Reisverhaal «Frankrijk van 13 augustus tot 1 september 2021»

Frankrijk van 13 augustus tot 1 september 2021 | Frankrijk | 0 Reacties 13 Augustus 2021 - Laatste Aanpassing 10 September 2022

O Lé La Vendée: Frankrijk van 13 augustus tot 1 september 2021.

Vrijdag 13 augustus.

Vertrek in Peer om 0545 hr.

Aankomst in Tourouvre au Perche om 1530 hr.

Afstand: 578 km.

Tol: 45.2 €.

Zelfs op een vrijdag de dertiende kan alles goed gaan. Na een korte nacht vertrokken we om 0545 hr voor drie weken naar Frankrijk. Geen file bij de werken in Aarschot, geen file op de Brusselse Ring en ook op de Franse snelwegen was alles rustig.

Bretagne was het originele plan, maar de niet zo geweldige voorspellingen voor het weer deden plan B in werking treden. Zo werd een paar dagen voor we vertrokken nog eens gekeken wat de Vendée in petto had.

Na deze langere dagreis lagen beide opties nog open. We reden tot op de CP van Tourouvre au Perche om daar het weekend van 15 augustus door te brengen. We besloten om tijdens dat weekend nog eens goed te bekijken wat het uiteindelijk zou gaan worden.

De CP heeft 10 plaatsen in het groen en ligt in een klein charmant dorpje dat ook een “ Village Etappe “ is. Voor 7€ per dag ( of 17,75€ voor drie dagen, volledige service inbegrepen) kan je er overnachten. Brigitte had hier onderweg voor gekozen omdat je vanop deze plaats onmiddellijk het bos in kan om te gaan wandelen.

Na aankomst gingen we op verkenning in het dorp. Groot is het niet maar je vindt er alles wat je nodig hebt. Er zijn drie bakkers, een supermarkt, beenhouwer, een café en niet te vergeten een pizzeria. Omdat we honger hadden werd het een korte verkenning en keerden we snel terug voor het avondeten. Na de afwas en een douche zaten we nog wat buiten te lezen maar de afgelopen vermoeiende weken en de lange rit eisten al snel hun tol zodat we vroeg in bed lagen.

Zaterdag 14 augustus.

Tourouvre au Perche.

Een paar lastige weken en een korte nacht voor ons vertrek zorgde ervoor dat we heel moe waren. Het feit dat het hier muisstil is hielp natuurlijk ook om vandaag pas om 0940 wakker te worden. Bij de plaatselijke bakker haalde ik chocoladekoeken voor het ontbijt. Na nog een extra koffie pakten we de rugzak in om een wandeling te maken door het nabijgelegen woud. We hadden op maps.me een toer uitgestippeld tot aan de vijvers van Bresolettes en terug. Geen tien wandelaars ( en nog minder auto’s) kwamen we tegen op deze 16 km lange wandeling. 

In Vlaanderen zou men deze streek ongetwijfeld uitroepen tot stiltegebied. Vierenhalf uur later ( pauzes voor een koekje en om te drinken inbegrepen) waren we terug aan de camper en hadden we een aperitief meer dan verdiend. Na nog een tweede drankje was het tijd voor het avondeten. Na de afwas volgde nog een warme douche en om 2230 hr lagen we alweer in bed.

Zondag 15 augustus.

Tourouvre au Perche.

Ook deze nacht was het hier muisstil. Het was dus ruim 0830 toen we wakker werden. Op deze feestdag was de lokale bakker gelukkig ook open. Weliswaar alleen maar in de voormiddag maar dat was meer dan genoeg om nog eens chocoladekoeken te halen voor het ontbijt. Ik bracht ook baguettes mee voor het middageten. Toen we eindelijk klaar waren met op ons gemak te ontbijten vertrokken we voor een nieuwe wandeling. Brigitte had gisterenavond een toer uitgestippeld van 10 km tot aan het “ Carrefour de l’étoile du Perche. 

Dit is een rotonde midden in het bos waar acht wegen op uit komen ( vijf verharde en drie boswegen ). De historische oorsprong ervan ( als die er al is ) ken ik niet maar het is wel een raar zicht. 

De langere wandeling van gisteren en de warmte speelden ons parten zodat we blij waren toen we rond 1400 hr aan onze baguettes konden beginnen.

Een middagdutje later vulden we ook nog onze watertank bij waarna we een kaartenboek ( dit is niet hetzelfde als een boek kaarten 😀 ) op tafel gooiden om het vervolg van de trip een beetje vorm te geven. De weersvoorspellingen gaven de doorslag en Bretagne werd naar de achtergrond verschoven. Het “ Marais de Poitevin “ en de Atlantische kust zouden voor de volgende dagen ons doel worden.

Na het avondeten en de douche gingen we binnen zitten omdat het buiten te fris werd. We keken naar het nieuws op VRT.NU waarna het tijd was om weer in bed te duiken.

Maandag 16 augustus.

Vertrek in Tourouvre au Perche om 0915 hr.

Aankomst in Les Herbiers om 1430 hr.

Afstand: 288 km.

Tol: 32.6 €

Vandaag zou een “ overgangsdag “ worden met een iets langere rit op de planning. Na het ontbijt ontdeden we ons van alle overbodige vloeistoffen waarna we vertrokken richting Les Herbiers. Om niet te veel tijd te verliezen kozen we voor een rit over de snelweg. Na een eetpauze onderweg en een uitgebreide winkelbeurt in de Super U van Les Herbiers om de voorraden aan te vullen kwamen we in de vroege namiddag aan op de plaatselijke camperplaats. Deze rustige plaats is gratis en bevindt zich aan de rand van de stad. Ze biedt een tiental plaatsen op asfalt die ruim genoeg zijn. Er is ook een kraan en een loosplaats voor toilet en grijs water maar die bleek jammer genoeg niet bruikbaar wegens een verstopping.

We maakten er op alle gebied een overgangsdag van en maakten in de namiddag alleen maar een wandeling in het nabijgelegen stadspark. Daar vind je een speeltuin, een niet te bezoeken kasteel en een sportomloop. 

Bij het terugkeren naar de CP passeerden we aan de “ Tour des Arts”, een modern torengebouw omgeven door een modern stadsdeel. 

Er is ook een bakker en een supermarkt, en dat allemaal op 500 meter van de CP. Het oude centrum bezochten we niet.

Na het avondeten, bestaande uit een lekkere braadkip, probeerde ik een camping te bereiken om te vragen of er nog plaats was voor de dag erna, maar ze namen de telefoon niet op. Ik verstuurde dus maar een mail in de hoop op een antwoord.

Dinsdag 17 augustus.

Vertrek in Les Herbiers om 1015 hr.

Aankomst in Luçon om 1220 hr.

Afstand: 72 km.

Aangezien de gisteren gecontacteerde camping in Maillezais geen teken van leven gaf kozen we voor een alternatief. Ik belde naar Camping “ La Clé des Champs “ in Luçon en die namen wel op. De vriendelijke vrouw beloofde ons een ruime plaats voor de volgende drie dagen en zo pasten we de route een beetje aan. Dit keer kozen we om niet langs de snelweg te rijden en na een tussenstop voor brood en een andere tussenstop om te tanken kwamen we net na de middag op de camping aan. 

Voor de zachte prijs van 55€ voor drie nachten kregen we daar een hele grote plaats tussen de bomen. 

De plaats was ook vlak zodat het installeren zich beperkte tot het aantrekken van de handrem en het insteken van de stekker. Vijf minuten later stonden ook de tafel en de stoelen buiten en konden we een hapje eten.

Na het eten maakten we een verkennende wandeling in het nabijgelegen moeras, een uitloper van het “ Marais de Poitevin “. Wanneer we terug op de camping waren was het tijd voor koffie en de vanmiddag gekochte aardbeientaart. Een beetje lezen, een hapje eten en een warme douche in het propere sanitair sloten de dag af. Het was ondertussen ook te koud om nog buiten te zitten dus keken we binnen op de tablet naar het nieuws op VRT.Nu.

Woensdag 18 augustus.

Luçon.

Ook op deze camping is het ‘s nachts muisstil. We sliepen dus als een roos. Na het ontbijt haalde ik onze plooifietsen uit de garage en reden we naar het centrum van Luçon. 

Heel veel was daar niet te beleven. Er zijn een aantal terrasjes en een paar winkels. Aan het college staat een rare constructie, een toren waar we het nut niet van in zagen tot we een bordje vonden. 

Het blijkt een voormalige watertoren te zijn die iets meer dan honderd jaar geleden moest dienen om de plaatselijke cavaleriekazerne van water te voorzien. Met een verbruik van 110000 liter per dag, voor mens en paard, konden ze wel een deftige watervoorziening gebruiken. De opdrachtgever voor de bouw van deze toren was de Heer Georges Clemenceau, een bekend politicus in de jaren voor en na de eerste wereldoorlog, die in de Vendée geboren werd. Toen we dit wisten kochten we nog wat baguettes en keerden we terug naar de camping. In totaal fietsten we wel 8 km 😅.

In de namiddag maakten we een iets langere wandeling. Het eerste stuk leidde ons langs de kanalen van het moeras tot aan een grote vijver in de buurt. 

We deden ook een toer rond de vijver en keerden dan terug. Na twaalf km hadden we een koekje dus meer dan verdiend. 

Na het avondeten belden we nog eens met onze dochter die goed nieuws had over haar job voor het volgende schooljaar.

Donderdag 19 augustus.

Luçon.

De gisteren bestelde chocoladekoeken haalde ik om 0830 hr bij de receptie. Ze waren nog een beetje warm, dus veel verser konden we ze niet hebben. Na het ontbijt was het tijd voor wat huishoudelijke werkzaamheden. Met vier euro aan muntstukken werd de was gedaan en daarna opgehangen, het toilet werd leeggemaakt en gepoetst, en Brigitte poetste de keuken en de badkamer. 

Daarna las ze een boek terwijl ik een stukje ging lopen. Om het gemakkelijk te houden koos ik voor dezelfde toer die we gisteren gewandeld hadden. De ondergrond was immers beter geschikt en minder ongelijk dan de paden door het moeras. Bovendien is er maar één afgepijlde route in de buurt en die hielden we voor een wandeling in de namiddag. Na 14 km ( een klein stukje verkeerd gelopen ) kwam ik met grote honger terug op de camping.

Na de middag deden we dan samen het Circuit des Charrières, een wandeling van acht km langs de kanalen van het moeras. Ook vandaag zagen we weer reigers en andere vogels, en ook weer de muskusratten die we gisteren al gezien hadden.

Vrijdag 20 augustus.

Vertrek in Luçon om 1130 hr.

Aankomst in La Tranche-sur-Mer om 1430 hr.

Afstand: 42 km.

Kalme dag vandaag. Na het ontbijt ruimden we op het gemak alles op. De camping die we geboekt hadden in La Tranche-sur-Mer mochten we sowieso pas om 1400 hr binnen. We namen onderweg ook nog ruim de tijd om uitgebreid inkopen te doen en een hapje te eten. Om 1430 kwamen we dan op camping La Grande Vallée aan. Bij het onthaal kreeg ik van een vriendelijke dame wat uitleg, een plan van de omgeving waarna we ons konden installeren. Een laaghangende tak deed ons een andere opstelling kiezen dan we eerst in gedachten hadden.

Het oorspronkelijke plan om deze volledig toeristische stad met de fiets te verkennen werd vervangen door een kleine wandeling in de buurt. 

We stapten ook iets meer dan een kilometer over het strand, met zicht op Île de Ré in de verte. Na ongeveer een uurtje was het aperitieftijd, Aperol voor mevrouw en Guinness voor meneer, op ons eigen terras met uitgedraaide luifel voor een beetje schaduw. Toen we honger kregen werden de scampibrochetten in de pan gegooid en met veel smaak opgegeten.

De dag eindigde zoals hij begon: op het gemak een beetje genieten van het mooie weer. Toen het donker was waren een paar kousen en een lange broek welkom omdat het anders te koud was.

Zaterdag 21 augustus.

La Tranche-sur-Mer.

Het optreden op de camping hiernaast zorgde voor een beetje lawaai tot middernacht. Toch sliepen we allebei zo goed dat we pas om 0930 wakker werden.

Na het ontbijt namen we de fiets voor een verkenning van de stad. Het is eigenlijk een ongeveer zeven km lange aaneenschakeling van campings, vakantieparken en vakantiehuizen, allemaal gelegen op maximum 1000 meter van het strand. In het eigenlijke centrum was het een drukte van jewelste, mee te wijten aan de markt die er vandaag plaats vond. Dit lieten we aan ons voorbij gaan en we reden verder tot aan de plaatselijke vuurtoren, in de hoop op een mooie foto. 

Dat lukte niet zo goed, aangezien de vuurtoren niet aan het water staat maar wel een paar honderd meter landinwaarts. Bovendien staat hij op privéterrein en kan je er niet dichtbij komen. We namen dan maar een kijkje op het strand in de buurt.

Terug op de camping was het ondertussen al een heel stuk in de namiddag zodat het tijd was om een stukje te eten. Na nog wat lezen stapten we nog eens op de fiets om in de Super U vis te gaan kopen voor het avondeten. Dit was niet het beste idee ooit want het leek wel of heel Frankrijk zich op datzelfde moment in deze supermarkt bevond. Toch scoorden we twee mooie grote stukken rode tonijn en de nodige ingrediënten om er een lekker sausje bij te maken.

Zondag 22 augustus.

La Tranche-sur-Mer.

Met de hulp van de wekker waren we vandaag wat vroeger wakker. Het ontbijt werd gevolgd door nog meer koffie, waarbij we nog eens de kaart en het internet er bij haalden om een planning voor de volgende dagen te maken. We haalden in de supermarkt naast de camping ook wat brood voor ‘s middags waarna ik de nodige mails stuurde om een aantal reserveringen te maken.

In de namiddag werden de fietsen weer uitgehaald en maakten we een tocht heen en weer over het schiereiland tot aan La Pointe d’Arçay en terug. Het werd een mooie tocht, voor het grootste deel over een “ Piste Cyclable “. 

Dit fietspad loopt gedeeltelijk langs het strand en een ander deel gaat door het dennenbos dat net achter ( en gedeeltelijk in ) de duinen ligt. 

Het uiterste puntje van het schiereiland is niet te bereiken, ook niet te voet, omdat het in een beschermde zone ligt. Om niet op de straat te moeten rijden namen we dezelfde weg terug. 

Door de stevige wind ging dit wat moeizamer dan de heenrit, maar de mooie omgeving bleef de moeite waard, zowel het bos als de uitzichten over de duinen, het strand en het water.

Voor het avondeten hadden we het onszelf heel gemakkelijk gemaakt. Deze middag hadden we op de camping pizza besteld. Met een glaasje wijn erbij was dit de afsluiter van een mooie dag.

Maandag 23 augustus.

La Tranche-sur-Mer.

Na een ontbijt van verse chocokoeken en een extra koffie trokken we nog maar eens de wandelschoenen aan. De bedoeling was om in het centrum eens te gaan kijken. Eergisteren waren we daar al met de fiets maar wegens de drukte door de markt hadden we daar niet veel gezien.

Met een kleine omweg langs het strand kwamen we in het centrum. Wat we al dachten werd ook waarheid, namelijk veel volk in een typisch toeristendorp: winkels met strandspullen, kleding en ook veel lekkere dingen om te eten. Leuk om voor een paar minuten te bekijken maar voor ons toch te druk. We keerden dus maar terug naar de camping, grotendeels langs dezelfde weg als we gekomen waren. We konden wel een stuk van de grote weg vermijden en passeerden heel veel leuke huisjes die mooi gelegen waren in het dennenbos achter de duinen.

Na het middageten maakten we er verder een luie dag van. We lazen wat en begonnen vroeg aan het avondeten zodat ik ook vroeg kon gaan afwassen 😁.

Dinsdag 24 augustus.

Vertrek in La Tranche-sur-Mer om 1045 hr.

Aankomst in Saint-Vincent-sur-Jard om 1300 hr.

Afstand: 39 km.

Als het ontbijt binnen was vertrokken we naar de volgende bestemming: Camping municipale Le Pied Girard in Saint-Vincent-sur-Jard. Maar alvorens de camping te verlaten stopten we nog op de serviceplaats om de nodige vloeistoffen te lozen. De loosplaats verdient een pluim: licht hellend in de twee richtingen en in beton zodat het water altijd in de put terechtkomt, een goed bereikbare put voor het toilet en goed gescheiden watervoorzieningen. Het kan er ooit veel slechter ( en vuiler ) uitzien.

We deden ook nog eens grote inkopen in de Super U zodat we om 1300 hr op onze nieuwe bestemming aankwamen. Deze ligt in het bos en biedt dus meer dan genoeg schaduw. De plaatsen zijn allemaal meer dan groot genoeg maar het is wel moeilijk om een vlakke plaats te vinden. Voor de eerste keer deze trip moesten we de blokken gebruiken.

Na het middageten maakten we een wandeling door de omgeving. We vertrokken door het bos richting strand. We volgden het strand een tijdje tot we bij het huis van de in deze streek alomtegenwoordige Georges Clemenceau kwamen. 

Blijkbaar kwam die na zijn politieke carrière hier, met zicht op zee en af en toe samen met de beroemde schilder Claude Monet, van zijn oude dag genieten. De geïnteresseerden kunnen het huis ook bezoeken. Door het centrum van dit kleine dorpje keerden we terug naar de camping.

Een beetje later werden de vanmiddag gekochte “ Palourdes “ , voor sommigen beter gekend als “ Vongole “ door Brigitte vakkundig omgetoverd tot een heerlijke pastamaaltijd. De berg afwas die dit opleverde nam ik er met alle plezier bij.

Woensdag 25 augustus.

Saint-Vincent-sur-Jard.

Nog voor het ontbijt vulden we al de wasmachine van de camping. Het beloofde immers een zonnige dag te worden. Na het ontbijt werden de wasdraad en het droogrek geïnstalleerd en konden we de was ophangen. Het waaide ook fel dus zou het zeker goed drogen.

Toen dit stuk huishoudelijk werk geregeld was ging ik in een stukje lopen. Het werd een fijne toer van 11 km door het bos, de duinen en op het strand. Bovendien waren er heel wat zandstroken die het extra plezant maakten. Terwijl ik zo sportief bezig was ging Brigitte in de plaatselijke supermarkt brood kopen.

Na een douche, une baguette, du fromage et du vin gingen we nog eens op pad. We maakten een wandeling van iets meer dan 12 km rond Jard-sur-Mer. We passeerden daarbij een klein moeras, een typisch biotoop in de Vendée, en kwamen ook langs de Port de Plaissance van Jard-sur-Mer. 

Daar beloonden we onszelf met een ijsje om daarna terug te keren naar de camping.

Donderdag 26 augustus.

Vertrek in Saint-Vincent-sur-Jard om 1130 hr.

Aankomst in Brem-sur-Mer om 1300 hr.

Afstand: 39 km.

Vooraleer te vertrekken naar een nieuwe “ Chille Plek “ maakten we nog een laatste wandeling naar het strand. Het doel van de huisfotograaf was om nog wat foto’s te maken voordat er te veel volk op het strand zou rondhangen. 

Toen dat gelukt was vertrokken we naar Brem-sur-Mer.

We stopten nog even bij een grote supermarkt en om 1300 hr arriveerden we aan “ Aire de Camping-car Les Chênes Verts “. 

Voor 25,44€, service en elektriciteit inbegrepen, konden we daar twee nachten blijven staan. In het bosje achter de camper ( eiken of wat had je gedacht ) genoten we van de schaduw en een beetje wind om een hapje te eten. 

Daarna stippelde de gids een wandeling uit. Zeven kilometer later waren we nog eens aan een strand geweest waar ook veel volk was, hadden we een helling van 20% beklommen en konden we de oude kerk in het gehucht Saint-Nicolas bewonderen. 

