen gerestaureerd kapelletje.

Na dit bezoek namen we gemakkelijke weg ( niet door de vallei maar recht naar de ingang van het kamp ) terug. Dit bespaarde ons een heleboel hoogtemeters 😉. Na het middageten en een beetje lezen deden we nog eens de wandelschoenen aan voor een laatste tocht door het kamp om nog eens te genieten van het uitzicht.

De avond, met een paar lichte buien, brachten we door met eten en een goed boek.

Zondag 9 juni.

Vertrek in Vogelsang om 1210 Hr.

Aankomst in Peer om 1500 Hr.

Afstand: 129 km.

Na alweer een rustige nacht werden we wakker van de vogels. Na het ontbijt, met meerdere tassen koffie, gingen we nog eens langs in het bezoekerscentrum. Het mooie weer, met veel zon en zomerse temperaturen, deed ons besluiten om nog een wandeling te maken vooraleer naar huis te rijden. We verkozen om niet te veel hellingen meer te doen en wandelden dus langs het baantje dat parallel aan de hoofdweg loopt naar de ingang van het kamp. 

De vroegere parking ( Walberhof ) voor tanks en andere rupsvoertuigen is nu een parking voor degenen die hier een wandeling komen maken. We gingen nog een klein stukje over de tanktrack ( dit is de betonbaan waarop vroeger de tanks moesten rijden ) richting Herhahn om daarna terug te keren naar de camper en naar huis te rijden.

In de buurt van Heerlen maakten we nog een korte tussenstop om iets te eten en om 1500 Hr waren we terug in Peer.

 

Print Friendly and PDF

 

 

 

 

Plaats een Reactie

Robert-Jan Was weer top zo te lzeen. Aken is inderdaad een leuke stad. Beter dan Duisburg :) Geplaatst op 22 Juni 2019

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking