Reisverhaal «Walvisbaai»

Back to Namibië, land van rust, zon en beestjes | Namibië | 1 Reacties 24 November 2019 - Laatste Aanpassing 24 November 2019

Van Swakopmund reden we een half uurtje verder langs de kustlijn om te logeren in Villa Flamingo Boutique Hotel vlak bij de lagune van Walvisbaai. Door de last-minute aanbieding was dit anders vrij prijzig kleinschalig hotel nog net haalbaar binnen ons budget van dubbele boeking. Gelukkig want dit was een zalig luxueus verblijf om verder op krachten te komen.

Het doel van deze bestemming : bezoek aan de lagune boordevol flamingo's. Hier verblijft een immense kolonie flamingo's (een paar duizend) en ook een pak pelikanen in de baai.

Uren hebben we op de dijk gezeten om te kijken naar de heel nerveuze en vlijtige flamingo's, die af en aan vliegen, huppelen over het strand en vollen bak hun kriel ziften uit het zouterige zand van de lagune bij laag tij.

Een heerlijk zeebriesje bracht ons extra verkoeling bij al zeer aangename temperaturen, waardoor we dachten dat een hoedje niet nodig was en ook insmeren overbodig was. Niks was echter minder waar...Tegen zonsondergang zag ik er uit als een lid van de kolonie. Zo rood als de vleugels van de lesser flamingo en dan met mijn roze tshirtje aan en mijn ecru kniebroek, leek het alsof ik zelf een flamingoke was...

Het gevoel s avonds was niet zo aangenaam, mijn huid leek te ontploffen van de hitte en op mijn hoofd dacht ik dat ik een verwonding had, maar ook daar was het verbrand, zelfs door mijn dikke bos haar door. Marc daarentegen, die er al als een neger uitziet, die was weer een laagje extra gebruind...

In Walvisbaai bezochten we ook de zoutmijn en bijbehorende zoutmeren. De paarse gloed op het water levert unieke foto's op. Als 'birder' kwamen we hier ook aan onze trekken, want tal van andere waadvogels schuimden de zoutvlaktes af.