Reisverhaal «Rondreus deur Sweuden»
Zweden
|
Zweden
|
0 Reacties
28 Juni 2014
-
Laatste Aanpassing 27 April 2015
Onze eerste echte vakantie brachten we door in Zweden. Gedurende twee weken kregen we de kans om het land te ontdekken en de Scandinavische sfeer op te snuiven. Jolijn was met haar ouders al een aantal keren in Zweden geweest, maar ik kon mij enkel proberen voor te stellen wat mij te wachten stond. Eén ding was zeker: het zou een fijne, afwisselende en actieve vakantie worden.
Bij ons vertrek zat de auto dan ook goed vol, maar alles was vakkundig ingeladen. Na een rit van 1.250 km, en een oversteek via de öresundsbrug, kwamen we aan op onze eerste bestemming: Götenborg. Het is een mooie en bruisende stad, doorstoken met kanaaltjes. De stad kent verschillende wijken, elk met een eigen karakter en bijhorende bezienswaardigheden: de oude visafslag (viskhamnen), de oude markt, de citadel, de opera, de wereldhaven met de typerende droogdokken en het openlucht zeevaartmuseum. De Avenyn vormt het bruisende deel van de stad door de goede mix van parken, winkels, horeca en cultuur. Götenborg is een ontzettend groene en rustgevende stad. Het was fijn er te vertoeven.
Na een paar dagen lieten we Götenborg echter achter ons en vervolgden onze reis langs de westkust van Zweden. Onderweg passeerden we een aantal typische kustdorpen met hun gekleurde huizen en vissershaventjes. De rotsige kuststrook, afgewisseld met stenige stranden, leverde regelmatig mooie uitzichten op. Ik was echter eveneens benieuwd wat het onderwaterleven van Zweden te bieden had. In Lysekil heb ik dan ook contact opgenomen met Dive Team Liysekil. Ik was zeer tevreden over de service en de vriendelijkheid van de club, alsook hetgeen de onderwaterwereld aan mij toonde. Een duik maken in Zweden is dan ook zeker en vast aan te raden.
Meer naar het noorden brachtten de rotstekeningen van Tanum een aangename verrassing. Deze rotstekeningen zijn ongeveer 3.000 jaar oud en erkend als UNESCO werelderfgoed. Ze zijn getekend op het granieten gesteenten en tonen verschillende taferelen uit het leven in de bronstijd. in Vitlycke bevindt zich, daarnaast, een bezoekerscentrum met meer uitleg over de Bronstijd en zijn in de openlucht een aantal huizen uit deze periode nagebouwd. Het is een klein Bokrijk in Zweden, maar met veel minder bezoekers!
Onze tocht richting het noorden eindigde in Strömstad; een stadje dicht bij de grens met Noorwegen. Voor ons diende het als uitvalsbasis om Kosterhavets National Park te verkennen. Het nationale park bestaat voornamelijk uit twee 'grotere' eilanden, waarvan wij het noordelijk eiland hebben bezocht. Hoewel het gebied erkent is als natuurresarvaat wonen nog steeds 300 mensen op de eilanden, die nog elke dag gebruik maken van de veerdienst om naar het vaste land te kunnen. Wanneer je van ruwe ongerepte natuur en rust houdt, is een bezoek aan de eilanden een must. Het eiland biedt zowel schone stranden, als adembenemende uitzichten. Dankzij een sympathieke Zweed, met de nodige biologie kennis, kwamen we zelfs oog in oog te staan met fluoricerend mos. Alle, na een tijdje zoeken en een aantal halsbrekende toeren toch.
Vanuit Strömstad reden we, via Noorwegen, naar Ed. Het dorp an sich is niets bijzonders, maar het is een leuke vertrekbasis voor het maken van een kanotocht. Na de uitgebreide voorbereiding - we moesten behoorlijk (lees één uur) puzzelen om alles in de waterdichte tonnen te krijgen - en het krijgen van de nodige materialen van de uitbaters van Canodal, kon Jolijn haar verjaardag goed inzetten op Stora Lee. De kanotrip was het (ont)spannend deel van onze trip. We hebben de natuur immers ervaren in al zijn aspecten; van geen rimpeltje op het water en een stralende zon, tot hevige wind met onweersbuien en redelijke golven die menig spier op de proef stelde. De zonsondergangen en quasi gelijktijdige zonsopkomsten waren adembenemend. Combineer dit met pure stilte en het vieren van midzomernacht op Nössemark (met luidruchtige Noren) en je ervaart de schoonheid van Zweden.
Na deze week van rust, eenwording met de natuur en het in contact komen met onze oerinstincten, waren we toch wel blij nog eens onder een goede douche te kunnen staan. Er zijn menig wasbeurten ondernomen in het meer, maar de watertemperatuur was daar moeilijk te regelen. We waren in elk geval weer helemaal opgeladen en klaar om naar onze laatste bestemming in Zweden te trekken: Lidköping.
Lidköping is een charmant stadje aan het Vänernmeer en heeft een belangrijke rol gespeeld in de porseleinindustrie. Het is dan ook niet verwonderlijk dat in de oude porseleinfabriek heden een Iittala winkel is gehuisvesd, gekoppeld aan een interessant museum over de geschiedenis van deze keramieksoort. Lidköping heeft echter meer te bieden, waaronder het Gamla townhall, verschillende kleine straatjes, promenades naast de Lidanrivier en een gezellige winkelbuurt. De rivier deelt trouwens de stad op in een oude wijk en 'de nieuwe stad', gesticht door Magnus Gabriel De la Gardie in de 17de eeuw. Het oud gedeelte is in de 19de eeuw echter afgebrand, buiten het gehucht Limtorget. Dit gehucht is zeker een bezoekje waard. Het bestaat uit een straat, die uitkomt op een plein en is volledig voorzien van Middeleeuwse woningen. Vele van deze woningen zijn tot op heden nog bewoond.
Lidköping is echter niet alleen interessant vanwege de bezienswaardigheden. De stad biedt eveneens een uitstekende uitvalsbasis om de Zuiderlijke regio van het Vänernmeer te verkennen. Ten noorden van Lidköping ligt bijvoorbeeld Läcko Slott. Hoewel de fundamenten van het kasteel uit de 12de eeuw stammen, kreeg het kasteel vooral bekendheid toen Magnus Gabriel De la Gardie (jep, dezelfde heer die Lidköping getransformeerd heeft) er één van zijn zomerstulpjes van maakte. Onder zijn invloed werd het kasteel helemaal gerenoveerd en uitgebreid. Persoonlijk vinden we het kasteel zeker en vast een bezoek waard en als je geluk hebt, stuit je er op een interessante tentoonstelling. Tijdens onze aanwezigheid was er een expositie over de weg naar Santiage de Compostela. Het bracht in elk geval vele herinneringen naar boven.
Na ons bezoek aan het kasteel, besloten we naar Spiken Fishing Village te rijden.Het is een oud vissersdorp op een kleine 6 km van Läcko Slott, waarvan de huizen gedeeltelijk gebouwd zijn op palen. Vroeger waren deze dorpen talrijk aanwezig rond het meer. Om één of andere reden is de visvangst er echter sterk teruggedrongen, waardoor vele dorpen een leegloop kenden. Het dorpje is niet zo speciaal, maar wel tof om te bezoeken in combinatie met het kasteel. Er zijn nog een aantal viskraampjes te zien en in het lokaal restaurant hebben we een lekker en vers visgerecht gegeten. De dag kon in elk geval niet meer stuk.
Veel mensen vinden Zweden een duur land. Het klopt inderdaad dat eten op restaurant en alcohol een aardige duit kosten. Wanneer je zelf eten haalt in de winkel/supermarkt, vallen de prijzen echt wel mee. Jolijn en ik hebben daarnaast regelmatig in onze tent geslapen. Vergeet niet dat in Zweden het Allemansrecht bestaat en dat het land goed voorzien is van campings. Het is natuurlijk afhankelijk van waar je wensen liggen. We hebben in elk geval genoten van deze rondreis door dit prachtig land.
