Reisverhaal «@ El Chaltén»

Zuid-Amerika | Argentinië | 1 Reacties 21 September 2013 - Laatste Aanpassing 22 September 2013

Na alweer een nacht met veel gesnurk, nachtgebraak en mét racende auto's op de achtergrond, was ik blij dat ik om 6u30 mócht opstaan om naar El Chaltén te vertrekken :-) Ik leek wel een muilezel: rugzak, dagrugzak + grote boodschappentas :-) Ik denk wel dat mijn wang en lip dan minder opvallen... . Ik vind het vreemd dat ik zo snel gewoon ben geraakt aan het gesleur en aan het leven uit een rugzak. Ik maak mij er zelfs niet druk in, ik doe het gewoon. Best een simpel leven: niet nadenken over wat je gaat aandoen, ik moet enkel naar het weer kijken :-) én iedere avond neem ik mijn kleding mee in de douche zodat ik toch steeds fris & proper voor de dag kan komen!

Vier uur en vele mooie landschappen (incl. een gletsjer) later, arriveerden we in the middle of nowhere: El Chaltén, 'Capital Nacional del Trekking' :-) We worden, voor we het dorpje in mogen, ontvangen door de mensen van het Nationale Park met een uitleg over wat er kan & wat niet en over de mogelijke trekkings, alle wandelingen kunnen blijkbaar zonder gids (er zijn er zelfs geen, enkel parkwachters), zelfs voor een goede kaartlezer zoals ik... . Ik ben benieuwd maar voor de zekerheid ga ik toch morgen met Janneke & Pieter mee op pad :-)

Nadien zijn we deels naar de hostel gewandeld en wanneer de bus passeerde, hebben we gezwaaid & gevraagd of zij ons aan het hostel wilden afzetten: gelukt! :-) Ik zou nu in Hostel Rancho Grande verblijven maar omdat zij aan het renoveren zijn, mogen we voor dezelfde, goedkope prijs is het HOTEL Poincenot logeren, ideaal!! Geen dorm maar een privé kamer met drie + eigen badkamer. We mogen zelfs de restaurantkeuken gebruiken. Hier kan ik wel even blijven! :-)

Gezien mijn wang en lip enkel meer zwellen, heb ik toch maar beslist om meteen, zelfs voor het uitpakken, naar het 'ziekenhuis' te gaan. 't is een klein bergdorp dus ik wandelde er recht naartoe! Gelukkig want ik moest voor de siesta om 13u bij de apotheek geraken :-) Wanneer ik het 'ziekenhuis', eerder een groot huis uit golfplaten maar 't lijkt wel netjes, binnen ga, sta ik daar eerst even te kijken. Dan duikt er plots een oudere dame op, ik probeer in mijn beste Spaans uit te leggen wat er gaande is en een 'oké' later is ze weer weg, ik heb mij daar dan maar even neergezet. Even plots duikt er een halve hippie op, zij blijkt de dokter te zijn, op zich wel een lieve vrouw. Ze neemt mij mee naar een klein behangen kamertje, 't moet een erg bescheiden dokterskabinet voorstellen. Als ik het goed begrepen heb, denkt de dokter dat ik een bacteriële infectie heb opgelopen. Ze is bezorgd over de koortsblaas omdat het de eerste keer is en omdat het op een verminderde weerstand zou wijzen. De dokter raadt een injectie en een week antibiotica aan, ik heb natuurlijk weinig andere keuze dan het gewoon goed te vinden en te hopen dat het snel zal verbeteren. De dokter gaat weg en blijkbaar is de oudere, norse dame de verpleegster... . Ze wijst naar het bed, ik begrijp dat ik moet gaan liggen, ze trekt aan mijn broek en vlamt de spuit er in. Ik wist niet dat een spuit in mijn bil zoveel pijn kon doen, ik weet zelfs niet wat het meeste pijn doet: mijn bil of wang. Wanneer ik opkijk, is ze alweer weg. Ze doet mij echt denken aan zo 'n oude, grijze, dikke, strenge verpleegster uit de film :-) Voor ik het goed en wel besef staat de dokter terug binnen, ze geeft mij nog een 'voorschrift' (notitiepapiertje :-) ) mee en de boodschap dat als het over twee dagen niet beter is, ik best kan terugkomen. Als ik wil betalen, weet ze mij te vertellen dat het gratis is, ik mag wel een gift doen als ik wil. Dat heb ik, als welopgevoed meisje, gedaan. Alweer een ervaring rijker :-)

Nadien een spurtje naar de apotheek. Daar weet een gastje van zo 'n jaar of 18 te vertellen dat mijn antibiotica niet in voorraad is maar hij heeft wel een gelijkend product (als ik het goed begrijp, het witte product). Niet nagedacht, gewoon gekocht en dan nu rust! Janneke & Pieter zijn er op uit getrokken en ik vind het zalig om even alles voor mij alleen te hebben, me-time: heerlijk lang & warm gedoucht, de was gedaan, wat op internet gesurft, de blog bijgewerkt, thee'tje gedronken én zo ben ik morgen hopelijk weer de oude! Op zich voel ik mij vrij goed hoor, 't is gewoon even vervelend.

Ter info: hier is geen gsm-bereik, enkel wifi. Ik kan dus geen smsjes versturen of ontvangen.

 

 

 

 

Fotoalbums van locatie «El Chalten»

El Chaltén (77)

25 September 2013 | Zuid-Amerika | Argentinië | Laatste Aanpassing 30 September 2013

  • El Chaltén - originele vuilbakken :-)
  • 3e wandeling: Senda a Laguna Torre
  • 3e wandeling: Senda a Laguna Torre
  • El Chaltén

 

Plaats een Reactie

Tilly Amai Sofie, hindernissen te overwinnen! Blijf jezelf maar goed verzorgen daar! x Geplaatst op 24 September 2013

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking