Reisverhaal «Back @ Cusco»

Zuid-Amerika | Peru | 0 Reacties 20 April 2014 - Laatste Aanpassing 21 April 2014

Wat een belevenis! Het was al onmogelijk om, omwille van de plotse regen en door de festiviteiten, een taxi te bellen. Dan maar samen met twee Amerikaanse meiden, in de regen, de straat op in de hoop daar meer geluk te hebben. Na een tijd vinden we een lege mototaxi en we kruipen met drie én al de bagage in dat mini-ding. Eerst natuurlijk een gigantische file... en de tijd tikt verder! Eens we vlot kunnen doorrijden, krijgt de mototaxi een platte band en moeten we te voet verder... . Op dat moment is het 19u en mijn bus vertrekt om 19u30! Serieus stuk, in de regen mét alle bagage, stappen. Ik arriveer 5 minuten voor tijd in de terminal, koop gauw een ticketje (taks) om de terminal te mogen verlaten en spurt naar het perron. Geen bus te zien... Spurt naar binnen... Kantoor gezocht en zij zeggen doodleuk: 'ah de bus had een ongeval dus we rijden vandaag niet meer naar Cusco'... WTF?! Na wat druk en een zeer boze blik zijn ze bereid mijn ticket terug te betalen én regelen ze het ticket met een andere maatschappij (degene waarmee ik naar Ayacucho ging). Ik heb daar de laatste stoel, vanachter in de bus, aan het gangpad. Ik was dus niet meteen happy, wetende dat ik een 20u bus voor de boeg had maar goed, ik zou toch kunnen vertrekken! :-)

Ik stap in een stinkende bus en zie vanachter een hele hoop traditionele dames zitten. Ik vraag beleefd om mijn stoel vrij te maken, al voelde ik mij best slecht omdat ze echt oud waren. Geen probleem, zij hebben geen stoel en zullen in het gangpad zitten... . Ik kijk naar een Spaans koppel dat achter mij aanloopt en we lijken beide hetzelfde te denken: 'Neeee?' :-) In een overvolle, stinkende bus met als kers op de taart een kerel die zijn stoel aan een oma afgeeft en langs mij komt staan... . Natuurlijk duurt het niet lang voor de typische vragen op mij afgevuurd worden máár natuurlijk ben ik getrouwd :-) Dat koppel voor mij schiet in de lach en natuurlijk weet die kerel hoe laat het is :-) dus ik vraag beleefd om mij gewoon gerust te laten. Ondertussen hebben we door dat het de traditionele dames zijn die een niet-te-doen zure geur meedragen. Dan maar met het raam open rijden, lekker koud! Dat vind het opaatje langs mij dan weer geen goed idee, zucht! Ik probeer een boek te lezen en gedachten te verzetten maar dat lijkt niet echt te lukken: te veel bochten, hobbels én vragen van het opaatje. Dan maar (doen alsof we) slapen. Was duidelijk niet naar de zin van de jonge kerel en hij zet muziek op én dat tot 3u. Toen stapte hij én de oma's af, eindelijk! Alleen jammer dat toen de onverharde wegen pas echt gingen beginnen :-) Het werd al licht, mooie zonsopgang maar ook het besef hoe gevaarlijk de weg is. Uiteindelijk geen oog toegedaan en om 15u was in terug in Cusco! Semana Santa @ Ayacucho? Just once i a lifetime! :-)

De stakende mijnwerkers lijken met mij mee te reizen :-) Ik zou normaal maandag avond naar Puerto Maldonando reizen maar de wegen zijn geblokkeerd. Gezien ik mijn entradas voor Machu en Huayna Picchu al kocht, blijf ik hier gewoon tot zondag ochtend. Na dit avontuur doen we nog eens een poging om in de jungle te geraken :-) Och, me-time? Altijd leuk! De groep Argentijnen is er ook nog tot zaterdag dus ik amuseer mij wel :-)

 

 

 

 

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking