Reisverhaal «Cuba Libre»
Reis rond de wereld deel II
|
Cuba
|
0 Reacties
21 Mei 2022
-
Laatste Aanpassing 21 Mei 2022
Op maandag rijden er geen bussen tussen Cienfuegos en Trinidad. In ons hotel stelde de baas voor om de taxi van een amigo de la familia te gebruiken. We twijfelden…
- Een echte taxi?
- Jazeker, met licentie
- Een oldtimer?
- Maar nee
- Groot genoeg voor onze bagage?
- Zeer zeker (haalt er een reclamefoto bij van een grote, nieuwe, gele taxi)
- Ok, dan…
De volgende ochtend bleek de ons beloofde nieuwe gele taxi toch meer op een rode oldtimer Chevrolet. Een ervaring, dat wel, en het mag gezegd: verrassend goede vering en veel beenruimte. Waterdicht was het ding helaas niet. Gelukkig was het de ruitenwisser aan de kant van de bestuurder die werkte. En het had erger gekund: ook paard en kar is hier een veelgebruikt vervoermiddel.
Het regende dus (tegenwoordig moet je daarvoor naar Cuba) en dat net toen we onderweg de El Nicho waterval wilden bezoeken. Maar alsof de goden ermee gemoeid waren: net voor we arriveerden, klaarde het op. We konden rustig naar de waterval en het uitzichtpunt wandelen. Toen we opnieuw moesten vertrekken viel het water weer met bakken uit de hemel. De tussenstop was meer dan de moeite: een heel mooie waterval en uitzichtpunt.
In Trinidad zelf arriveerden we in iets wat best te beschrijven is als een zondvloed. Het is hier een beetje heuvelachtig, en sommige straten leken verdacht veel op riviertjes. Het was een kwestie van kiezen: oversteken of droge schoenen houden. In Trinidad is er meer leven dan in Cienfuegos. We kunnen hier zelfs kiezen in welk restaurantje we willen eten. Geïmporteerde dranken (denk aan Coca-Cola of Fanta) zijn ook hier niet altijd even gemakkelijk te verkrijgen. We willen daar echter niet flauw over doen. Als het moet, passen wij ons wel aan. İDos Cuba Libres, por favor!
Fotoalbums van locatie «Trinidad»
