Reisverhaal «Owhango»
De wereldreis
|
Nieuw Zeeland
|
0 Reacties
28 Augustus 2016
-
Laatste Aanpassing 12 Oktober 2016
Via het grootste meer op het Noordereiland, lake Taupo reden we naar Owhango, een klein gehuchtje in de buurt van het Tongariro nationaal park. We logeerden er 2 nachten bij een Frans gezin dat ondertussen al 12 jaar in Nieuw-Zeeland woont. Niet alleen genoten we heel hard van het verblijf bij hun maar ook van al de natuurpracht in de omgeving.
Om nog een van onze opdrachten te volbrengen trokken we onze wandelschoenen aan en gingen we een dagje wandelen met de papa van Jolijn. We maakten een wandeling naar de Tama meren en kwamen door prachtige natuur. Het is moeilijk om de ervaring te beschrijven. De 2 vulkanen Mount Ruapehu en Mount Ngauruhoe (Mount Doom) waren continu in ons gezichtsveld. De natuur veranderde van mooie bossen naar meer heide gebied en hier en daar lag er nog een beetje sneeuw op onze wandelhoogte. Het meertje zelf was heel mooi al was het daar best winderig. Onze boterhammen daar op eten was geen sinecure maar we slaagden uiteindelijk in ons opzet. Na een goeie 5 uur wandelen en nog een waterval te passeren waren we veilig en wel terug aan de auto. We testen de Sunday Roast uit in een gezellig restaurantje en waren blij dat we in een lekker warm huis konden slapen.
Soms zijn we toch wel echt serieuze gelukzakken. Kiwi’s zien in het wild kan je in theorie alleen maar ’s nachts doen en dan nog moet je enorm veel geluk hebben. Wij hebben er eentje gezien in het wild en dan nog wel overdag! Onze gastheer werkt voor het department of conservation (vergelijkbaar met natuurpunt) en moest op maandagochtend 2 kiwi eieren gaan ophalen om verder te laten uitbroeden voor het kweekprogramma. En wij mochten mee. De rit er naar toe was al een avontuur op zich. Met een side by side reden we een natuurgebied in waarbij we ook door de modder moesten rijden. Nadien was het te voet verder. Met een antenne werd er op zoek gegaan naar de mogelijk locatie van de Kiwi (die een zendertje heeft natuurlijk). Het eerste idee was dat hij onder ons in het bos zou zitten. Er zijn geen paadjes die ons mooi tot bij de Kiwi brengen dus moesten we ons door het dichtbegroeide bos een weg banen. Met al de modder die er was en de steile stukken was het toch even ploeteren. Door de weerkaatsing van het antenne geluid bleek dan toch dat we de verkeerde kant uitliepen. Terug naar boven en opnieuw zoeken. De tweede poging was succesvol en na 10 minuten omhoog klimmen moesten we ons heel stil houden om de Kiwi niet te veel te verstoren. Als eerste werden er 2 eieren uit het goed verstopte nest gehaald. Een van de twee eieren was al wat gebarsten, wat wil zeggen dat het echt niet meer lang zal duren voor de Kiwi uit het ei komt. Je kon het silhouet van de kiwi heel goed zien en bij momenten was er een piepgeluid hoorbaar. Onze gastheer haalde erna voor 2 minuten de Kiwi zelf uit het nest. Een prachtig en heel zacht beest! Maar om de stress voor de Kiwi te beperken lieten we hem al snel met rust. De terugtocht gebeurde heel voorzichtig. De eieren mochten onder geen enkel beding breken! Dit was een hele unieke ervaring en we beseften nog maar eens wat voor een gelukzakken wij zijn!
Fotoalbums van locatie «Owhango»
