Reisverhaal «Pancake Rocks»
De wereldreis
|
Nieuw Zeeland
|
0 Reacties
03 September 2016
-
Laatste Aanpassing 30 Oktober 2016
Naast de ouders van Jolijn, kregen we ook een twee weken durend bezoek van Jan, een goede vriend van Koen. Met hem doorkruisten we enkel het Zuidereiland, waarbij zowel oude als nieuwe locaties bezocht werden. We houden nu de reisroute met de ouders van Jolijn aan en zullen de ervaringen met Jan omtrent eenzelfde locatie opnemen in de verhalen. De met hem nieuw bezochte locaties zullen aan het einde van de Nieuw-Zeeland trip worden opgenomen.
We zetten onze reis verder langs de westkust van het Zuidereiland. Het is een mooie streek gezegend met de nodige variatie in natuur. Het ene moment kan je langs een plat stuk aan baaien rijden, het andere moment rijd je langs kliffen met uitzicht over de zee. Het enige constante is de steekgrage ‘zandvlieg’ die de gehele westkust teistert.
Tijdens de rit met Jolijn haar ouders naar de befaamde Pancake Rocks maakten we twee tussenstops. De Buller George Swingbridge is de langste hangbrug van Nieuw-Zeeland, en natuurlijk moesten we daar overheen. De brug ligt in een oud goudkoorts gebied en loopt dwars over een stevige rivier. Eens je de andere kant van de brug bereikt, kun je een kleine rondwandeling maken waarbij je diverse artefacten van de goudzoekers kunt aanschouwen en waarbij je een beeld krijgt van hun levenswijze. Meer indrukwekkend, in onze ogen, waren de gevolgen van een zware aardbeving in het gebied enkele jaren voorheen. Op sommige plaatsen zag je goed hoe stukken grond 4,5 meter omhoog waren geduwd. Meer idyllisch was onze stop aan de vuurtoren van Cape foulwind met haar uitzichten en de zeeberenkolonie op enkele kilometers er vandaan.
’s avonds kwamen we, over perfecte timing gesproken, juist bij zonsondergang aan bij de Pancake Rocks. Zoals de naam doet vermoeden lijken deze rotsformaties op een hoop opeengestapelde reuze pannenkoeken. Hoewel hoogtij al een tijdje was gepasseerd, beukten serieuze golven tegen de rotswanden. Samen met een prachtige paarse avondgloed, gaf dit een heus natuurspektakel. We waren er zo van onder de indruk dat we besloten om de volgende dag nog eens een kijkje te gaan nemen voordat we onze reis verder aanvingen. Nu was de wind gaan liggen en was het juist laagtij. De hele sfeer was compleet verschillende dan de dag voordien. Juist in het midden van de rondwandeling stond er ons een verrassing te wachten. Twee Hector dolfijnen zwommen samen heen en weer voor de kust.
Na een dagrit over de indrukwekkende Arthur’s Pass (waarover meer in een later artikel), bereikten we ook met Jan de Pancake Rocks bij zonsondergang. Hoewel het weer mooie uitzichten gaf, was de hele sfeer gelijkaardig aan ons vorig avondlijk bezoek. Veel indrukwekkender was ons vierde en laatste bezoek de dag erop. Nu waren we juist aan de pannenkoekenformaties met hoogtij. De golven beukten opnieuw tegen de rotswanden, in geulen kolkte het water met alle hevigheid en op diverse plaatsen verschenen geregeld geisers/blowholes. Wat een natuurspektakel zagen we daar. We bezochten het gebied inderdaad vele malen, maar we hebben er geen spijt van. Wat mooi om te zien hoe diverse natuurkrachten eenzelfde plek zo kunnen beïnvloeden.
Fotoalbums van locatie «Barrytown»
