Reisverhaal «Abdel & Abdel»
Marokko
|
0 Reacties
22 September 2009
-
Laatste Aanpassing 22 September 2009
Na een laatste ontbijt op de Petit Socco rijden we met de bus Tanger uit. Nagenoeg onmiddellijk na de transitstad kondigt het Rifgebergte zich aan. Na Tetouan wisselen de groene bergflanken de dorre heuvelruggen af. Van in de bus zien we in de verte het blauw-wit getinte Chefchaouen liggen, die vredig tegen de Jebel el-Kelaa aanleunt. We verkennen de nouvelle ville en wandelen tot bovenaan de medina waar we een heerlijke koffie drinken terwijl de ondergaande zon ons trakteert op een kleurenpallet tegen de flanken van de bergen. "Kif, monsieur, hasjies, monsieur?" Het zijn deze hassels, eigen aan Chefchaouen, die de marihuanaplantages van het Rif massief verraden. In dat gebergte plannen we een tweedaagse trekking, over de Jebel el-Kelaa naar Azilane en verder het Rif in tot Akchour.
Na vier uur klimmen dalen we op het einde van de eerste dag af tot In Azilane waar de honden van het dorp en Abdel Kader, le responsable van onze gîte ons verwelkomen. HIj is bezig met de kifoogst, we zien hem straks terug. Samen met Abdel, onze gids, nestellen we ons in het charmante optrekje. Na een deugddoend dutje heeft Abdel Kader alles al in gereedheid gebracht voor lftour. De tafel is rijkelijk gevuld met thee, melk, vijgen, druiven, dadels, milwee (Marokkaanse pannekoekjes), harira, chebbakia (zoetigheden), tortilla en brood. Als Abdel Kader voldaan is, haalt hij zijn 'pijp' boven, vult die met kif en lurkt er gretig aan. Het roken maakt van Abdel Kader een spraakwaterval. Hij is een Imazighen (berber) en al verschillende generaties bezit zijn familie het mooiste huis van het dorp. Hij is fier op zijn negen kinderen, waarvan er vijf dochters al gehuwd zijn. Of het recente verbod op de kifteelt hem niet minder inkomsten bezorgt? "De streek is zo rijk aan vegetatie en ik heb ook nog mijn vee", stelt hij ons gerust. Het toerisme is ook nog een inkomstenbron die het verlies van de kif goed maakt. Abdel Kader leert ons met veel smaak ook enkele Arabische woordjes. "Bismillah", "smakelijk eten", en we kunnen smullen van de zonet geserveerde tajine met heerlijk gekruide kip.
Als we na enkele uren stappen op de tweede dag even halt houden haalt Abdel druiven en noten voor ons. De lieverd, onze gids. Niets dan respect voor de jongeman, zeker in deze tijden van ramadan. Abdel is 25 jaar en woont nog thuis. Hij wil eerst werk vinden en dan pas aan vrouwen denken. In juni behaalde hij in Tetouan, waar hij drie jaar op kot zat, zijn diploma Privaat Recht. "Werk vinden zal niet gemakkelijk worden", voorspelt hij. "Voor hoger opgeleiden is het in Marokko vaak moeilijk om een job op niveau te vinden". Abdel hoopt dat hij deze tussenjob niet te lang moet doen en dat hij in Tetouan snel een baan vindt. Daarna zal hij zelf een vrouw kiezen. Iets wat in de dorpen ondenkbaar is. In Azilane kiest Abdel Kader zelf de vrouwen voor zijn zonen.
Abdel van het dorp en Abdel van de stad: twee totaal andere Marokko's.
Fotoalbums van Marokko
17 Oktober 2009
|
Marokko
|
Laatste Aanpassing 03 December 2010
