Reisverhaal «Don't cry for me Argentina»

reis rond de wereld in ca. 365 dagen | Argentinië | 0 Reacties 18 Mei 2012 - Laatste Aanpassing 18 Mei 2012

We hoorden het water van de Iguazu nog klateren, maar we moesten alweer verder. Om de lange busritten wat te breken besloten we om een dagje halt te houden in San Ignacio Mini, waar we een beetje werelderfgoed konden bewonderen. Toen de jezuïeten hier indertijd kwamen om de natives te bekeren bouwden ze in deze regio heel wat zogenaamde missiones: kunstmatige dorpjes, met uiteraard een dorpskerk, waar het voor de lokale bevolking vrij goed was om te leven. Op de architectuur werd zeker niet bespaard: de restanten van vooral de kerk in San Ignacio maakten de stop de moeite waard.

De volgende halte op onze weg naar Salta was Corrientes. Daar viel eigenlijk niet zoveel te beleven, was het niet voor de plaatselijke dierentuin. We zagen er toekans, slangen en capybara’s maar het waren vooral de kaaimannen die indruk maakten: sommige beestjes hoef je niet te kunnen aaien. Kippengaas als afsluiting is echt te minimalistisch voor zo’n kanjers!

Salta was de volgende grote stad. We bezochten het controversiële museum waar drie bevroren kindoffers  van de Inca’s beurtelings worden tentoongesteld. Toch is het vooral de omgeving van de stad die de meeste toeristen aantrekt. Wij boekten een uitstapje naar Cachi. Pablo, onze gids, bracht ons op het verkeerde pad want hij leerde ons hoe we cocabladeren moeten gebruiken om de hoogteziekte te overwinnen. Het is misschien wel niet onbelangrijk om te weten dat je ongeveer één kilogram van die bladeren nodig hebt om een gram cocaïne te produceren, maar soit, als we zouden getest worden zouden we waarschijnlijk positief testen! Pablo wees ons dan weer wel de juiste weg naar heel wat mooie uitzichtpunten, vooral de immens grote kandelaarcactussen komen in de lange rij van alle fantastische dingen die we in dit land mochten bewonderen.

Ondertussen namen we afscheid van Argentinië, het land van de uitersten: van het ijskoude en verafgelegen Vuurland, via de Perito Morenogletsjer en het drukke Buenos Aires naar het tropisch regenwoud in Iguazu. Behalve dat de Argentijnen massaal verkeersopvoeding zouden moeten krijgen, is het een fantastisch land om te bezoeken: we kunnen het iedereen aanraden!

 

 

 

 

Fotoalbums van locatie «Salta»

Don't cry for me Argentina (18)

18 Mei 2012 | reis rond de wereld in ca. 365 dagen | Argentinië | Laatste Aanpassing 13 Juni 2012

  • Omhels eens een cactus
  • De man die zijn haar kort liet knippen

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking