Reisverhaal «Scambodia»

reis rond de wereld in ca. 365 dagen | Cambodja | 0 Reacties 13 September 2011 - Laatste Aanpassing 13 September 2011

“Ja” moeten we helaas volmondig antwoorden op de vraag of de Cambodjaanse grenswachters nog steeds zo corrupt zijn als in de reisgidsen staat. Bovenop de 20 dollar die het officieel kost om een Cambodjaans visum te krijgen, moesten we nog 100 Thaise Baht (€2.50) betalen, een gunsttarief. Voor de koffie en de koekjes, zo bleek toen we het vroegen aan de waakhond die ons de hele grensovergang vergezelde. Zijn taak was om er toch maar te zorgen dat we ons naar het juiste (en dure) toeristenbusstation begaven… Helaas zijn er weinig andere manieren om weg te geraken uit het grensstadje Poipet.

Momenteel verblijven we in Battambang, tweede grootste stad van Cambodja. Gisteren huurden we onze eigen privé-chauffeur in. Met zijn luxe-tuktuk bracht Sam ons naar de leukste sites in de omgeving. De bamboetrein was onze eerste stop. Wat de NMBS al jaren wil doen, maar niet durft, hebben hun Cambodjaanse collega’s wel gedaan: ze besloten om geen reizigers meer te vervoeren, en ze concentreren zich volledig op het goederentransport. De bestaande spoorweg (die indertijd door de Fransen werd aangelegd) wordt ondertussen gedeeld door echte treinen en zelfgemaakte bamboetreinen. Het principe is eenvoudig: neem een motortje en een as, balanceer er een bamboevlot op, een schietgebedje en je bent vertrokken! Dat die sporen niet altijd mooi op elkaar aansluiten, zal je gevoeld hebben. Eens je vertrokken bent -en dat ding gaat hard- is het hopen dat de chauffeur de tegenliggers op tijd opmerkt, het eeuwige probleem met enkele spoorlijnen. Het kruisen van de twee treinen is simpel maar geniaal: de zwaarst beladen “trein” blijft op de sporen, de lichtste wordt gedemonteerd en verder opnieuw op de sporen gezet.

Onze volgende stop staat gekend als de “Killing Cave”. Hier werden heel wat tegenstanders van Pol Pot en zijn Rode Khmer om het leven gebracht. De schedels van de slachtoffers in de grot herinneren aan deze gruwelijke periode eind jaren zeventig. Kunnen lezen en schrijven was reden genoeg om in die tijd vervolgd en gedood te worden! In en rond de tempeltjes bij de grot, leven heel wat aapjes op een dieet van de offergaven voor de Boeddha en vrijgevige toeristen.

Een hobbelige rit bracht ons bij Wat Banan. Onderweg voelden we ons steeds meer als Filip en Mathilde omdat de Cambodjaanse kindjes heel vaak spontaan beginnen te zwaaien naar die vreemde westerlingen. Wat Banan ligt op de top van een schaduwrijke heuvel en is een klein broertje van Angkor Wat. Op de terugweg naar het hotel stopten we nog bij de plaatselijke wijnboer. Hetgeen we er proefden voegde heel wat nieuwe dimensies toe aan de wijn die we van bij ons kennen.

Morgen gaan we naar Siem Reap. Het oorspronkelijke plan om met de boot te gaan, hebben we moeten laten varen. Letterlijk. Aangezien er te veel water is, vaart de boot niet uit, het zou te gevaarlijk zijn. Bussen dan maar!

 

 

 

 

Fotoalbums van locatie «Battambang»

Scambodia (10)

13 September 2011 | reis rond de wereld in ca. 365 dagen | Cambodja | Laatste Aanpassing 13 September 2011

  • Tegenligger...
  • Wat Banan
  • Wijnproeverij

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking