Reisverhaal «Festival van het Vliegend Hert ;-)»

Festival van het Vliegend Hert 2023 | Frankrijk | 1 Reacties 14 April 2023 - Laatste Aanpassing 28 Juni 2023

Naar het " Festival van het vliegend hert ".

Rare titel, en dat is het ook. Maar daar is een verklaring voor.

Een week naar Frankrijk met het “ Festival de Cerfs-Volants “ in Berck als hoofddoel. Dat zou een betere titel zijn voor dit reisverslag, maar dan was het verrassingseffect weg.

Wie een beetje thuis is in de taal van Molière kan uit bovenstaande zinnen wel een verklaring distilleren voor de rare titel. Een Vliegend Hert is in het Frans immers zowel een lelijk insect als een vlieger, zo'n ding dat iedereen als kind wel eens in de lucht heeft proberen houden.

Vrijdag 14 april.

Vertrek in Peer om 0930 hr.

Aankomst in Escalles om 1525 hr.

Afstand: 315 km.

Gisteren het grootste deel ingepakt, vandaag nog wat spullen in de koelkast en weg waren we.

Eerste tussenstop was de supermarkt 900 m van huis want er zat eigenlijk miserabel weinig in de koelkast 😂. Tweede tussenstop was DATS 24 in Hechtel want ook de brandstoftank was miserabel leeg 🙈. Derde tussenstop was voor het vullen van de LPG-fles want anders zouden we het warm water voor de koffie zelf opnieuw moeten uitvinden. Maar dat liep niet helemaal van een leien dakje. Een foute vermelding op internet en een omleiding later was de gasfles ook eindelijk gevuld. Een file in Ranst ( hoe kan het ook anders 🤔 ) zorgde voor nog wat vertraging maar de rest van de rit verliep vlot. Om 1525 hr kwamen we aan op Camping Côte d'Opale Le Blanc-Nez in Escalles, maar dat was nog vijf minuten te vroeg om binnen te rijden. Aangezien de weg te smal is om te blijven staan reden we naar de parking een beetje verder om een paar minuten te wachten. Rond 1600 hr waren we dan eindelijk geïnstalleerd op de drassige ondergrond en deden we nog een korte babbel met de praatgrage campingbaas.

Om onze zitspieren terug aan het werk te zetten deden we een korte wandeling naar en over het 500m verder gelegen strand. Recht voor ons, op ongeveer 33 km, zagen we de White Cliffs of Dover. Achter ons, op ongeveer 50 meter, zagen we de witte kliffen van Cap Blanc-Nez. 

Toen we uitgewaaid waren keerden we terug naar de camping om ons verder te installeren voor de volgende twee dagen.

Na het avondeten keken we nog naar het nieuws op de iPad en kropen we vroeg in bed.

Zaterdag 15 april.

Camping Côte d'Opale Le Blanc-Nez in Escalles.

Vandaag verjaart onze koning. Vroeger had ik dan altijd een vrije dag maar sinds ik gepensioneerd ben telt dat niet meer 🤣. Geen enkele feestdag is er nog als gepensioneerde 😇.

We werden pas rond 0900 hr wakker, dus een beetje slaap inhalen was blijkbaar nodig. We ontbeten op ons gemak, ik deed de afwas en wat er dan nog overbleef van de voormiddag deden we weinig tot niets.

We verwachtten immers rond het middaguur bezoek van Steve en Hilde uit Oostende. Daarvoor had ik een paar weken geleden al een tafel gereserveerd op het naast de camping gelegen restaurant Les Falaises. Met een klein beetje vertraging wegens een zieke dochter gingen we om 1230 hr aan tafel. Op ons menu: Aperol, Ricard, Picon vin blanc, croquettes de crevettes, fruits de mer, moules marinière, moules au curry, vin blanc et café gourmand. Allemaal lekker en meer dan voldoende om daarna een wandeling te maken.

We gingen de ongeveer 425 treden naar boven tot aan het monument voor de Dover Patrol dat zich boven op Cap Blanc-Nez bevindt. 

Daarna werd door sommigen gekozen voor de korte versie om weer naar Escalles te wandelen. Terug in het dorp was het zonnig genoeg om ons aan een terrasje te wagen. Het lokale bier Les Deux Caps was een succes en dus volgde nog een rondje 🍻. Samen met het mooie weer werd het een fijn en gezellig weerzien, zeker voor herhaling vatbaar.

Rond 1800 hr keerden Steve en Hilde terug naar België en wij terug naar de camping. Het middagmaal was meer dan genoeg om ‘s avonds nog tevreden te zijn met een boterham. Douchen, nieuws kijken en wat lezen sloten deze leuke dag af.

Zondag 16 april.

Camping Côte d'Opale Le Blanc-Nez in Escalles.

Gisterenavond bespraken we de planning voor de rest van de week en hadden we besloten om hier een dag langer te blijven.

Zogezegd zo gedaan en dus ging ik na het ontbijt voor een dag bijbetalen. Daarna pakten we eten en drinken in voor een wandeling. We begonnen net als gisteren aan de 425 treden tot boven op de Cap. Daarna volgden we het circuit “ Les Hauts d’Escalles “. 

We passeerden aan de camperplaats in Sangatte waarna we omkeerden om door het hinterland op en neer terug naar de camping te wandelen. 

Onderweg namen we een korte pauze om de meegebrachte picknick op te eten. Voor de lol stapten we ook nog de camping voorbij om nog eens aan het strand te gaan kijken.

De rest van de namiddag brachten we door achter de camper, in onze luie stoel in het zonnetje ( korte broek en T-shirt 😀 ) met een hapje en een drankje 🍻.

Maandag 17 april.

Vertrek in Escalles op 1000 hr.

Aankomst in Le Crotoy om 1400 hr.

Afstand: 123 km.

Tol: 10€

Na veel afwegen en bekijken van campings en camperplaatsen hadden we gisteren besloten om nog eens naar de baai van de Somme te rijden. Zoals altijd als we in die buurt zijn kozen we ook nu weer voor camping Les Aubépines in Le Crotoy. Sinds we hier 18 jaar geleden voor de eerste keer ( met de caravan ) geweest zijn is deze camping een vertrouwde stopplaats. Vroeger steeds voor een hele week maar nu met de camper altijd voor één of twee dagen. We hebben de camping zien evolueren van kleinschalig, met een stal met koeien en een paar speeltuigen voor de kleinsten, naar deel van een keten ( Flower Campings ) met eerst een buitenzwembad, daarna een binnenzwembad en nu zelfs twee glijbanen voor het zwembad. Het wordt ook steeds drukker dus op een bepaald moment zal het niets meer voor ons zijn.

Maar nu nog wel, dus met een kwartier file op de snelweg meegerekend kwamen we rond het middaguur aan bij de Intermarché in St.-Valery-sur-Somme om onze voorraden aan te vullen en de dieseltank eveneens te vullen. Omdat de receptie van de camping ‘s middags gesloten is aten we onderweg, met zicht op een kudde schapen in de baai van de Somme, een lekkere baguette 🥖.

Daarna reden we verder naar de camping waar we na het aanmelden snel geïnstalleerd waren. Brigitte trok dan al gauw met haar fototoestel op pad terwijl ik nog eerst de meegebrachte afwas deed. 

Daarna trok ik mijn loopkleren aan voor een lekker rondje door bos, zand, duinen en strand. Na het avondeten namen we nog een douche en werd het verder een luie avond.

Dinsdag 18 april.

Camping Les Aubépines in Le Crotoy.

Goed uitgeslapen haalde ik rond 0830 hr de gisteren bestelde chocoladebroodjes en baguettes af in he campingwinkeltje. Om 1000 hr hadden we alweer de wandelschoenen aan voor een tocht naar het “ Centre Ville “ van Le Crotoy. 

We vertrokken niet langs het strand want het was hoog water maar we wandelden over het fietspad langs het Marais de La Bassée ( waar in het voorjaar gewoonlijk ook broedende zwanen te zien zijn ) naar het centrum aan de kleine haven waar zich ook een grote en bekende camperplaats bevindt. Je vindt er een aantal horecagelegenheden, winkeltjes met lokale souveniertjes en verkooppunten met verse vis, krab en garnalen. 

Wij waren echter alleen maar voor de sfeer gekomen en toen we die hadden opgesnoven keerden we langs het strand ( ondertussen was hoog water achter de rug en dat betekent hier dat het water zich heel snel terugtrekt ) terug naar de camping. 

Daar konden we na het middageten onze stoelen buiten zodanig “ positioneren “ dat we een uurtje of twee uit de wind en in de soms doorbrekende zon konden zitten. Puur genieten heet dat.

Het avondeten was snel gefikst. We hadden deze middag immers in het restaurant van de camping pizza besteld. Om 1900 hr ging ik die afhalen en zo bespaarde ik mezelf een volgende afwasbeurt.

Woensdag 19 april.

Vertrek in Le Crotoy om 1000 hr.

Aankomst in Berck-Plage om 1115 hr.

Afstand: 28 km.

Vandaag reden we naar het eigenlijke doel van deze trip, namelijk Les Rencontres Internationales De Cerfs-Volants in Berck-sur-Mer. 

