Reisverhaal «Oezbekistan»
Oezbekistan
|
Oezbekistan
|
0 Reacties
13 April 2025
-
Laatste Aanpassing 20 April 2025
Het was een turbulente vlucht die ons naar Oezbekistan bracht. Dit probleem had eigenlijk maar één grote oorzaak: de vele turbulentiezones in de lucht. Gelukkig arriveerden we net op tijd in Tasjkent voor het verjaardagsfeest van Timoer Lenk. Mocht hij niet gestorven zijn in 1405 dan zou hij samen met ons genoten hebben van de sierlijke synchroondansjes van het Oezbeekse leger.
De volgende morgen vlogen we verder naar Buchara. Daar zagen we Het Fort, dé foto op elk postkaartje van de stad. Het is een vesting met muren uit modder waar kamelen de toeristen opwachten. Het oude centrum van de stad bestaat uit mooie gebouwen, maar zowat elke vierkante centimeter ervan wordt gebruikt als winkel of exporuimte. De hoge minaret van de Kalyan Moskee is niet alleen hoog (47m), maar heeft ook een bedenkelijke reputatie als "toren des doods" aangezien men deze vroeger gebruikte om het vonnis van terdoodveroordeelden te voltrekken: een klein duwtje was genoeg... 's Avonds komt de plek echt tot leven wanneer de vele moskeeën en madrassas (koranscholen) verlicht worden. We brachten ook nog een bezoekje aan het paleis van Manen en Sterren, de plek waar de laatste emir van Buchara, Alim Khan veel tijd doorbracht. In 1920 is hij gevlucht naar Afghanistan. Was dit voor (één van) zijn vierhonderd (!) vrouwen of zijn pauwen? We weten het niet en we kunnen het hem ook niet meer vragen. Zijn mausoleum staat trouwens in Kaboel, niet zo ver hier vandaan maar we zijn het er over eens dat we best nog wachten om het te gaan bezoeken.
We namen de trein naar Samarkand, één van de parels van de oude Zijderoute. Hier is het 14de -eeuwse Registanplein één van de vele hoogtepunten. Dit was vroeger het commerciële centrum van de stad en wordt geflankeerd door drie wondermooie madrassas. Voor zij die geen genoeg kunnen krijgen van publieke terechtstellingen: "registan" betekent "plaats van het zand", naar het zand dat tijdens terechtstellingen het bloed moest opvangen. Samarkand is ook de plek waar Timoer Lenk ligt begraven in alweer een prachtig mausoleum. De vele graven en koranscholen zijn prachtig versierd met keramiektegels. Als je wil uitleggen welk kleur turquoise precies is, dan ben je hier aan het juiste adres. De stad is zeer toeristisch, al is het niet gericht op westerse toeristen. Geen McDonalds of Pizza Hut dus, wel allerlei winkels of restaurants waar we nog nooit van hebben gehoord. Gelukkig smaakt een hamburger overal net hetzelfde!
De €43 die we in totaal voor ons drieën betaald hadden voor de vlucht van Samarkand naar Tasjkent bleek voor Uzbekistan Airways toch onvoldoende om het vliegtuig te laten opstijgen. De trein dan maar weer... Na een viertal uur sporen waren we terug in Tashkent, de eerste en laatste stop van deze reis in dit bijzondere land. Na nog wat shoppen in een mall (jawel, Diederik kan dat :-) ) en een bezoekje aan Wonderland (een soort pretpark) zit onze reis naar Oezbekistan er op.
Fotoalbums van locatie «Tashkent»
