Reisverhaal «Bangkok blues (Joeri)»

Southeast-Asia | Thailand | 0 Reacties 17 Januari 2015 - Laatste Aanpassing 20 Januari 2015

Reizen met het vliegtuig gaat te snel. Terwijl je in vliegende vaart de ene na de andere tijdzone doorkruist, beweeg je innerlijk niet mee. Je krijgt de tijd niet om te wennen aan een veranderend landschap, je mentale ingesteldheid blijft op België staan. Tijdens onze drie uur durende slaapwandeltocht naar de hostel in Bangkok moet ik tijdens de vele gesprekjes met vriendelijke voorbijgangers voortdurend de neiging onderdrukken om ‘spreek Nederlands aub!’ te roepen, en wanneer ik op een bepaald moment enthousiast het verschil tussen ‘hebben’ en ‘zijn’ begin uit te leggen, moet Nio me hardhandig wakker schudden.

Uiteindelijk bereiken we onze verblijfplaats. Via internet boekten we al in juli de goedkoopste hostel in de backpackersbuurt Khao San. Getergd door de lange vlucht en wandeling komen we aan met het dringende verlangen om weg te dromen in een paradijselijk Shangri-La. De Indiase gastheer laat ons beneden in zijn keurige restaurant eerst voor vier nachten betalen, waarna we onze tweepersoonskamer met aparte badruimte en airco maar zelf moeten zoeken. We vinden de kamer op de eerste verdieping aan het einde van een lange gang aan de smalle maar drukke straat, waarvan het lawaai toch nog overstemd wordt door de nachtclub aan de overkant. Reclamepanelen en de koeling op een terras dat voor iedereen toegankelijk is, belemmeren ons echter het zicht. De gordijnen sluiten we alvast en verder hopen we dat niemand onze kamer binnensluipt, want dat zou via de niet afsluitbare ramen gemakkelijk kunnen. De kamer zelf blijkt alle westerse waarden en normen te tarten. Het verroeste bed komt met keiharde matras. Als deken ligt er enkel een vuile handdoek met gaten. Het vrolijke groen op de muren kan het grijswit van de schimmel niet verhullen. De badkamer stinkt naar het bedorven water dat in een open spoelbak staat. Gezeten op het wc druipen er soms verdachte substanties op ons hoofd. En de beloofde airco blijkt een ventilator te zijn die elk moment van het plafond dreigt los te komen om ons tot chop choy te herleiden. Maar: alles werkt en ik zou het niet anders willen. Zolang we op plaatsen verblijven waar de gemiddelde Vlaming het nog geen 5 minuten zou uithouden, weet ik dat we goed zitten.

Als je 's avonds op Khao San vanaf een terras de massa voorbij ziet stromen, dan besef je dat het niet de winnaars van het Westen zijn die naar hier komen. Behalve misschien de gebronsde god in Schotse rok en met ontbloot bovenlijf die hier twee meter lijkt en een keer of vijf met telkens een andere, grotere deerne voorbij schrijdt. Verder vallen we hier als bijna dertigers niet zo hard uit de toon als verwacht. Naast bompa punk en andere vijftigplussers zie je hier ook veel bijna veertigers tegen hun midlifecrisis vechten door bijvoorbeeld met de visjes in bad te gaan of uit te vissen waar de 'boy' in 'lady boy' voor staat. De top drie van Europa wordt hier trouwens gevormd door 1. Engeland 2. Duitsland 3. Frankrijk. Gelukkig nog geen Nederlanders tegengekomen (houzee!) en al helemaal geen Belgen, dus van vendelgezwaai of islamofobie blijven we voorlopig gespaard.

In ieder geval biedt deze plaats geen antwoord op de vraag waarom ik hier ben. De magie moet hier samen met de goedkope vluchten verdwenen zijn. Freedom wordt hier verkocht als slogan op kledij, en dat illustreert net het gebrek er aan. Trouwens, om het in mijn Thai Engels te zeggen, ‘a kingdom is not a f’. Let er op bij straatprotesten, ik maak school hier. Een oude hippie gaat in de tegenaanval door 'die hipster scum' op zijn t-shirt te schrijven. Hopeloos nostalgisch, dachten we (getuige daarvan deze blog), maar ’s avonds na het shoppen in een nieuw megawinkelcomplex verdwaalden we in zijn verleden. Ik zag in de schutting naast een nieuwe autoweg (uiteraard zonder voetpad) een interessante opening. Er brandden roze lampjes en ik verheugde mij al op het originele strantwerpen. Bleken we midden in een sloppenwijk te stappen, inclusief ondergelopen en doodlopende straatjes. De tamarindbruine, bijna zwarte bewoners van golfplaatland bekeken ons als afgezanten van de Mammon. Ik bekeek hen dan weer zoals een foto over de Rupelstreek 100 jaar geleden. Bij gebrek aan een gemeenschappelijk uitgangspunt kon van echt contact helaas geen sprake zijn. Na wat zoeken vonden we de uitgang naar het heden: de parking van een ander shoppingcenter. De oude hippie kunnen we echter gerust stellen: ooit komt de dag des oordeels. Bangkok zinkt 5 cm per jaar. Gecombineerd met de stijging van de zeespiegel zal dat vermoedelijk nog deze eeuw voor een nieuw Atlantis zorgen. Maar dan een dat door weinigen gemist zal worden. 

 

 

 

 

Fotoalbums van locatie «Southeast Asia»

Thailand Chiang Mai-Bangkok (7/05- 15/05) (45)

27 Juli 2015 | Southeast-Asia | Thailand | Laatste Aanpassing 27 Juli 2015

  • C360 2015-05-08-15-04-50-739
  • C360 2012-01-01-08-58-24-772
  • C360 2012-01-01-09-18-05-196
  • C360 2015-05-08-13-00-41-110
  • sunday walking street

foonfoto's (40)

04 April 2015 | Southeast-Asia | Thailand | Laatste Aanpassing 04 April 2015

  • on the road, Cambodja
  • laatste avond Thailand, Hat jay
  • beerpong, Krabi, Thailand
  • lazy pets, Krabi, Thailand
  • schattigheid, Krabi, Thailand

Khao sok/ Phuket/ Hat Yai (6/02-12/02) (21)

13 Februari 2015 | Southeast-Asia | Thailand | Laatste Aanpassing 13 Februari 2015

  • on the road
  • Onze bungalow op stelten, Khao Sok
  • ... maar hij waarschijnlijk ook
  • idem
  • riviertje door Khao Sok National Park

Bangkok (12/01- 16/01) (28)

12 Januari 2015 | Southeast-Asia | Thailand | Laatste Aanpassing 24 Januari 2015

  • eekhoorntje!
  • Wat Pho
  • Uitzicht vanop Wat Arun
  • Bangkok traffic...
  • pretty birds

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking