Reisverhaal «Aanvang van onze Trappistenroute 106 km»

Genk-Achel- Berkel Enschot | België | 0 Reacties 16 Juni 2016 - Laatste Aanpassing 27 December 2016

Op donderdag 16 juni 2016 was het zover. Mijn vriend Jaak en ik begonnen om 9 uur aan onze tiendaagse  Trappistenroute. Het was eigenlijk een uitgebreide ronde van België met in het noorden een uitsprong naar Nederland ( Tilburg- La Trappe ) en in het zuiden enkele uitsprongen naar Noord-Frankrijk gezien de zeer grillige Belgisch- Franse grens. Het merendeel van de route volgden we de fietsrouteknooppunten behalve het zuidelijkste gedeelte alwaar we Ravels en andere routes volgden.

- Dit verhaal wordt neergeschreven 6 maanden na de feiten wegens geen tijd tijdens de route en vlak na de fietsreis -

Veel lezers en ook bloggers natuurlijk , onderschatten de werklast die zo'n dagelijkse blogopstelling met zich meebrengt. Uit ervaring weet ik dat dit ten koste gaat van het genieten tijdens zo'n fietsreis. Men heeft ook niet altijd internetverbinding om de blog bij te werken wat dan weer stress geeft wat uiteindelijk toch niet de bedoeling is... Maar verder naar onze tocht nu.

De eerste dag hadden we vrij mooi weer. Onderweg naar Achel, een 45 km van bij ons in Genk, ontmoetten we 2 andere fietsers ( een ' Brusseleir ' en een Oostvlaming ) die uit de Oostkantons gereden kwamen richting Postel.Dit was hun laatste fietsdag. We hadden tijdens het fietsen een geanimeerd gesprek met hen....

Om 11.30 uur arriveerden we aan de Achels Kluis alwaar we ons tegoeddeden aan een Achelse gemengde van   5° en een donkere van 8 °, mmmmm, lekker ( zie foto's ) en dit met een stralend zonnetje.

Om 13.40 uur hielden we onze lunchstop in Veldhoven op een houten bank.

We talmden niet te lang want om 17 uur werden we bij de broeders van de abdij in Berkel Enschot verwacht en wouden ten allen prijze een paar La Trappes achteroverslaan voordat we het klooster ingingen tot de volgende ochtend. Stel dat we daar alleen maar gewijd water te drinken kregen... Allez, wij het proeflokaal vlak langs het klooster binnen. We dronken vervolgens een blonde van 6,5 °, een tripple van 8° en als uitsmijter een speciale Quadruppel van 11°. Van deze laatste deelden we 1 fles van 37 cl gezien de prijs van 15,50 Euro. Deze trappist was gerijpt in een speciaal vat, kirschschnaps- batch 24 voor de kenners. Dit was engelenpis ... Amai, zooooo lekker.

Om 17 uur ( bweuk ) boden we ons aan bij de broeders.

Onze fietsen mochten mee het klooster in via de hoofdpoort met trapjes ervoor. Dat gesleur met die fietsen moet een zicht geweest zijn. De fietsen mochten in een opbergkamer op het gelijkvloers. Wijzelf moesten met onze 4 tassen ieder via een trap naar de eerste etage.

We kregen ieder een eenpersoonskamer. De bemeubeling was basic zoals je in een klooster mag verwachten, maar voldoende voor ons .

Na een verkwikkende douche mochten we met een Nederlandse retraitegroep ( 8 pers. ) genieten van een avondmaaltijd met enkel verse en zelfgemaakte producten zoals brood, kaas, confituur, karnemelk...

Na het avondmaal werd er van ons allen verwacht dat we de afwas deden. Het werd een gezellige boel ...

Na de vaat werden Jaak en ik rondgeleid doorheen de abdij door een Syriër, met uiteraard christelijke roots. Waarom juist deze allervriendelijkste man dit voor ons deed, is me nog steeds een raadsel. Buiten hem bestond het retraitegezelschap enkel uit autochtone Nederlanders. Het heeft zo moeten zijn zeker.

Om 19u30 werden we met zijn allen in de kleine kapel verwacht waar de broeders de dag kwamen afsluiten .

Ze waren dacht ik met zijn veertienen waarvan er maar 3 met het publiek mochten praten. De rest hield zich afzijdig en keek ons amper aan in het voorgaan van de gebedsviering.

Na het gebed wachtte ons nog een verrassing. Ter hoogte van de wasplaats stond een bak Trappistenbier. Het werd ons door de broeders aangeboden. BHet werd dan toch wat meer dan het verwachte gewijd water. We hebben onze trappist buiten aan de voordeur genuttigd samen met 2 Nederlanders van het gezelschap. 

Om 22 uur werd er complete stilte in acht genomen en zijn we dan ook ons bedje ingedoken. De volgende dag werden we wederom in de kapel verwacht om 6u30 voor het ochtendgebed. En zeggen dat we om 4.30 uur of 5 uur, ik weet het niet meer juist, het eerste gebed aan ons zouden laten voorbijgaan... wat geen enkel probleem vormde voor de gemeenschap. We mochten in alle vrijheid onze eigen keuzes maken.

https://www.tangatanga.com/nl/home/