Reisverhaal «Mount Maunganui»

De wereldreis | Nieuw Zeeland | 0 Reacties 18 Augustus 2016 - Laatste Aanpassing 20 Augustus 2016

Na onze niet zo succesvolle werkweek verhuisden we naar Mount Maunganui waar we twee weken verbleven in het huis van Anna. Ze was zo vriendelijk om ons in Te Puke te komen oppikken en na ons in haar huis te hebben rondgeleid, vertrok ze zelf voor een aantal dagen naar Auckland voor haar werk. Ook op het einde van ons verblijf hadden we het huis nog 5 dagen voor ons alleen.

Mount Maunganui is een klein stadje dat bij de "grotere" stad Tauranga hoort. We probeerden gedurende 3 dagen nog ander werk te zoeken, maar doordat het winter is en we enkel werk zochten voor twee weken was dit geen succes. We hadden echter nog genoeg praktische zaken om te regelen en gedurende twee weken waren we bezig met plannen, organiseren, opzoeken en bijwerken van van alles. Er moesten kleren hersteld worden, onze wandelschoenen hadden een nieuwe onderkant nodig, onze gewone schoenen waren helemaal afgesleten en Jolijn haar tenen staken er bijna door van voor, regenkledij terug waterdicht maken, een visum proberen te regelen voor Indonesië waarvoor we ook vliegtickets moesten hebben op voorhand, de blog eindelijk eens wat bijwerken, onze foto's op voldoende plaatsen opslaan zodat we ze niet ineens allemaal kwijt zouden zijn, enz.

Tussendoor was er natuurlijk ook tijd voor wat ontspanning. Op nog geen 10 minuten wandelen waren we aan een prachtig strand en een half uurtje verder slenteren, stonden we aan de voet van van de berg: de "Mount". Na een stevige klim heb je boven op de top een prachtig uitzicht over de hele baai en ook de zonsondergang is bij goed weer meer dan de moeite waard.

Anna was echt heel gastvrij en toverde een Nieuw-Zeelandse maaltijd op tafel voor ons: lamsbout uit de oven met geroosterde groenten, pavlova als dessert en een goede fles wijn. Alle ingrediënten voor een fijne avond. Tijdens een van de weekends dat we er waren kwamen 2 van haar 5 kinderen langs en werd het eens zo gezellig. Verhalen over vroeger kwamen naar boven, de wijn was ook weer van de partij en dit keer kregen we geroosterd buikspek voorgeschoteld. We hadden voor die dag ook een echte Limburgse kersenvlaai gemaakt en die was in no-time helemaal op. Een grappige anekdote, Anna haar kinderen kregen bij supermarkt bezoeken een hele krop sla per kind als ze zich goed gedroegen. Ze vonden dit een echte traktatie en hadden ook helemaal niet door dat dit niet zo was in andere gezinnen. Een gezonde manier van belonen!

We mochten de auto van een van haar zonen gebruiken en deden zo twee daguitstappen waar je in andere verhalen meer over kan lezen. Het deed ons in elk geval deugd om even weer op adem te komen en wat rust te vinden op één plaats. Mount Manganui, we gaan je missen.