Reisverhaal «Beijing»

Ching Chong China | China | 1 Reacties 21 Juli 2014 - Laatste Aanpassing 24 Augustus 2014

Een nieuwe vakantie, tijd voor een nieuw uitstapje. Dit keer staan vijf weken China op het programma. Gepakt en gezakt stonden we in Zaventem, klaar voor telkens weer een historisch moment: het wegen van de rugzakken. Met 23 kg bagage op onze rug zou het moeten lukken (samen, voor alle duidelijkheid: 12.5 voor Vanessa en 10.5 voor Diederik. Misschien hadden we de muggenmelk toch beter niet in de keuken laten staan?).

Eerste stop: Beijing. We bezochten er de restanten van het Olympisch Park: het Vogelneststadion en the Watercube. Ronduit indrukwekkend. Warm ook. Een bezoekje aan het Tiananmenplein en de Verboden stad. Schitterend. Wel vrij warm. Na nonkel Ho in Vietnam slaagden we er ook hier niet in om Mao – op sterk water – Zedong een bezoekje te brengen. Chinezen zijn pas gelukkig als ze minstens een uur in de rij hebben kunnen wachten. Wij minder.

Aangezien het in de zomer vrij warm kan worden in Beijing hadden de heersers er ook nog een buitenverblijfje. Zo’n 20km buiten de stad ligt het Zomerpaleis. Zeer mooi, maar ook daar blijft het ondanks de schaduw en het water vrij warm. Het weer is hier één van de weinige dingen die de Partij hier niet onder controle heeft.

Geen bezoek aan Beijing is volledig zonder een bezoek aan de iets verder gelegen Chinese Muur. De hadj naar Mekka is klein bier in vergelijking met het proberen bereiken van deze bezienswaardigheid. Treinen naar de Muur zijn al uren voor vertrek volledig uitverkocht. Gelukkig raakten wij nog op een bus (vraag ons ook niet hoe we die precies hebben gevonden, een klein mirakel, waarvoor dank). Wij bezochten een gerestaureerd deel van de Muur. Het is een beeld dat je kent van op foto’s, en je wordt ook even stil als je zelf op de plaats staat. Hoewel, te lang stilstaan is geen optie, want voor je het weet staan er een heleboel Chinezen rond je die proberen om samen met jou op de foto te staan. Een keer is leuk, de twintigste keer wordt het vervelend. Soms voelen we ons een speciale attractie op deze attractie.

Waar je ook gaat in China, je hoeft je nooit alleen te voelen. Altijd zijn er een paar duizend Chinezen die die dag net dezelfde plannen hadden. Onze twee vrezen over deze reis naar China blijken te kloppen: transport boeken tussen steden is soms quasi onmogelijk omdat alles altijd volledig volgeboekt zit. Wachten is dan de enige optie. Ook hier is het zomervakantie en de Chinezen reizen zelf ook veel in eigen land. Het valt ons telkens op hoe weinig westerse toeristen we zien. De tweede vrees, het feit dat Chinezen geen Engels spreken klopt ook. Gesprekken gaan nooit verder dan een weliswaar heel enthousiast “hello!”.

China is een heel intrigerend land, maar waarschijnlijk het moeilijkste land waarin we al hebben gereisd. Wie verslaafd is aan Facebook laat het ook beter links liggen: net als bijna alles van Google wordt het hier volledig geblokkeerd.

Op naar Pingyao.

 

 

 

 

 

Plaats een Reactie

Lien Leuk! Alles zeer herkenbaar! :) Geniet ervan!! xxx Geplaatst op 30 Juli 2014

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking