Reisverhaal «Citytrippen in Italie van 27 juli tot 14 augustus »

Citytrippen in Italie van 27 juli tot 14 augustus 2023 | Italië | 0 Reacties 27 Juli 2023 - Laatste Aanpassing 27 September 2023

Italië van 27 juli tot 14 augustus 2023

Donderdag 27 juli.

Vertrek in Peer om 0515 Hr.

Aankomst in Wertach om 1645 Hr.

Afstand: 707 km.

Naar Italië rijden met een camper vergt opofferingen. Één daarvan is opstaan op een onchristelijk uur. Om 0420 Hr liep de wekker af. We staken nog de laatste dingen in de koelkast en gooiden de dekbedden in de camper, dit alles in de gietende regen. Daarna waren we weg en bleven we ongeveer 450 km in het gezelschap van deze regen. In de buurt van Stuttgart werd het weer een beetje beter en tegen dat we op Camping Grüntensee in Wertach aankwamen was alles opgeklaard en verscheen er zelfs een waterzonnetje.

Na het aanmelden plaatsten we ons op één van de camperplaatsen, reserveerden een plek voor het avondeten en vertrokken voor een wandeling langs het water. Blijkbaar was er hier de vorige dagen ook al veel water gevallen want na 800 m moesten we op onze stappen terugkeren want de weg was weg 😁. 

We namen dan een ander paadje en zorgden er voor dat we om 1830 Hr terug waren voor een lekkere schnitzel met frietjes. Een weizenbier maakte de maaltijd compleet. Daarna waren we alle drie volledig gaar zodat we alleen nog maar konden douchen en een beetje nieuws lezen vooraleer in bed te kruipen.

Vrijdag 28 Juli.

Vertrek in Wertach om 0830 Hr.

Aankomst in Colà om 1520 Hr.

Afstand: 389 km.

Vandaag liep de wekker op een deftig uur af, namelijk om 0700 Hr. Na een rustig ontbijt en wat huishoudelijke werkzaamheden waren we om 0830 Hr op pad, verder naar het zuiden en het ( hopelijk ) mooie weer. Een filevrije reis bracht ons eerst over de Fernpas. In Oostenrijk tankten we de camper nog eens vol ( 40 cent per liter goedkoper dan gisteren in Duitsland ) en dan reden we de Brenner naar boven. Ik had thuis de doorgang al betaald en moest dus hopen dat de moderne techniek het deed. Dat bleek geen probleem want de nummerplaatherkenning deed de slagboom ophoog gaan. We hadden echter te laat gezien dat we beter helemaal links door een tolpoort konden rijden omdat die speciaal voor de “ digitale Maut “ voorzien zijn. Wij stonden aan een gewone tolpoort en moesten dus een beetje wachten tot diegenen voor ons klaar waren met betalen. Gelukkig was het niet druk.

Een tweede spannend moment kwam er bij de eerste tolpoort voor de Italiaanse snelweg. Hier zou onze Bip & Go die ik in mei besteld had voor de eerste keer getest worden. Ook dit bleek geen probleem en voor ons is het gefoefel met tickets, kleingeld of kredietkaart aan de péages in Italië en Frankrijk vanaf nu ook verleden tijd.

Eens op Italiaanse bodem verliep de trip nog steeds vlot en zonder file, wat van de overkant niet kon gezegd worden. Richting Oostenrijk was het “ wisselweekend “ al begonnen en stond de éne file na de andere. Sommige terugkerende campers en caravans vertoonden duidelijk de sporen van het noodweer dat vorige week de streek rond het Gardameer teisterde.

Om 1520 Hr arriveerden we op de camperplaats Villa dei Cedri in Colà. Er was daar plaats zat, mede door de gestegen prijs denk ik. We maakten ons daar echter niet druk in en kozen een schaduwrijke plaats onder één van de vele bomen. Binnen een paar minuten stonden de tafel en stoelen buiten en konden we genieten van een koel drankje 🍻. Een uurtje later deden we een kleine wandeling door het dorpje, vooral om op de menukaart van Bar Trattoria Pizzeria “ Fantasia “ te gaan kiezen welke pizza we straks zouden eten. 

Terug aan de camper deden we de afwas en bekeken we de planning voor de volgende dagen. Om 1830 Hr ging ik pizza’s 🍕 afhalen en we aten die buiten op. Behalve voor een douche en wat lezen waren we de rest van de avond voor niet veel meer te gebruiken.

Zaterdag 29 juli.

Vertrek in Colà om 0840 Hr.

Aankomst in Verona om 1030 Hr.

Afstand: 28 km.

Om de grote drukte van een zaterdagochtend in het Shoppingcenter La Grande Mela te ontlopen hadden we weer de wekker laten aflopen. Dat bleek een goed plan want toen we daar aankwamen was er nog plaats zat op de parking, ook voor een camper van meer dan zeven meter. Echt “ shoppen “ was niet de bedoeling maar we moesten wel heel wat eten en vooral drinken kopen omdat we met een minimum aan voorraad thuis waren vertrokken. Iets na 10 uur was alles al in de koelkast en de garage gestoken en reden we verder richting Verona.

Om 1030 Hr waren we bij Camping Verona Village, waar we voor twee dagen gereserveerd hadden. Ik had vorige week ook al online ingecheckt, zodat we binnen de tien minuten op onze plaats stonden. 

Twee bustickets per persoon per dag zaten mee in onze reservatie. Zo konden we twee dagen achter elkaar met de bus naar het centrum. De bushalte is gewoon aan de uitgang van de camping.

Om 1140 zaten we dan ook al op de bus om net na “ de noen “ aan het Castelvecchio uit te stappen. 

Eerste opdracht was iets te zoeken om een hapje te eten. In een schaduwrijke steeg vonden we een fijn terras met lekker eten. 

Pasta met tomaten en burrata, pasta met kreeft en een pizza Castelvecchio met water en een glas Valpollicella. 

Daarmee hadden we alle drie genoeg om een wandeling door de stad te beginnen. De arena, waar de ganse zomer ‘s avonds operavoorstellingen worden gegeven was de eerste stop, maar zonder de binnenkant te bezoeken. 

Zoals we meestal doen wandelden we kriskras door de stad, langs zowel drukke winkelstraten als rustige achterafstraten waar we de “ echte “ stad konden zien. 

We passeerden ook meerdere kerken en kathedralen, de Ponte Pietro, het huis van Julia ( La Casa di Giulietta ) waar heel de wereld op bezoek leek en deden ook nog een terrasje voor de grote dorst. 

Om 1633 namen we de bus terug naar de camping om daar met nog maar eens een drankje na te genieten ( en uit te blazen ) van een mooie maar warme uitstap.

Zondag 30 juli.

Verona.

Een verschrikkelijk onweer midden in de nacht maakte ons wakker. Gelukkig waren we er op voorbereid en moesten we maar een paar ramen sluiten. Toen de regen overging in hagel moesten we natuurlijk denken aan de tennisbalgrote hagelbollen die in deze buurt nog maar een paar dagen geleden honderden auto’s, caravans en campers tot schroot herleid hadden. Gelukkig kwam het dit keer niet zo ver en konden we rond 0230 Hr verder slapen.

Na het ontbijt namen we nog eens de bus naar het centrum van Verona. We waren gisteren immers nog niet aan het Castel San Pietro geweest. Aan dit op een heuvel net buiten de stad gelegen kasteel heeft men immers een mooi uitzicht over de stad en de omgeving. Om boven te komen namen we niet de trappen maar wel de Funicolare die je voor twee Euro per persoon in een paar minuten tot boven brengt. Het uitzicht over de stad is inderdaad prachtig en zeer de moeite waard. Voor de terugweg namen we wel de trappen waardoor we nog meerdere keren van een mooi uitzicht konden genieten.

Ondertussen was het tijd om de honger te stillen en dat deden we met een piadina bij Buoono, een kleine maar leuke broodjeszaak. We deden dit niet toevallig maar wel omdat we daar vijf jaar geleden ook al lekker gegeten hadden. Daarna wandelden we nog wat heen en weer door het centrum, aten een ijsje en namen om 1421 Hr de bus terug naar de camping. We kregen nog een verrassing onderweg toen de chauffeur doodleuk meldde dat voor iedereen de rit ophield aan het Nuovo Parco San Giacomo. Gelukkig was daar vijf minuten later een andere bus ( dezelfde lijn 93 ) om het vervolg van de rit te doen en ons naar de camping te brengen.

De rest van de middag en avond werd doorgebracht met niksdoen, een hapje en een drankje en het avondeten. We bekeken ook de planning en de route voor de dag erna.

Maandag 31 juli.

Vertrek in Verona om 0945 Hr.

Aankomst in Bologna om 1445 Hr.

Afstand: 155 km.

Geen onweer deze nacht, dus sliepen we een stuk beter 💤. Na het ontbijt waren we in een mum van tijd klaar om te vertrekken. Alles op zijn vaste plaats, deuren en laden vergrendeld, uitgecheckt en ribbedebie naar Bologna. Met een tussenstop voor grote inkopen in shoppingcenter GrandEmilia in Modena waarbij ook een tankbeurt en een lekker broodje waren we om 1445 Hr op Centro Turistico Città di Bologna. We hadden voor deze camping gekozen opdat we daar een paar jaar geleden al eens waren maar vooral omdat er om de twee uren een bus vertrekt naar het centrum van de stad. We waren vlug ingecheckt door een niet zo vriendelijke bediende en mochten zelf onze plaats kiezen. Er is heel veel schaduw, maar de meeste plaatsen zijn niet heel groot en je moet vooral opletten voor de overhangende takken. Een niet zo positieve verrassing was dat er tegenwoordig voor het zwembad 5€ moet betaald worden, hetgeen vroeger niet het geval was en wat ook niet vermeld staat op de site. Het sanitair is ook gedateerd ( maar wordt wel proper gehouden ) en twee van de drie wasmachines deden het niet. Maar een andere plaats om gemakkelijk het centrum van Bologna te bezoeken hebben we niet gevonden.

Dinsdag 1 augustus.

La Rossa, La Dotta, La Grassa.

La Rossa: de rode, wegens de kleur van de daken als je over de stad heen kan kijken. Dit kan vanop één van de “ Due Torri “ ( twee torens ) in het centrum van de stad, waarvan je ook nu nog de grootste, Torre degli Asinelli, kan beklimmen. De politieke overtuiging van een deel van de bevolking kan ook als verklaring dienen, afhankelijk aan wie je het vraagt.

La Dotta: De geleerde, een verwijzing naar het feit dat de oudste universiteit van Italië zich hier bevindt.

La Grassa: De vette, of mooier gezegd de overvloedige. Dit verwijst naar de rijkelijke voeding die in deze stad zijn oorsprong vindt. Nee, spaghetti bolognaise is daar niet bij ( en bestaat eigenlijk ook niet ).

Ziedaar de verklaring voor de bijnamen van Bologna.

Om 0900 Hr namen we bus 68 naar het centrum. De bus vertrekt aan de camping en kaartjes zijn te koop bij de receptie ( 1,5 € enkele reis ).

Op onze geheel eigen wijze struinden wij door deze mooie stad. Van hot naar her, met Google Maps als gids om niet te ver uit het centrum te raken. 

Langs kerken, terrasjes ( met lekkere cappuccino), mooie palazzi en pleintjes. 

Uiteindelijk belandden we zo op de Mercato delle Erbe, een kleine overdekte markt met allerlei lekkers. Daar aten we een overheerlijke piadina. 

Het plan om de bus van 1440 te nemen om terug te keren naar de camping werd een beetje gedwarsboomd door een bus die er niet was. Een zenuwachtig kwartier later ( er is immers maar om de twee uren een bus ) kwam “ de 68 “ er toch aan en waren we een kwartiertje later op de camping. Openbaar vervoer, overal hetzelfde lijkt me 🚌.

Om 1900 Hr ging ik bij de pizzaiolo die bij het campingrestaurant hoort pizza bestellen. Het was niet druk dus op minder dan 10 minuten was ik daar weer weg met ons avondmaal.

Woensdag 2 augustus.

Vertrek in Bologna om 1015 Hr.

Aankomst in Firenze om 1145 Hr.

Afstand: 125 km.

Firenze was het volgende doel. Na het ontbijt, de afwas en wat kleine noodzakelijke werkjes ging ik betalen ( en kreeg ik mijn identiteitskaart terug ) en vertrokken we. Dankzij de online check-in die ik gisteren nog gedaan had was aan de receptie van “ Hu Firenze camping in town “ binnen drie minuten alles geregeld, betalen inbegrepen. Nog eens vijf minuten later waren we geïnstalleerd.

Tessa ging in de campingwinkel nog gauw wat broodjes halen voor het middageten, want op de camping in Bologna is geen brood te verkrijgen. Voor de vertering deden we na het eten een wandeling over de camping, kochten buskaartjes voor het busje dat ons morgen naar het stadscentrum zal brengen ( 3€ per ticket, heen en terug ). Dit is een busservice van de camping. Je kan voor 1,5€ per enkele reis ook kaartjes kopen voor het “ gewone “ openbaar vervoer.

Daarna deden we iets wat al een paar jaar geleden was, namelijk naar een campingzwembad gaan, een paar meter zwemmen en wat in de zon liggen. Zelf had ik een paar weken voor vertrek nog een " speedoke " moeten kopen omdat ik al enkele jaren geen zwembroek meer had 😁. Het water was een beetje fris maar dat zorgde voor wat broodnodige verkoeling.

In de vooravond was het tijd voor de apéro, ditmaal op Tessa haar kosten. In de bar naast het zwembad kozen de dames voor een lekkere Aperol Spritz en zelf nam ik una birra media om de grote dorst te lessen. We genoten van ons drankje, van de muziek en van de sfeer waarna we naar de camper terugkeerden voor het avondeten.

Donderdag 3 augustus.

Firenze te voet.

Na het ontbijt met nog warme broodjes namen we om 0915 Hr de “ navetta “ van de camping naar een halte op ongeveer één kilometer van het centrum. Wij deden er een km meer over omdat we langs de Arno eerst tot aan de “ Ponte Vecchio “ stapten. Zo konden we foto’s maken en de brug oversteken vooraleer die 100000 andere toeristen dat ook gingen doen. 

Toen dat gelukt was dronken we een lekkere cappuccino om ons daarna in het gewoel te storten. Het was overal heel druk maar door het redelijk vroege tijdstip was het nog doenbaar.

De ( nep ) David in zijn blootje moest uiteraard bekeken en gefotografeerd worden, net als het Palazzo Vecchio, la Fontana del Nettuno, de Cattedrale di Santa Maria del Fiore en nog veel meer mooie dingen. 

Voor een drankje trokken we naar de Biblioteca delle Oblate. Deze nog in gebruik zijnde bibliotheek ligt op een steenworp van de kathedraal. Op de tweede verdieping is er een cantina waar je voor een studentenprijs iets kan drinken of een hapje eten. Er is enkel een beperkt dagmenu. Voor ons was het echter nog te vroeg op te eten en we beperkten ons tot een versgeperst sapje. Een bijkomende troef is het mooie uitzicht op de rode koepel en de klokkentoren van de kathedraal.

Na dit rustpunt wandelden we naar de Mercato Centrale, een overdekte markt waar alle mogelijke lekkernijen uit Italië te koop zijn. 

Fruit, groenten, vleeswaren, pasta’s in tientallen vormen en smaken, wijnen en sterkere likeuren zijn er allemaal te verkrijgen. Het is eigenlijk als de “ Markthal “ in Rotterdam maar dan in de Italiaanse versie, met daarbij behorende drukte en lawaai. 

Het ruikt er echter fantastisch en in één van de stalletjes aten we een lekkere pasta. Op een barkruk zittend en uit een kartonnen bordje, maar de sfeer en de fantastische smaak maakten dit een aan te raden ervaring.

Voor de vertering maakten we nog een rondje door allerlei straten en pleinen om na een ijsje ( niet zoals een paar jaar geleden eentje van 12€ voor twee bollen ) te eindigen bij Porcellino. Dit is een beeld van een varkentje uit een sprookje van Hans Christian Andersen die een frequente bezoeker was van Firenze. De legende wil dat wie over de snuit van dit beest wrijft nog eens terug naar deze stad komt. Veel mensen willen blijkbaar ooit nog eens terugkomen want de snuit is helemaal opgeblonken.

Na nog een drankje vlak bij de Ponte Vecchio namen we om 1550 Hr het busje terug naar de camping. Daar zorgden we voor wat koeling in het zwembad tot er teveel wolken waren.

Net na het avondeten werden we verrast door een plotselinge stortbui. Gelukkig zaten we gewoon voor de camper zodat we vliegensvlug alles konden “ binnengooien “ en de nodige ( dak )ramen konden sluiten.

Vrijdag 4 augustus.

Firenze deel 2.

Na de stortbui van gisterenavond kwam er vannacht nog wat regen voorbij. Behalve de grote zwembadhanddoeken die buiten waren blijven hangen was alles echter goed gedroogd.

Om 1015 Hr wilden we nog eens met de navette naar Firenze. We waren echter niet de enigen met dat idee waardoor we een kwartiertje moesten wachten tot de eerste bus teruggekeerd was.

Het was vandaag niet de bedoeling om nog eens het centrum te bezoeken, maar wel om de stad eens “. vanuit de hoogte “ te bekijken en fotograferen. 

De plaats bij uitstek daarvoor is de Piazzale Michelangelo waar een groot terras is met een mooi uitzicht over de ganse stad. 

Toen we daar waren uitgekeken en uitgefotografeerd gingen we eerst een stuk terug naar beneden om daarna via een heel steile weg naar het “ Forte di Belvedere “ te klimmen vanwaar het uitzicht nog stukken beter is. Je zit hier wel op een behoorlijke afstand van het centrum zodat fotograferen niet evident is. Toen we ook daar waren uitgekeken daalden we terug af tot in de buurt van de Ponte Vecchio om een hapje te eten. We passeerden daarbij ook aan het geboortehuis van Galileo Galilei.

Een salade voor de dames en ravioli met geweldig lekkere saus voor mij verdreven de honger. 

We deden nog snel wat kleine inkopen in de Conad-supermarkt en namen dan de bus terug naar de camping.

Onder de luifel ( niet voor de schaduw maar wel om die te laten drogen ) brachten we de rest van de middag door met een boek en een drankje.

Zaterdag 5 augustus.

Vertrek in Firenze om 1015 Hr.

Aankomst in Sovicille om 1315 Hr.

Afstand: 80 km.

Na nog wat regen ‘s nachts vertrokken we tijdens alweer een fikse regenbui naar de volgende bestemming. Dat werd camping La Montagnola in Sovicille, vanwaaruit we Siena wilden bezoeken. Onderweg stopten we nog in de supermarkt in Poggibonsi, vlak bij de afrit van de snelweg. Met onze inkopen arriveerden we dan net na de middag op de camping. We mochten zelf een plaats kiezen, wat niet gemakkelijk was omdat bijna alle plaatsen nog vrij waren. We kozen voor een meer dan voldoende grote plaats vlak bij het sanitair en aten de pas gekochte broodjes op met een lekker stukje kaas, salami en hesp.

Na de middag hielden we ons een tijdje bezig met een kleine “ grote kuis “. De hevige regen van de twee vorige dagen had immers gezorgd voor heel wat natte spullen. De luifel werd uitgezet om te drogen, alle mogelijke (dak)ramen en (garage)deuren werden open gezet om alle vochtige lucht te vervangen door droge lucht. Al het opgespatte zand werd van tafel- en stoelpoten verwijderd, kabels werden ontdaan van zand en vocht, badkamer en toilet werden gepoetst en zo hadden we na een uurtje terug een “ nieuwe “ camper.

Om 1830 Hr vertrokken we te voet naar Ristorante La Compagnia, op 1200 m van de camping, waar ik gisterenavond telefonisch een tafel had gereserveerd. Carpaccio van Bresaola, Spaghetti alle vongole, Pizza Boscaiola en andere lekkernijen maakten de dag helemaal goed. Na de korte wandeling terug naar de camping gingen de oogjes dan ook stilaan dicht.

Zondag 6 augustus.

Sovicille.

Met de bus naar Siena.

Net als we thuis gewoon zijn komt ook hier de bus met wat vertraging. Een kwartier later dan voorzien vertrekken we dus voor een bezoek van een paar uur aan Siena. Net als op wel meer plaatsen is ook hier het historische centrum compact en goed bewandelbaar.

Tenminste voor wie goed te been is, want sommige stukken zijn wel heel steil ( voor de koersliefhebbers, remember de aankomst van de Strade Bianchi 🚴🏼).

Van links naar rechts en andersom stapten we langs allerlei mooie ( en minder mooie ) dingen. Het was niet verschrikkelijk druk en zo konden we heel wat foto’s maken van o.a. het Piazza del Campo, de Torre del Mangia, de Kathedraal enz. 

In een klein straatje, er zijn trouwens geen grote, vonden we een terrasje waar we alle drie een lekker bord pasta aten. Nadien wandelden we naar het Fortezza Medicea waar je een prachtig uitzicht hebt over de hele stad, maar aan de andere kant ook over het Toscaanse landschap. 

Na nog een koffie en een ijsje namen we de bus terug naar de camping. Daar konden we nog wat genieten van de zon na twee regendagen.

Maandag 7 augustus.

Sovicille en nabije omgeving

Een kalme dag vandaag.

We sliepen wat langer, zaten wat langer aan de ontbijttafel en genoten van het mooie en niet te warme weer. Samen met de broodjes kocht ik ook een jeton voor de wasmachine. Zo konden we voor de tweede keer deze trip nog eens de was doen. Toen die was opgehangen gingen we op pad voor een wandeling. Brigitte had op maps.me een tochtje van enkele kilometers uitgestippeld door het bos naar het centrum en weer terug. In het begin was het bospad nog helemaal oké maar het werd steeds maar smaller en meer begroeid. Veel wandelaars komen hier blijkbaar niet. 

Uiteindelijk moesten we net voor we terug in de “ bewoonde wereld “ kwamen nog twee keer over een omheining stappen. Zo geraakten we dan toch in het hoger gelegen oude centrum waar we in de lokale bar / winkel / broodjeszaak een koffie dronken alvorens terug naar de camping te wandelen.

Dit keer namen we gewoon de kortste en gemakkelijkste weg.

Na het eten van een broodje deden we elk een paar taakjes. Was opplooien, afwassen en een beetje opruimen waarna we nog wat lazen. Rond 1600 Hr trok ik mijn loopkleren aan om nog een toertje te doen door de omgeving. De grote stenen op de bospaden maakten het te gevaarlijk om zonder aangepaste ( trail ) schoenen te lopen dus ging ik na twee opwarmrondjes over de camping maar weer richting centrum. Ik liep wel vijf keer rond de kerk en ook in de andere straatjes passeerde ik meerdere keren. In deze heuvelachtige omgeving had ik ook al gauw wat hoogtemeters gesprokkeld en na 50 minuten was ik weer op de camping.

De dag werd afgesloten met penne met pesto, pancetta en tomaten. Door de frisse temperaturen gingen we na de douche in de camper zitten om wat te lezen en onze talenkennis nog wat bij te spijkeren met de hulp van Duolingo.

Dinsdag 8 augustus.

Vertrek in Sovicille om 1030 Hr.

Aankomst op Passo della Futa om 1345 Hr.

Afstand: 128 km.

Alweer lekker verse broodjes bij het ontbijt vandaag, gisteren besteld bij de receptie / bar / winkeltje. Je kan kiezen tussen baguette ( maar is eigenlijk meer een ciabatta ) of meergranenbroodjes. Als je niet te lang slaapt zijn ze nog warm als je ze gaat afhalen. Na het ontbijt, de afwas en het leeggieten van het toilet reden we op het gemak door het Toscaanse heuvellandschap. We stopten bij de supermarkt in Poggibonsi waar we een paar dagen geleden ook al geweest waren. Het was vandaag nog drukker dan die zaterdagmorgen. Na de inkopen reden we verder om voorbij Firenze op de A1 in een file terecht te komen. Na een poosje aanschuiven konden we de afrit nemen richting van de Passo della Futa. Heel wat haarspeldbochten later kwamen we op ongeveer 900 meter hoogte aan op Camping La Futa. We werden heel vriendelijk ontvangen en stonden een kwartiertje later op een mooie plaats.

Ondertussen was het middaguur al lang voorbij en hadden we alle drie honger. De vers gekochte broodjes waren lekker en waren snel naar binnen gespeeld.

Na het eten gingen we te voet op weg naar een uitzichtsplatform in de buurt. Google maps gaf geen echt duidelijke route en op maps.me stond het zelfs niet vermeld. Onze eerste poging strandde dus in het grote niets. Toen ik het dan maar ging vragen aan de receptie van de camping kreeg ik een duidelijke uitleg en waren we een paar minuten later bij het Vista Panoramica. Dit platform bevindt zich trouwens gewoon op het domein van de camping. Na deze zware wandeling van wel twee kilometer was het meer dan tijd voor een aperitief.

Na het avondeten en de douche werd het snel fris omdat de zon al vroeg achter de bomen verdwenen was. Om 2045 zaten we dus allemaal binnen want het was echt wel te koud buiten om nog gezellig te zijn.

Woensdag 9 augustus.

Camping La Futa.

Vandaag moest een rustige dag worden op en in de nabijheid van deze mooie camping. Na het ontbijt ( verse broodjes een dag op voorhand bestellen ) dronken we nog een extra koffie. Rond 1100 Hr gingen we op pad voor wat een wandeling van vijf kilometer moest worden. Na bijna twee kilometer werden we echter voor de tweede keer deze vakantie in de steek gelaten door maps.me. Het bospaadje dat we gepland hadden was niet meer te vinden. Er stond wel een oude slagboom maar gezien de steile hellingen in de buurt besloten we om toch maar op onze stappen terug te keren. Het werd dus een Plan-B-wandeling langs een andere route zodat we toch nog aan vijf kilometer kwamen. Onderweg konden we wel regelmatig genieten van de mooie uitzichten op de Apennijnen.

Na het middageten besloten Brigitte en Tessa om zich de rest van de dag te specialiseren in Dolce far niente. Zelf besloot ik om nog een wandeling te maken naar het Duitse militaire kerkhof boven op de pas. 

30683 Duitse gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog liggen hier begraven, met twee, vier of zes onder een grafsteen. 

Velen van hen waren niet meer te identificeren en zijn alleen nog Ein Unbekannter Deutscher Soldat. 

Het kerkhof werd opgericht vanaf 1961 en alle her en der begraven Duitse gesneuvelden werden uit de 10 omliggende provincies naar hier overgebracht. Geen toeristische attractie zo’n kerkhof, maar net als de begraafplaatsen van het Gemenebest in onze Westhoek en het noorden van Frankrijk, of het Amerikaanse kerkhof op Omaha Beach toch een plaats om stil van te worden.

Donderdag 10 augustus.

Vertrek op Passo della Futa om 1000 Hr.

Aankomst in Mantova om 1500 Hr.

Afstand: 158 km.

Na een goede nachtrust haalde ik weer verse broodjes ( en croissants 🥐). Toen dat allemaal op was deed ik nog een babbeltje met de Italiaanse buurman. Dat duurde langer dan verwacht zodat alles bijna was opgeruimd wanneer ik terugkwam 😁. Ik moest alleen nog het toilet leegmaken en gaan betalen waarna we konden vertrekken.

Behalve een kleine file ging alles vlot en dus waren we op 1230 Hr aan Centro Commerciale La Favorita in Mantova. Hier gingen we voor de laatste keer inkopen doen voor een paar dagen. We aten er ook een lekkere piadina 🫓. Om 1455 Hr kwamen we op de camperplaats Sparafucile aan waar meer dan voldoende plaats was om ons in de schaduw te parkeren. De rest van de dag deden we niks behalve lezen, eten, drinken en niksen.

Vrijdag 11 augustus.

Mantova.

Het was een beetje warm vannacht, dus was er niemand van ons die echt goed geslapen had. Na een rustig ontbijt besloten we om er een sportieve voormiddag van te maken. Brigitte en Tessa maakten een wandeling rond het Lago di Mezzo, een rondje van zeven kilometer. 

Ik deed hetzelfde rondje al lopend en breide er nog drie extra kilometers aan vast. Op die manier hadden we al op voorhand plaats gemaakt voor het middageten.

Voor dat middageten wandelden we naar het centrum van de stad. Op een mooi terras in de schaduw aten we vitello tonato, pasta alla vongole en pizza mortadella. 

Met een wijntje erbij ( voor mij dan toch ) waren we allemaal voldaan. Van de rest van de dag maakten we een luie namiddag, gevolgd door een luie avond. Alleen Brigitte ging nog op pad met haar fototoestel. 

Omdat we opgegeten werden door de muggen vluchtten we uiteindelijk naar binnen.

Zaterdag 12 augustus.

Mantova.

Onze laatste dag in Italië was er eentje waarop we extra wilden genieten, zonder te veel inspanning.

Zodus trokken we na een rustig ontbijt te voet naar het centrum om daar onmiddellijk te beginnen met een lekkere cappuccino op een terrasje. Daarna deden we wat windowshopping waarbij niets gekocht werd, behalve brood in de supermarkt 😁. Met dat brood slenterden we terug naar de camper om het in de schaduw op te eten.

Een stuk van de namiddag werd gebruikt om twee grote dozen met rijstsalade te maken voor de terugreis en daarna werd het pas echt genieten.

Eerst gingen we nog maar eens naar het centrum, ditmaal om onze laatste “ echte “ gelati te likken. 

Vervolgens gingen we naar bar Papa’s om uitgebreid te aperitieven. Deze bar is mooi gelegen met uitzicht op het Lago di Mezzo en biedt een uitgebreid aanbod aan hapjes en drankjes. 

Eigenlijk is het ons “ stamcafé “ in Mantova 🤣.

Maar ook aan dit liedje komt volgens het spreekwoord een eind, en dus kropen we op tijd in ons te warme bed omdat we om 0600 Hr wilden opstaan om richting Brennero te rijden.

Zondag 13 augustus.

Vertrek in Mantova op 0730 Hr.

Aankomst in Heiningen om 1800 Hr.

Afstand: 581 km.

Reisdag vandaag, dus valt er niet veel bijzonders te vertellen. Het begon allemaal veelbelovend want de eerste 340 km tot aan de Fernpass konden we zonder enig probleem overbruggen. Geen files en niet echt druk ( er reden trouwens geen vrachtwagens, want het was zondag ) en dus haalden we een mooi gemiddelde. Op de Fernpass was ons geluk echter op. In de buurt van de Lermoostunnel was er een zwaar ongeval gebeurd, waardoor we heel veel moesten aanschuiven. 

We zagen ook een reddingshelikopter landen en na een tijdje weer opstijgen. 

Gedurende een half uur stonden we dan ook volledig stil. Daarna verliep alles weer redelijk vlot maar het was toch later dan gehoopt toen we in Heiningen arriveerden. 

Pasta koken, een heel kort stukje wandelen, douchen en lezen, dat was alles waar we de rest van de avond nog voor te gebruiken waren.

Maandag 14 augustus.

Vertrek in Heiningen om 0730 Hr.

Aankomst in Peer om 1500 Hr.

Afstand: 537 km.

We sliepen alle drie als een roosje, mede dankzij de rustige omgeving. Snel ruimden we alles op, loosden nog ons douchewater op de voorziene plaats en vertrokken voor een tocht van wel twee kilometer 😁, tot aan de nabijgelegen bakker. Op de parking van de supermarkt ernaast ( die nog niet open was ) trok ik de handrem alweer op. Brigitte en Tessa haalden nog warme croissants en “ pistoleekes “ terwijl ik voor koffie zorgde. Toen dat allemaal op was vertrokken we voor de laatste lange rit van deze vakantie. Het fileleed bleef beperkt tot een paar korte stukken aan enkele van de honderden baustellen waarmee de Duitse snelwegen al jarenlang worden verbeterd of uitgebreid. Het grootste deel van de rit zat Brigitte achter het stuur en was Tessa copiloot van dienst. Zo kon ik me op de achterbank bezighouden met lezen, surfen en “ rondgapen “.