Reisverhaal «Almaty & around»

Onze grote reis | Kazachstan | 0 Reacties 16 Juni 2014 - Laatste Aanpassing 29 Juni 2014

In Bishkek vonden we een marshrutka die volgens de chauffeur over twintig minuten naar Almaty zou vertrekken, wat zo veel wil zeggen als ‘ik vertrek pas als de bus vol zit’. Twee uur later waren we dan toch onderweg. De roodgloeiende avondzon zorgde ervoor dat de Zenkov kathedraal in een warme gloed baadde toen onze couchsurfhost ons samen met nog een Russisch en Bulgaars-Spaans koppel surfers kwam verwelkomen in deze prachtige stad. Roman leidde ons meteen langs parken en standbeelden, die hij deskundig in tijd en ruimte plaatste, naar het huis van zijn ouders in de welvarende vierkant van Almaty. We lieten onze rugzakken neerploffen op twee comfortabele zetels en mochten meteen van een Kazachse traditie proeven: Shaslick. Een vreemde naam voor wat wij buiten-proportie-grote satés zouden noemen, maar de vleesmarrinade en de kruiden die in het vuur werden gegooid, zorgden ervoor dat we onze duimen en vingers aflikten.

De volgende dagen moesten we eerst onze administratie in orde maken voor we verder de toerist konden uithangen. Op het migratiekantoor moesten we het onmisbare registratiepapiertje ophalen en dan was het tijd om ons laatste (en moeilijkst verkrijgbare) visum te gaan aanvragen op het consulaat van Turkmenistan. Veel aanpassingen op ons aanvraagformulier, onze brief met route en kleurenkopies i.p.v. zwart-wit kopies, maar uiteindelijk kregen we te horen dat ons visum zou klaarliggen in Tashkent over een week “if they don’t refuse you, of course”.

Roman zorgde ervoor dat we de hoogtepunten van Almaty niet zouden missen. We kochten fruit en brood op de ‘green market’, beklommen de Kok-Tobe en Medeu waarvan we een prachtig uitzicht hadden en speelden badminton in het park vlakbij. We juichten samen nog toen België van Algerije won voor we het comfort van Romans huis inwisselden voor de ‘wilde’ natuur. Een stukje bus, een stukje liften en dan werden we op tien kilometer van de canyon afgezet in letterlijk ‘the middle of nowhere’. Rondom ons zagen we enkel zand en droge heuvels waar af en toe een woestijnratje doorheen kroop. Toen het begon te schemeren zochten we een plekje beschut tegen de wind, zonder succes, en hoopten dan maar dat onze tent ’s nachts niet zou wegwaaien, gelukkig wel met succes.

De warme ochtendzon veranderde ons tentje al vroeg in een sauna zodat we wel op tijd moesten opstaan en de laatste kilometers tot het park begonnen te wandelen. Het uitzicht over de canyon was het allemaal waard. Het was prachtig om te zien hoe de aarde hier ooit in tweeën gescheurd was en de stukken rots langzaam afbrokkelden tot de forse muren waartussen we naar de rivier beneden konden wandelen. Kasteeltjes in de bergen keken op ons neer terwijl we onze oververhitte voeten afkoelden in het frisse water. Een vriendelijke Oostenrijkse familie had nog twee plaatsjes over in hun busje waardoor we veel sneller en gemakkelijker -en vooral ook gratis- tot aan het treinstation van Almaty geraakten. We konden nog snel een nachttrein boeken tot Shymkent, wierpen nog een laatste blik op Almaty in het schemerdonker en vatten uiteindelijk met mooie herinneringen aan Almaty onze verdere reis aan.

 

 

 

 

Fotoalbums van locatie «Almaty»

Almaty & around (28)

16 Juni 2014 | Onze grote reis | Kazachstan | Laatste Aanpassing 29 Juni 2014

  • Charyn Canyon, Almaty
  • the beatles
  • voetbal kijken!
  • Charyn Canyon, Almaty

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking