Reisverhaal «Delfts blauw, fietsen en molens.»

Delfts Blauw, fietsen en molens. Nederland mei 2023 | Nederland | 2 Reacties 26 Mei 2023 - Laatste Aanpassing 22 Juli 2023

van 26 mei tot 2 juni

Vrijdag 26 mei.

Vertrek in Peer om 1000 hr.

Aankomst in Wateringen om 1410 hr.

Afstand: 186 km ( en 16,75 km op de fiets ).

Eindelijk werd er voor een paar dagen mooi weer voorspeld. Dat kwam dan goed uit want we hadden een weekje in Nederland gepland.

Zoals bijna altijd was de eerste tussenstop de supermarkt op één kilometer van thuis. Zo konden de boodschappen rechtstreeks in de koelkast. Na nog een tussenstop aan een sportveld in Dordrecht, waar we een broodje aten, kwamen we om 1410 hr op Minicamping Zwetzone. Wegens het Pinksterweekend hadden we hier een paar weken geleden al een plaats gereserveerd. Deze camping ligt aan een smalle doodlopende weg, met water aan de ene en natuur ( en enkele huizen ) aan de andere kant. Omkeren is hier onmogelijk. Achteruitrijden met een camper zou wel gaan maar met een caravan niet. Daarom wordt met aandrang gevraagd om pas vanaf 1400 aan te komen en vóór 1100 hr te vertrekken. Alleen op die manier kunnen moeilijke situaties vermeden worden.

In een wip waren we op één van de mooie grote en groene plaatsen ( op grasdallen om modder te vermijden ) geïnstalleerd en was het apéro-tijd 🍻.

Toen we bekomen waren van de lange reis 😀 nam ik de fietsen van het fietsenrek en gingen we met behulp van fietsknooppunten op verkenning en op zoek naar een ijsje 🍦. Dat ijsje vonden we, na een paar keer fout te rijden, in het centrum van Naaldwijk.

‘s Avonds was het door de stevige wind te koud om buiten te zitten voor het eten. Dus deden we dat binnen terwijl we, mede door de goede wifi, op VRT Max naar het nieuws keken. In het kleine en propere sanitair namen we een lekker warme douche waarna we nog wat Italiaans, Spaans en Frans studeerden.

Zaterdag 27 mei.

Wateringen.

Afstand: 40,66 km op de fiets.

Na een rustige nacht, met alleen maar een beetje geluid van de nabijgelegen grote weg werden we gewekt door het gezang van de vogeltjes ( en een irritante koekoek ) in de bomen en de haag waar we vlakbij stonden.

Na het ontbijt vertrokken we, helemaal atypisch voor ons, voor een fietstocht. Het eerste stuk bracht ons door een heel verscheiden landschap tot aan de Nieuwe Maas in Hoek van Holland. 

We passeerden een paar kleinere dorpjes maar fietsten ook geregeld in de natuur waarbij je je eigenlijk niet kan voorstellen dat grote steden als Rotterdam, Den Haag en Scheveningen hier maar een steenworp ver vanaf liggen.

Zoals overal in Nederland is de fietsinfrastructuur ook hier geweldig. Sommige fietspaden lijken wel breder dan de wegen voor auto’s. De verkeerslichten geven aan hoe lang je nog moet wachten en bovendien houden ( toch bijna ) alle automobilisten rekening met fietsers.

Het volgende stuk bracht ons, ondertussen met de wind tegen 🥵 naar het dorpje Monster. Ons doel was daar The Coast Beach House waar we een lekkere pizza 🍕 aten met zicht op zee. 

Daarna reden we verder richting Kijkduin, maakten een fotostop aan een Kitesurfspot en om 1530 hr waren we terug op de camping.

Het mooie weer noopte ons tot stilzitten, aperitieven en een boek lezen. De wind was minder dan gisteren dus konden we het avondmaal wel buiten nemen, maar nadat de zon achter de bomen verdwenen was gingen we toch maar naar binnen.

Resultaat van deze dag: verkleurde armen en benen en allebei wat zadelpijn 😳. Maar de mooie omgeving, en natuurlijk het mooie weer, heeft er voor gezorgd dat zelfs niet fervente fietsers als wij toch heerlijk van deze dag genoten hebben.

Zondag 28 mei.

Wateringen.

Afstand: 10,71 km te voet.

Na onze fietsescapade van gisteren hadden we geen van beiden zin in een fietsrit die langer zou zijn dan naar de supermarkt en terug. 2,8 Km heen, inkopen doen bij Albert Heijn en 2,8 km terug, daar hielden we het bij. Om niet de ganse dag op onze luie krent te zitten stippelde Brigitte voor na het middageten een wandeling uit van 12 km. Met voldoende water, een koekje en het fototoestel vertrokken we iets na 1400 hr. Het eerste wat we passeerden waren “ De Zeven Gaten “. 

Dit is een klein natuurgebied, waarschijnlijk ontstaan door turfwinning in de Middeleeuwen. Deze rechthoekige putten staan nu vol water en zitten vol leven. We zagen waterlelies en vele andere waterplanten.

Zoals overal hier in dit stuk van Nederland zitten er ook honderden watervogels: vele soorten eenden en ganzen en ook reigers.

We kwamen ook langs heel wat serres van de vele bloemen- en plantenkwekers waar de streek blijkbaar bekend voor is.

De aangename temperatuur, koud bier in de koelkast, chips in de kast en een goed boek waar we al in bezig waren leek op een keer zo aanlokkelijk dat we besloten om de laatste twee kilometers van de oorspronkelijke tocht te knippen en de kortste weg terug naar de camping te nemen.

Maandag 29 mei.

Wateringen.

Afstand: 16,83 km op de fiets en nog een paar te voet.

Vandaag zouden we Delft een bezoekje brengen, want dat was uiteindelijk de reden dat we hiernaartoe waren gekomen. Na het ontbijt werden de fietsen dus nog eens klaargezet en om 1000 hr waren we op weg. Langs de fietsknooppunten waren we na 25 minuten in het centrum van Delft, ook wel Klein Amsterdam genoemd. 

Deze “ nickname “ is trouwens helemaal terecht. Door de vele bruggetjes over de grachten en de typische huizen lijkt het inderdaad heel hard op het oude deel van Amsterdam, maar dan uiteraard veel kleiner. Gelukkig ook zonder de mensenmassa’s die Amsterdam teisteren.

Nadat we de fietsen met een dik slot aan elkaar ( en aan een fietsenrek ) hadden vastgemaakt startten we aan een Street Art-wandeling die Brigitte had ontdekt. 

Deze wandeling leidt je langs 11 verschillende kunstige werken, gemaakt door allemaal andere kunstenaars. Als eerste zie je een grote mozaïek die het stadsplan vormt. Daarna kom je langs allerlei graffitiwerken, terwijl je ondertussen kriskras door het centrum van de stad wandelt. Als intermezzo dronken we op een hip en gezellig terras een lekkere koffie vooraleer het laatste stuk van de route te wandelen.

Van al dat rondslenteren en fotograferen hadden we honger gekregen en met wat geluk vonden we nog een vrije plaats op één van de terrassen op de markt, tussen het stadhuis en de “ Nieuwe Kerk “. 

Na de lekkere huisgemaakte hamburger en een broodje gerookte zalm stapten we nog een beetje rond.

Het lange weekend, de zon en de winkels die ‘s middags geopend werden had veel volk op de been gebracht. Te veel naar onze goesting en dus keerden we met de fiets terug naar de camper om te genieten van de rust.

Dinsdag 30 mei.

Vertrek in Wateringen om 1050 hr.

Aankomst in Nieuw-Lekkerland om 1250 hr.

Afstand: 54 km ( en 19 km op de fiets ).

Na het ontbijt deden we nog wat kleine huishoudelijke klusjes vooraleer te vertrekken. We maakten een tussenstop op een parking bij één van de tientallen molens in de buurt en maakten een korte wandeling. Anders zouden we immers te vroeg aankomen op camping De Landhoeve. Uiteindelijk waren we toch nog 10 minuten voor de receptie open zou gaan ter plaatse. Zo konden we al eens snel een kijkje nemen op de camping. Om 1300 hr was de receptie open en vijf minuten later had ik betaald en stonden we op onze plaats. De ongeveer 20 plaatsen liggen in twee lange rijen links en rechts op een mooie weide. Rondom de camping zijn er nog meer weides, met koeien en twee ezels en is er veel water, met ganzen, eenden, reigers, kikkers en ooievaars.

Na het eten zette ik alweer de fietsen klaar. We waren immers gekomen voor de wereldberoemde molens van Kinderdijk die op de lijst van UNESCO werelderfgoed staan. We namen de kortste weg ( via fietsknooppunten ) ernaartoe. 

Daarbij reden we ook over een paar km onverhard maar goed berijdbaar fietspad. Ook hier heeft bijna iedereen een aanlegsteiger met één of ander soort bootje in de achtertuin. Niet verwonderlijk natuurlijk met al dat water. Bij de lange rijen molens aangekomen haalde Brigitte uiteraard haar fototoestel boven. 

Het was echter niet gemakkelijk om foto’s te maken omdat je niet zomaar eender waar kan gaan staan. Bovendien liepen de ook hier onvermijdelijke hordes Aziatische toeristen regelmatig in de weg.

We namen een andere weg terug naar de camping, maar ook nu weer langs het water. We spotten weer een massa water- en andere vogels. De rest van de dag wijdden we aan de edele kunt van het nietsdoen.

Woensdag 31 mei.

Nieuw-Lekkerland.

Afstand: 31 km op de fiets.

Hier geen irritante koekoek om de nachtrust te storen, maar wel een bende luidruchtige ganzen die zich bij het krieken van de dag lieten horen.

Voor vandaag stond er nog maar eens een fietstocht op het programma. Brigitte had een route uitgestippeld die ons met de veerboot naar de andere kant van de Lek zou brengen. Aan die overkant fietsten we parallel aan de rivier op de dijk, wat steeds wisselende en mooie uitzichten opleverde. De meegenomen picknick werd met smaak opgegeten op een bankje met uitzicht. In Krimpen aan de Lek vond Google voor ons een ijssalon waar we onmogelijk aan voorbij konden ( eigenlijk maakten we er speciaal een omweg voor 🤣🍨 ).

Een andere veerboot bracht ons weer over het water waar we nog eens tientallen foto’s maakten van alle molens.

Terug op de camping leek de rest van de dag hard op gisteren: een hapje en een drankje, nog een hapje en een drankje 😀, een spannend boek en voor de rest niet te veel bewegen. Zalig toch?

Donderdag 1 juni.

Vertrek in Nieuw-Lekkerland om 1000 hr.

Aankomst in Drimmelen om 1045 hr.

Afstand: 49 km en 21 op de fiets.

De laatste dag van deze trip moest een kalme dag worden, en we zijn met glans geslaagd in deze opdracht. Na een korte rit kwamen we aan bij de jachthaven van Drimmelen, waar ook een mooie camperplaats bij hoort. Aangezien we ons op voorhand hadden aangemeld ( en betaald ) herkende de camera aan de ingang onze nummerplaat en konden we zo binnenrijden en op onze plaats gaan staan.

Bij het middageten reserveerden we ook al een plaats bij De Zuiderklip, een steppegrasrestaurant vlakbij. Ik weet natuurlijk dat steppegras een Belgische uitvinding is, die ik vroeger regelmatig gegeten heb bij de uitvinder ( en patenthouder ) in Leopoldsburg. Dat was al zo lang geleden dat ik er nog eens zin in had. Maar eerst moesten we dat nog verdienen natuurlijk.

Daarom deden we nog maar eens een toertje met de fiets 🚲, waarvan uiteraard het grootste deel langs het water met het natuurpark De Biesbosch aan de overkant. Er waren heel wat hindernissen op de dijk die we moesten vermijden. De kuddes schapen die de natuur op de dijk op een ecologische manier onderhouden en begrazen hadden immers een hele hoop hopen 💩achtergelaten. 

Dat wil je niet aan je fiets hebben natuurlijk 😂. Onderweg haalden we ook nog wat brood voor het ontbijt van morgen. Tussen de velden, waar volop gehooid werd, keerden we terug naar de camper

Het avondeten vergde een hele inspanning 🥵, maar het was de moeite waard. Het werd doorgespoeld met twee Brugse Zotten.

Vrijdag 2 juni.

Vertrek in Drimmelen om 1000 hr.

Aankomst in Peer om 1130 hr.

Afstand: 114 km.