Reisverhaal «op het einde van de overwintering : incidenten»

overwinteren aan de costa tropical, motril 2023 | Spanje | 0 Reacties 25 Februari 2023 - Laatste Aanpassing 25 Februari 2023

Geen Boon/Janssens reis zonder accidenten of incidenten. Om onze overwinteringsreis te beëindigen toch nog een specialeke voor gehad...Thuis speelt het noodlot regelmatig de negatieve toets, hier is het niet anders. Intussen zijn we hier in Motril al wel gekend bij de politie, eerst bij de policia locale, nu bij de policia nationale... ongelooflijk maar waar.

Het plan voor vandaag was om nog een voorlaatste keer het natuurgebiedJE charca de suarez te bezoeken. Alweer stonden we er voor een gesloten poortje. De dag begon al goed dus...het weer zat niet mee vandaag, kustkuieren zat er dus niet in. Alternatief plan dan maar : de cactustuin bezoeken in het Parcque de los Americas van Motril. Gewapend met de telelens en de gewone camera richting de stad. Hopelijk kan ik hier nog een 'gekraagde roodstaart' kieken in een palmboom. Want dat is me tot hier toe nog niet gelukt. Donkere, bijna zwarte wolken hangen boven de kerk op de heuvel van Motril. Dat voorspelt onheil en ja hoor, onheil we got.

Parkeren in het centrum geen optie meer sinds ons vorig incident, waarbij ze onze wagen hebben weggesleept. Dus dan maar een plaatsje zoeken in de buurt van de ring. Had bij ons vorig politie-bezoek opgemerkt dat daar nogal wat parkeerplaats was en het niet zo heel ver was van de Los Americas cactustuin.  Ok, makkelijk geparkeerd, nu nog een ticketje pakken en we staan voor 2u gerust.  Euh, ik kan de auto niet afzetten. Wat is dat nu weer ?  Ah gelukt, maar waarom dan die rare meldingen op het dashbord. Opnieuw proberen starten, niks werkte nog. Enkel nog een melding 'place your key next to the keyboard'.

Gesukkel, geprobeer, gefrutsel en gesakker,  niks baatte van alles dat we ondernamen. Maar 1 mogelijkheid meer : de Hello-servicelijn van het autoverhuurbedrijf bellen en duimen dat ze engels spreken. We leggen ons 'geval' voor en de vriendelijke dame aan de andere kant geeft ons de tip om de sleutel vlakbij het contact te houden om terug signaal op te wekken. Vermoedelijk slechte electronische connectie tussen starter en sleutel. Ah gelukkig, de auto start terug. Ok, half uur voorbij van het parkeerticketje, maar we kunnen op stap. Of niet dus...

De auto kon niet meer op slot gedaan worden. Op zich al een raar systeem. Als je met je sleutel dichtbij de auto staat en je wil checken of die vergrendeld is, opent die toch opnieuw. Dat hadden we al een paar weken geleden ontdekt. En de oplossing om wel te controleren op al dan niet gesloten deuren, is een paar meter van de auto verwijderd te staan met de sleutel en dan nog even aan de klink voelen. Wij dat een aantal keer geprobeerd, niks, nada, noppes. Deuren konden niet gesloten worden en we hebben geen gewone sleutel meegekregen, dus maar 1 oplossing, opnieuw bellen naar de Hello verhuurcompany.

Natuurlijk nu niet de vriendelijke dame, maar een andere medewerker, die gelukkig ook behulpzaam was in t engels, maar ik kon mijn verhaal weer opnieuw doen van in het begin.

Een assistentie zou worden gestuurd binnen het uur. Maar hij had uiteraard het volledige adres nodig. Alweer typisch voor ons, geen straatnaambord te bespeuren, dus uitgelegd dat we aan de achterzijde stonden van het nieuwe gebouw van de policia locale en dat ik daar zou gaan vragen wat het correcte adres was. Voor een gesloten deur natuurlijk. Ah overzijde van de straat, waar onze auto geparkeerd stond, de policia nationale en vlak voor de auto, tribunale sociale. Google doet zijn werk aan de andere kant van de lijn en onze locatie is bekend. Nu wachten op hulp. Gelukkig even een streepje zon en aan de overzijde wat bankjes. Dus we installeren ons daar tot de ondersteuning arriveert. Terwijl we daar zitten, komt er een lokale politie-agente de parkeertickets controleren. Met al onze parkeerproblemen al deze maand, op zeker spelen en gaan vragen of we toch wel in orde zijn. Ze was de wagen naast ons aan het beboeten. Wij in orde. Ik vertel haar in t engels wat ons probleem is, maar alweer alsof we tegen een dove praten. No comprendo. Vertalen op de gsm dan maar. Ze stuurt ons naar de policia nationale ook al zeggen we dat de assistentie onderweg is.

Allez dan nog maar eens een politiebezoekje. Gelukkig de nationale garde is wat slimmer en spreekt en verstaat vlot engels.

En dan komt de truc uit de doos !  Blijkbaar zit er in de electronische sleutel ook een gewone sleutel verborgen, die door de agent tevoorschijn wordt getoverd en sleutel in de deur en wagen op slot. Ja zeg, dat zouden ze bij sunny cars toch wel eens allemaal mogen uitleggen...pfff...

Allez gered. Assistentie afbellen? Of nee, Marc wil nu toch nog eens rijden testen, openen auto, sluiten auto. Lap gerard, niks werkt.  Dan komt de sleepdienst er aan. Geen noot engels, enkel spaans. En dienen wil onzen auto wegslepen om probleem te bekijken in de garage. 

Niet met mij. Ik zeg, alweer via vertaalsite gsm, dat ik de politieman ga halen. Dienen vent compleet in paniek, want die begreep niet dat ik die ging halen om te vertalen.

Wat een geluk dat die garde zo vriendelijk was en nu komt de kat op de koord !

Er was helemaal niks mis met de auto. We konden gewoon het electronisch systeem niet gebruiken omdat we in de buurt van de politie geparkeerd stonden. Blijkbaar is er daar een zone met stoorzenders tegen terrorisme. En dat blokkeert alle systemen, ook dat van de auto. De agent mocht dat blijkbaar niet zeggen en had ons met de truck van de sleutel volgens hem gered, maar moest het geheim nu wel prijs geven omdat anders de auto werd weggesleept voor niks. 

En wat hebben we geleerd vandaag : 1) een autoverhuurbedrijf dat geen uitleg geeft over de huurauto nooit meer kiezen   2) nooit panikeren   3) communicatie is het allerbelangrijkste !

Allez eind goed al goed. Nog een parkeerticketje nemen en dan de cactustuin eindelijk bezoeken.

Maar nu eerst effe gaan lunchen. Een krokante tostada con queso bij dé patissier van Motril zal wel smaken, met natuurlijk achteraf nog een latte met een lekker kokosgebakje. En daarna voor Marc aan de andere kant van het plein nog een cerveza met tapa er bij of omgekeerd...

Aangekomen aan het plein : eindelijk effe verpozen. Lap de volgende donkere wolk hangt boven ons hoofd. Tapasbar gesloten. Marc teleurgesteld. Mijn patissier was gelukkig wel open. ;-)

En nu eindelijk naar de cactustuin. De hemel heeft zijn grijze kleur ingeruild voor een blauwe schijn met een streepje zon. Komt goed uit om de cactussen te aanschouwen en foto's te nemen. Maar de dag mag niet positief afgerond worden. Hier staan we voor een gesloten poort...

Dan maar appartementwaarts keren en hier al opruimen voor vertrek. En de assistentie op de luchthaven aanvragen voor Marc, zoals ons opgedragen in Zaventem, 3d voor vertrek.

Maar ook nu blijft de tegenspoed ons achtervolgen. Lukt niet online, telefonische hulplijn wordt ingegooid. Pas na 1u eindelijk contact om te vernemen dat het te laat is om aan te vragen, dat het bij boeking moet gebeuren en dat alleen kan bij Tui en niet via Connections. Nadat ik uit mijn krammen ben geschoten, krijg ik te horen dat ik maandag mag terugbellen. K zie het al gebeuren, zal zijn zoals bij vertrek. Op de laatste nipper nog zelf rolstoeleke duwen met al mijn nu nog zwaardere handbagage aan de hand...

Ja zeg, t is me weer wa he...

K zal jullie nog wat Motrilse parcque Los America's foto's posten om de dag af te sluiten met een glimlach voor een happy end.