We passeerden ook nog eens langs het kleine centrum van dit stadje om de openingsuren van de bakker te checken en zo was het alweer ruim tijd voor het avondeten. De afwas deden we nog buiten maar toen werd het te fris en gingen we binnen naar het nieuws kijken en naar onze dochter bellen.

Vrijdag 27 augustus.

Brem-sur-Mer.

Vandaag hadden we een fietsdag gepland. Dat betekent in ons geval niet dat we wielertoeristgewijs 200 of meer km zouden afleggen, maar wel dat het doel voor vandaag net te ver ligt om te voet te gaan bekijken. 

Na het ontbijt pakten we dus eten en drinken in, stopten bij de bakker in het centrum en reden daarna verder. 

Langs nog maar eens een moeras, je zit tenslotte in de Vendée, bereikten we het Forêt domaniale d’Olonne. Door dit bos volgden we de bordjes van Vendée Velo om in Sauveterre af te slaan naar het Plage des Pierres Noires. Zoals de naam al duidelijk maakt bestaat het strand hier over een lengte van een paar honderden meters uit zwarte rotsen. Niets wereldschokkends, maar wel mooi om te zien.

Op het strand gaan liggen of zitten is niet ons ding want we houden allebei niet van zand in ons eten of drinken. 

Na wat foto’s te hebben gemaakt stapten we terug op de fiets om een stukje terug in het bos aan een picknickbank in de schaduw van het meegebrachte eten te genieten. Weer aan de camper was het tijd voor een aperitief. Van twee keer 12,5 km fietsen wordt een mens immers dorstig. Een stuk zwaardvis ( niet zelf gevangen ) diende als avondmaal.

Zaterdag 28 augustus.

Vertrek in Brem-sur-Mer om 1310 hr.

Aankomst aan het Lac de Jaunay om 1330 hr.

Afstand: 13 km.

Omdat we niet ver zouden rijden maakten we in de buurt van deze verzorgde camperplaats nog een wandeling. We gingen op zoek naar de Le menhir de la Crulière die hier in de buurt zou staan. 

Na ongeveer twee km hadden we deze steen gevonden. 

Alle respect voor wie in de jaren stillekes deze rotsblok tot hier heeft gekregen, maar het blijft toch maar een gewone steen van 8 ton, ook al is die volgens de legende door Satan tot hier gegooid.

Terug aan de camperplaats aten we een hapje, deden we de nodige lozingen en vertrokken dan naar het Lac de Jaunay. 

De camperplaats die we daar gevonden hadden hoort bij een grote camping ( Le Pin Parasol ). 

Je kan ook gebruik maken van het mooie sanitair van de camping, en dat voor de prijs van 15€ per nacht. Voor een meerprijs van 9€ per persoon kan je ook gebruik maken van de zwembaden en waterlandschappen. Er zijn ook een winkeltje, een snackbar, een restaurant en een bar. Wij bestelden per telefoon pizza om af te halen. Ook al zijn het pizza’s met een Franse touch, het is zeker aan te raden om ze eens te proberen.

Zondag 29 augustus.

Lac de Jaunay.

Vroeg uit de veren vandaag, voor een vakantiedag in ieder geval. Om 0730 hr liep de wekker af want we hadden vandaag een wandeling rond het meer op de planning staan. Om de grootste warmte te vermijden wilden we daar niet te laat aan beginnen. Om 0800 hr was ik dus al in de campingwinkel om verse chocobroodjes te kopen ( en ook brood voor het middageten ). Toen die doorgespoeld waren met genoeg koffie gingen we op pad om de ronde van het meer te doen. Door de steile afdaling vanaf de camping deden onze knieën al pijn vooraleer we het meer gezien hadden. 

Aan het pad langs de oever aangekomen vertrokken we in wijzerzin. Gelukkig was het dan een tijdje relatief vlak zodat we een beetje tempo konden maken om het warm te krijgen. Zo legden we 10 km af in afwisselend zon en schaduw van het bos met heel regelmatig een mooi uitzicht over het meer. We passeerden ook een plaats waar de liefhebbers een kano of een pedalo kunnen huren om een tochtje over het meer te maken. Na deze eerste 10 kilometers kwamen we aan de stuwdam waardoor dit meer gevormd wordt en waar het water bewerkt wordt tot drinkwater voor de streek. 

Hierna werd de tocht pas echt pittig met een kilometer constant stijgen en dalen.

We waren dus blij dat we na iets meer dan 20 minuten aan de volgende parking kwamen waarna het weer vlakker werd. We moesten natuurlijk ook terug naar de camperplaats boven op de heuvel, maar daarvoor kozen we de gewone straat. We moesten dan uiteraard nog even veel naar boven maar het was minder steil.

Na een iets grotere portie middageten dan gewoonlijk werd er nog weinig actiefs ondernomen. Een beetje lezen, koffie met een koekje en de afwas waren de voornaamste bezigheden. Om 1930 hr haalde ik de gisteren bestelde braadkip zodat er ook deze avond niet moest gekookt worden.

Maandag 30 augustus.

Lac de Jaunay.

Na het ontbijt verlengden we ons verblijf voor nog een dag. Aangezien de schoolvakanties overal in onze buurlanden op zijn einde lopen liep ook deze camping stilaan leeg. Tegen het eind van de middag stonden we nog alleen op de camperplaats. Lekker rustig en dat vinden we wel prettig.

Veel werd er vandaag echter niet ondernomen. In de voormiddag genoot Brigitte van de zon terwijl ik een toer ging lopen. In plaats van de grote toer rond het meer koos ik ervoor om twee keer de oostelijke helft van het meer te ronden. Op deze manier kon ik de weliswaar mooie maar ook gevaarlijke kilometer vermijden waar over rotsige ondergrond heel wat gestegen en afgedaald moet worden.

Dit stuk deden we gisteren al op onze wandeling rond het meer en het leek me te gevaarlijk om het te doen zonder compagnon. Je weet maar nooit wat er kan gebeuren.

‘s Namiddags bleven we allebei nog meer genieten van de zon, ondanks de passerende wolkenvelden. We zochten ook een tussenstop opdat we morgenvroeg de rit naar huis zouden starten. Een paar opties in de buurt van Rouen werden aangeduid op de kaart als kanshebber, rekening houdend met vertragingen door drukte of ongevallen.

Om 1700 hr kregen we de schrik van ons leven 😅. Ik belde om twee pizza’s te bestellen maar dat was niet mogelijk omdat de pizzaoven kapot bleek te zijn. We gingen dan maar op weg naar de campingwinkel om plan B te starten maar wanneer we daar aankwamen stond er gelukkig een technieker die de oven aan het repareren was. Een kwartiertje later konden we dus toch pizza bestellen en deze mooie dag afronden met lekker eten zonder dat we daarna onze keuken moesten afwassen.

Dinsdag 31 augustus.

Vertrek aan Lac de Jaunay om 0830 hr.

Aankomst in Neufchâtel en Bray om 1800 hr.

Tol: 77 €

Afstand: 526 km.

Een lange rijdag vandaag, dus veel valt er niet over te vertellen, behalve een beetje " stoefen " over de staat van de Franse snelwegen. Ze zijn goed onderhouden en het gaat vlot vooruit, maar daarvoor moet je natuurlijk wel betalen. Behalve een beetje file in Rouen ( iedereen die niet in vakantie was had op dat moment gedaan met werken en wou zo snel mogelijk naar huis ) ging alles goed. Bij aankomst op de camperplaats Aire de camping-car Sainte Claire hadden we nog net de laatste vrije plaats. Om nog een wandeling te maken vonden we het allebei te laat. Bovendien hadden we honger en werd onze energie besteed aan het koken ( pasta met Baskische zeevruchtenmengeling ), eten en afwassen.

Woensdag 1 september.

Vertrek in Neufchâtel en Bray om 0900 hr.

Thuis om 1500 hr.

Afstand: 394 km

Tol: 22 €