Al jarenlang wilde onze huisfotograaf zich hier eens komen uitleven. Verkeerde vakantieperiodes, slecht weer of andere oorzaken staken daar altijd een stokje voor, maar dit jaar zou het moeten lukken. Na een korte file onderweg en een drukte van jewelste eens we richting Berck reden kwamen we om 11u15 aan op camperplaats Chez Mireille. Op het eerste zicht waren er nog een paar plaatsen dus gingen we ons aanmelden. Met slechts twee sanizuilen ( met twee stopcontacten ), een loosput en voor de rest geen enkele voorziening zou dit voor een “ normale “ stop niet onze eerste keuze zijn. Er komt echter zoveel volk op dit vliegerfestival af dat alle beschikbare camper- of kampeerplaatsen in een mum van tijd ( lees voor het middaguur ) bezet zijn.

Vroeger dan gewoonlijk gingen we zitten voor het middageten zodat Brigitte zo rap mogelijk met haar fototoestel op stap kon. Vóór 1300 hr was ze al op pad. 

Zelf had ik mijn zinnen gezet op een toertje lopen over het strand en door de duinen en ik vertrok een beetje later, zodra mijn maag ook akkoord was.

Donderdag 20 april.

Camperplaats Chez Mireille in Berck-Plage

Na een lekkere chocokoek vertrokken we om 0950 hr bepakt en bezakt met fototoestel en picknick. De bedoeling was om nog wat foto's te maken op het vliegerfestival en daarna een wandeling te maken door de duinen en over het strand. Dit alles lukte maar gedeeltelijk.

Foto's maken van de vliegers was geen probleem omdat we al vroeg op pad waren. Daardoor was er nog niet veel volk op het strand dat in de weg kon staan. Rond 1100 hr was jammer genoeg de zon achter een dik wolkendek verdwenen zodat de kleuren van al de mooie vliegende figuren niet goed meer uitkwamen. 

We trokken dan maar de duinen in voor een wandeling. 

Het gebrek aan zon en de wind maakten dat we het na een tijdje, tijdens onze picknick in de duinen, koud kregen en dus was er geen lol meer aan. We " marcheerden " dan maar in sneltempo terug naar de camper waar het gelukkig wel warm was. Het werd dus een verder " luie namiddag " waarbij er veel gelezen werd.

Om 1900 hr kon ik in het restaurant de 's ochtends bestelde " Moules Frites " gaan afhalen. Gemakkelijk, lekker en meer dan genoeg, en dat alles voor 27 € voor twee personen. Daar kan een mens niet voor sukkelen of zelf de keuken vuil maken.

Vrijdag 21 april.

Vertrek in Berck-Plage om 1030 hr.

Aankomst op Camping municipal du Musée in Audinghen om 1500 hr.

Afstand: 79 km.

Nog eens chocokoeken om de dag goed te beginnen. We zijn tenslotte op vakantie. Daarna moesten we alleen nog een liter of 80 water lozen en dan konden we vertrekken.

Met nog een heel snelle tussenstop aan een supermarkt onderweg waren we om 1205 hr aan de camping die we gekozen hadden. Mooi op tijd volgens de openingsuren die we op Google gevonden hadden, maar 5 minuten te laat volgens het papier aan de voordeur. We reden dus maar verder naar de parking van Cap Gris-Nez om onze pas gekocht baguette ( met rillettes de poulet rôti ) op te eten.

Daarna hadden we nog tijd genoeg om een wandeling te maken op en rond de kaap en de vele interessante infoborden te lezen.

Iets voor 1500 hr reden we terug naar de camping. In een wip waren we daar geholpen en geïnstalleerd. Een regenbui dwong ons om een koffie te drinken vooraleer een wandeling te beginnen. 

Om 1600 hr vertrokken we voor een rondje van 6 km. Eerst een heel stuk bergaf richting Audresselles, dan een heel stuk langs de kust ( op de kliffen ) en dan weer door de modderige velden omhoog naar de camping. 

Deze zes kilometer kostte ons meer dan twee uren door de vele mooie en fotogenieke vergezichten. 

Zaterdag 22 april.

Vertrek in Audinghen om 1000 hr.

Aankomst in Peer om 1430 hr.

Afstand: 317 km.

Om 0800 hr kwam de bakker de camping opgereden, begeleid door de claxon van zijn " buske ".

Toen ik aan de beurt was waren er maar twee chocokoeken meer over, dus moest ik ook nog wat croissants kopen. Dit was een ideaal " Frans " ontbijt om deze trip mee af te sluiten. Toen een beetje later alles op zijn plaats stond of lag vertrokken we naar huis langs de snelste weg. Van Brugge over de Antwerpse Ring tot in Herentals reden we in de gietende regen. Dat hield de snelheid uit onze verplaatsing maar om half drie kwamen we thuis van een mooie trip. Niet veel bijzonders ontdekt, geen nieuwe horizonten of plaatsen, maar wel uitgerust en alweer wat ervaringen rijker. Bovendien hebben we ook genoten van de natuur, ondanks het weer dat niet bijzonder lenteachtig was.