Reisverhaal «El Condor Pasa»

reis rond de wereld in ca. 365 dagen | Argentinië | 1 Reacties 27 April 2012 - Laatste Aanpassing 27 April 2012

12 april 2012, een doodgewone donderdag zult u zeggen, maar niets is minder waar. De dag na 11 april zag de wereld er plots compleet anders uit. Zakten de beurzen ineen? Bleven de Grieken staken door de crisis? Daalde de euro opnieuw?  Of was onze Pol wederom op veroveringstocht? Het was veel erger dan dat aangezien het leven van Diederik als twintiger zijn einde had gekend. De jonge hengst moet zich voortaan een doorgewinterd trekpaard noemen. Na een lekker verjaardagsdiner en met Patagonië in het vooruitzicht zag het leven er toch al wat rooskleuriger uit.  

Patagonië in het zuiden van Argentinië en Chili wordt gekenmerkt door zijn ruige natuur, de grote desolate vlaktes, grillige bergtoppen en de ongemeen harde wind. Puerto Natales is vanuit Chili de toegangspoort  naar het Nationaal Park Torres del Paine.  Besneeuwde  bergtoppen, watervallen, gletsjers, alles is er aanwezig. De machtige Andescondor die in de lucht cirkelt maakt het plaatje af.

Een busrit verder zaten we alweer in Argentinië, inclusief het obligate lange wachten aan de grensovergangen en de stempel in ons paspoort. Via El Calafate gingen we op zondag naar de mooiste gletsjer ter wereld, 5km lang en tot 80m hoog. De Perito Moreno kent zijn gelijke niet, en veegt zijn gat aan alle theorieën over de opwarming van de aarde. Elke dag groeit deze gletsjer nog 3 meter! De gehele gletsjer beweegt en constant hoor je het gepiep en gekraak van het ijs, tot plots een gedeelte afbreekt en in het gletsjermeer plonst. Zeker van op een bootje dichtbij een onvergetelijke ervaring!

Na al het bussen hadden we nood aan wat beweging en gingen naar El Chalten. Een kunstmatig berg-toeristendorpje dat voor 1985 zelfs niet eens bestond. Een ideale uitvalsbasis om in het Nationaal Park te gaan wandelen. De eerste dag maakten we een wandeling van een zestal uur doorheen bossen in alle kleuren, het is hier herfst en dat zorgt voor een ware kleurenpracht. Eindpunt van de wandeling is een prachtig gletsjermeer waar je door de wind van je sokken wordt geblazen. Ongelooflijk hoe hard de wind hier kan blazen. Sommige onder ons, een twintiger natuurlijk, moest zelfs bescherming zoeken achter een muurtje. 

De volgende dag zagen we het nog iets groter. Een wandeling van een achttal uur naar het Fitz Roy massief. Waar het gisteren nog zonnig was, was het lichtjes aan het sneeuwen bij vertrek. Naarmate we verder de bergen in wandelden werd het steeds kouder en kwam de wind opzetten. Na enkele sneeuwstormen getrotseerd te hebben zetten we de beklimming in naar het uitzichtpunt. Helaas lag de steile beklimming dicht bij het uitzichtpunt vol ijs en sneeuw. De twintiger in ons gezelschap zette vervroegd de terugweg in, de dertiger -rijk aan kracht en levenservaring- haalde de top. Na nog enkele sneeuwstormen te hebben getrotseerd op de terugweg, kwamen we uitgeput maar content terug in ons hotel. Het avondmaal smaakte heerlijk.

Daarmee zat Patagonië er op en werd met een jeugdige twintiger en een rijpe dertiger koers gezet naar het noorden en naar de volgende zondag. Maar ja, zondag zal nooit meer Josdag zijn…

 

 

 

 

Fotoalbums van locatie «El Calafate»

El condor pasa (23)

27 April 2012 | reis rond de wereld in ca. 365 dagen | Argentinië | Laatste Aanpassing 27 April 2012

  • Woody Woodpecker!
  • Karakara
  • Gaucho

 

Plaats een Reactie

Die andere twee Belgen We komen bij elkaar in de buurt :-) Wij vertrekken vanavond vanuit Puerto Madryn richting Buenos Aires. Tot daar misschien? Greets Seb en Dorien Geplaatst op 27 April 2012

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking