Reisverhaal «Letland 2»

Polen en de Baltische Staten: Litouwen,Letland en Estland | Letland | 0 Reacties 04 September 2019 - Laatste Aanpassing 04 September 2019

Letland 2, Riga

22 augustus. Riga is de mooiste stad van de Baltische staten. Zonder meer. Niet vergelijkbaar met enige andere Europese stad. Misschien benadert Wenen het enigszins. We rollen op geleide van Park4Night naar een bewaakte parking als de stadscamping vol, druk en te ver buiten het centrum ligt. Ook ontbrak alle charme in de tussen fabrieksgebouwen, vervallen complexen en braakliggende terreinen te vinden camping. Waarbij je ook nog een 500 meter lang brug over de Daugava moest belopen om in de stad te komen. Om het moois in de stad te zien moet je het wel willen zien. Riga heeft geen oud ommuurd stadsplan, geen centraal “Rynek” (Plaza Major). Wel veel pleinen met prachtige gebouwen, maar geen straat waar alles al gerestaureerd is. Terwijl in elke straat ondanks verval of in de steigers, of naast braakliggende terreinen en plantsoenen, de meest fraaie gebouwen – soms nog grauw en als Sovjetwoonblok in functie – te zien zijn. Alle bouwstijlen bijeen en door elkaar, maar allemaal ‘fin de siècle’, neo klassiek, art deco en Jugendstil . Veelal alleen ornamenten en gevelversiering, de bijpassende stijlelementen ontbreken binnen door niet kapitalistische herbestemming of verval. Een communistische oplossing: laat de gevel intact, bouw daarachter uniforme appartementen. Maar nu zijn sommige gebouwen, opgeknapt en herbestemd tot kantoor, bank, winkel of horeca zo mooi dat het duizelt van de vele indrukken. Je kunt de details tot oneindig blijven bewonderen en fotograferen. Soms is een straatbeeld een en al architectonische schoonheid. Maar misschien is het de verscheidenheid die zo aanspreekt en het verschil maakt met andere steden. Alles is van rond de tweede helft 19de, begin 20ste eeuw. En in die periode kon veel: als je maar geld had en het moest mooi zijn. Door die bril moet je Riga willen zien. Een van de weinige compleet gerestaureerde gebouwen herbergt het Jugendstil museum. De oorspronkelijke architectuur uit 1910 is helemaal in ere gelaten, een Duitse particuliere investeerder is eigenaar. Alleen de begane grond verdieping en het souterrain waren voor het museum opgeknapt, de 4 verdiepingen erboven zijn (particuliere?) appartementen. Waarschijnlijk niet in de oorspronkelijke stijl herbouwd. Het trappenhuis als een zuivere cilindrische spiraal wel. Ik kon zo gauw geen lift ontdekken, maar die zal er ongetwijfeld nu wel zijn.

We bekijken veel in Riga en met wat trolleybus en tramkaartjes kom je overal. We gaan naar de overdekte markthallen, 5 stuks oorspronkelijke shelters voor de bouw van Zeppelins, die na de oorlog door de verliezende Duitsers en de ramp met de Hindenburg achtergelaten waren in de buurt van Klaipeda. Daarvoor bestond de markt ook al, maar waren het openluchtkramen met dekzeilen en gebrek aan hygiene. In de shelters zijn later voor- en achterwanden gebouwd in art deco stijl, maar de hele overweldigende overkappingen zijn tweedehands authentiek, de infrastructuur in het ondergronds aan- en afvoernet en liften is heel bijzonder. Vlees, vis, groente, brood en kleding hebben elk hun eigen hal. Buiten in aangebouwde kramen vind je nog prullaria en ‘mindere kwaliteit’ spullen. Een gedeelte is volledig horeca met lange tafels en banken.

We bezoeken het Riga getto. Een verlaten weergave van de overbevolkte Joodse wijk waarin bijeengedreven de Joden uit Riga, Letland en Duitsland het treintransport wachtte. Deportatie naar Auschwitz en Sobibor. Eigenlijk elke stad die we in Polen en de Baltische staten bezoeken heeft wel een Getto, een oorlogs- en een KGB museum, je wordt er heen getrokken omdat je er niet aan voorbij mag gaan; maar telkens kom ik weer naar buiten met een soort plaatsvervangende schaamte vanwege wat er is gebeurd. Beseffend dat ik in die tijd onder die omstandigheden misschien niet anders had gedaan. En dat oorlogsmisdaden nog steeds tot de actualiteit van vandaag behoren.

De belangrijkste straat in Riga is de Elizabetes Íela, een kilometers lange straat die tevens overal het centrum is. Daar zijn de meeste mooie gebouwen te zien. Geflankeerd door pleinen en parken en eindigend bij de havens en de uitmonding van de rivier de Daugava. Ergens daar zien we een sound and light voorstelling van de modernisten. Digital Art House. Een groot pand , neo klassiek. De voorstelling ‘Van Monet tot Kandinsky’ was alleraardigst, maar geen digitaal noch muzikaal hoogtepunt: vanuit zitzakken en kussens in aaneengeschakelde zalen zag je overvloeiende details met gefotoshopte toevoegingen van kunstwerken uit de vorige eeuw. Geprojecteerd op de diverse muren van zalen. De muziek bijpassend.

Kerken in overvloed. Weer in ere hersteld of nog niet zover. Niet direct de prioriteit in de Sovjetperiode. Na het verwijderen van beelden en schilderijen en kostbaarheden was de bestemming meestal sluiting, kantoor, bibliotheek of museum. Maar nu het weer wat beter gaat zijn de klerikalen weer pregnant aanwezig om de religiositeit nieuw leven in te blazen. De gebouwen worden opgeknapt, van het meestal barokke of neogotische van destijds zijn alleen de buitenmuren over. Beelden en gebrandschilderde ramen ontbreken. Altaren zijn bescheiden. Maar het leeft weer en het mag weer.

Ook nieuwe beelden op straat, niet de heroïeke strijdbeelden en staatslieden, maar de levende in brons gegoten werkelijkheid van vandaag. Figuratief, soms aandoenlijk, vaak taferelen verwijzend naar de lokale trots. Van een beeldje ‘Breemer Stadt Musikanten maak ik foto’s: gewoon een mooi beeld dat door de stad Bremen (D) aan Riga is geschonken.

Tussen alle stenen gebouwen ook heel veel houten huizen. Sommige heel mooi en rijk versierd, andere rechter en soberder. Oud, heel oud en ook nieuw. In alle Baltische landen zie je ze. Vooral op het platteland – hele dorpen met ook de kerk in hout, en ook in de steden. Hout is er in overvloed.

Als we in Riga heel veel moois hebben gezien gaan we na twee dagen verder. Via het Gauja National Park. Het grootste nationale park van Letland. Een fikse omweg die eigenlijk niet opleverde wat we verwachtten. Talloze bordjes met overstekende elanden en herten, dicht bebost aan beide zijden van de weg. Maar behalve een vos en wat roofvogels hebben we weinig gezien. Eerlijk gezegd kon dat ook niet omdat we nog teveel wilden in deze reis en onszelf geen verliesdag gunden. En met 90 km/u zie je dan niet zoveel van wat er zeker zal zijn. Dus voorbij het park weer meer noord-westelijk Estland in. Een stuk door het moerassige merenlandschap en bij Parnu aan de Baltische zee nemen we twee dagen Solar Camperpark, een kleine camping zonder vertier en voorzieningen. Behalve dan het schitterend nieuwe toiletgebouw met toilet wastafel en douche. Het toilet zelfs met het comfort van een ingebouwd warm water bidet. En dat alles draaide op zonne-energie. 35 en 16 zonnepanelen op 2 stellages, zelfzoekend naar de zon in helling en richting van elk 305 Wp. Een hobby van de eigenaar, net als het aanleggen van de hele infravoorziening. Een heel precieze man.

We schrijven wat en rusten en eten en doen de was. Alle tijd hebben we nog mooi weer gehad. De heenreis door Duitsland en Polen achter de buien aan, en voor de rest een enkele bui maar meest droog, warm tot erg warm en veel zon. En het lijkt erop dat dat nog even zo blijft.

Opvallend is het aan de grens Letland Estland. Aan de Letse zijde grote complexen van het formaat van een Makro bij ons, en dan alleen drank. En nagenoeg alleen alcoholisch. Alle mogelijke bieren, wijnen en sterke dranken, frisdranken wat minder. Waar we even naar binnen gingen om een brood te kopen. Met bussen vol komen de kopers uit Estland, waarschijnlijk ook Finland hier drank kopen, karrenvol. Met twee flesjes wijn maar zonder brood gingen we weer naar buiten. Kennelijk een alcoholaccijnsverhaal.

Ook in Letland weinig vriendelijkheid en vrolijkheid. De taal is onverstaanbaar, maar de jeugd spreekt wel meer Engels dan in Litouwen. We maken ons plan voor de volgende dagen. Tallinn als eerste doel.

Het dagje rust heeft goed gedaan.

Gegroet weer vanuit ons cammionetteke.

Theo

 

 

 

 

Fotoalbums van Letland

RIGA (13)

02 September 2019 | Polen en de Baltische Staten: Litouwen,Letland en Estland | Letland | Laatste Aanpassing 02 September 2019

  • F274317B-FEF8-46FE-BCFF-F3C33F5670F0
  • D225EBCC-1ED9-4501-BDAA-19EE13E9B384
  • 2B60FA7B-5E32-4463-BFCE-C7D361FE0C1B
  • 263D97A3-8A62-42ED-AA74-A4F1A6FF8DC5

Onderweg en de zee! (7)

01 September 2019 | Polen en de Baltische Staten: Litouwen,Letland en Estland | Letland | Laatste Aanpassing 01 September 2019

  • BE71FB79-1788-43B6-96FA-BF6B65D9EAC9
  • F71D9E69-0311-42AF-8B7B-119BF92F6CF6
  • E4ADAB42-6C44-4852-8FE3-7E541D265A4E
  • 37E16E34-5AA5-44DE-B750-3B9510C088B9

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking