Reisverhaal «Las cholitas de Bolivia»

Zuid Amerika | Bolivië | 1 Reacties 08 December 2015 - Laatste Aanpassing 08 December 2015

Bienvenida en Bolivia!

Het 3de land en alweer totaal anders..

Mijn eerste indrukken van Bolivia zijn de ferme hoogte, de prachtige Cordillera`s die vaak opdoemen op de achtergrond, timidere mensen, vrouwen in kleurrijke kledij en met 2 lange vlechten aan elkaar gebonden, slechtere wegen en gammel uitziende bussen.

Lang ben ik er nog niet maar de eerste indrukken zijn gemaakt!

De eerste stop in Bolivia was in Copacabana. Een klein, kleurrijk dorpje aan de Boliviaanse kant van het Titicacameer. Op zich is er in Copacabana zelf niet veel te doen. Het is een uitvalsbasis om Isla del Sol te bezoeken. Isla del Sol is net als Amantani en Taquile een eiland in het Titicacameer.

Gezien Freya ziek was, ben ik er heen gegaan met Krissi, een toffe Duitse bikechick met roze haar die ik op straat had aangesproken. We namen de boot naar Yumani en deden een luswandeling over het hele eiland op 2 dagen. En manneke, wat een uitzichten! Zowel tijdens de wandelingen als in Challapampa, wat aan de andere kant van het eiland ligt. We sliepen er in een eco hostalleke boven op de heuvel met een mooi zicht op het beneden gelegen dorpje en met een adembenemend zicht op het opdoemende, half in sneeuw gehulde Andesgebergte. Prachtig!! Echt een plekje om je nietig te voelen.

Ik had gerust nog een dagje langer kunnen blijven op dit mooie, zonnige eiland. Zon, het uitzicht, juicekes, een boek, muziek en KLAAR! Helaas lag de bus naar La Paz vast dus ik moest me content stellen met 2 dagen.

En dan dus van Copacabana naar La Paz. Een hobbelige rit langs arm uitziende wijken.

De onafgewerkte huizen, de armoede en de chaos deden me meer denken aan Azië dan aan Zuid-Amerika.

La Paz is een grote stad in Bolivia maar dus niet de hoofdstad zoals velen denken; dat is nl Sucre. De volledige stad van La Paz ligt tussen zo`n 3600 en 3800m. De stad is omgeven door bergen. Alles is volgebouwd en net zoals in veel dergelijke steden geldt de regel `hoe hoger op de berg, hoe lager de sociale status`. Zo zie je dus ook dat veel hogerop gelegen huizen onafgewerkt en half open zijn. Hoe de mensen hier in kunnen overleven, geen idee... De paar dagen dat ik hier al ben, heb ik met momenten al gerild van de koude. De temperaturen hier zijn nl. sterk wisselend. Alle 4 de seizoenen kunnen de revue passeren op 1 dag en gezien het regenseizoen El Niño begonnen is, regent en hagelt het hier frequent. Ik heb zelfs al auto`s met sneeuw op gezien. Zotjes!

Sowieso koelt het hier ook vanaf 17u heel fel af. De koude voel je dan echt wel tot op je bot. Leve de vitaminesupplementjes, de winterkleren en de donzen jas die ik nog in Cusco gekocht heb!

Welke weetjes kan ik nog vertellen over La Paz en Bolivia?

- Je ziet hier heel veel vrouwen in traditionele kledij, genaamd de `cholitas` (letterlijk vertaald: de speciale vrouwen). Op basis van hun bolhoed kan je hun burgerlijke stand aflezen. Een recht opstaande bolhoed betekent dat ze getrouwd is. Een schuin staande bolhoed betekent dat ze vrijgezel of weduwe is. Een meer naar achter hellende bolhoed betekent dat het een complexe vrouw is, hahaha! Of dat laatste waar is, weet ik niet maar dat hebben ze me toch wijsgemaakt. :-) De echte cholitas dragen dikke, wijde rokken tot nagenoeg aan de enkels, dikke truien en sjaals en zwarte schoentjes. Enerzijds voor de warmte en anderzijds reikt de rok tot beneden omdat die het meest sexy deel van de cholitas bedekt, nl de kuiten. Willen ze een man versieren dan bekijken ze hem eerst van kop tot teen, dan draaien ze rondjes rondom de man en WOPPA..voor je het weet tonen ze blijkbaar hun gespierde kuiten. :-) Van een originele versiertruc gesproken. :-)

- Vrouwen kiezen er zelf voor om al dan niet cholita te worden. Maar...heeft je eigen moeder er bv voor gekozen om geen te zijn, dan kan jij dit ook niet meer. De generaties moeten elkaar opvolgen. In kleinere dorpjes worden de meisjes al van jongs af aan gekleed als mini cholitas. Zij groeien zo op en één van hun eerste cadeaus is dan bv een eerste kleine bolhoed, die trouwens best veel geld kost.

- Hun liefde tonen ze adhv eten. Vandaar dat je dus ook vaak grote maaltijden voorgeschoteld krijgt. Wat de vrouwen betreft geldt `hoe ronder, hoe meer status en hoe geliefder en sexier in de ogen van de mannen`. Zware borsten, lange vlechten, enorm ronde heupen en bedekte, gespierde kuiten, dat is hier het ideaalbeeld. En als het nog kan, gouden tanden want ook dat is een teken van rijkdom.

- Veel cholitas zijn vrij welgesteld (ook al zou je dit op het eerste zicht niet zeggen) en zijn eigenaar van één of andere zaak. En tóch werken ze nog van `s morgens vroeg tot `s avonds laat op de markt of op straat. Volgens hun geloof mogen ze nooit stoppen met werken en moeten ze blijven doorgaan. (Onze regering zou dit fantastisch vinden!) Ook hun mannen willen vrouwen die het fysiek aankunnen om zware lasten te zeulen en te blijven werken. Zo zie je langs de straatkant echt oude, hardwerkende cholitas. Ik heb er soms medelijden mee...want als het keihard regent, blijven ze flink zitten op de koude grond, bedekt onder een plastieken zeil en met de bolhoed gewikkeld in een plastieken zak. Hondenweer of niet, werken zullen ze!

- Veel cholitas verkopen dezelfde dingen op de markt of op straat dus dat betekent veel onderlinge concurrentie. Je zou denken dat bepaalde cholitas dan veel verkopen en andere bijna niets, wat op zich niet zo eerlijk zou zijn. Gelukkig schuilt er een gans systeem achter! Als Boliviaan moet je 1 cholita kiezen en die blijf je dan trouw voor de rest van je leven. Dit gaat ook door van generatie op generatie. Zo is de cholita van je moeder ook jouw cholita. Durf je te kopen bij iemand anders dan word je door de bedrogen cholita bekogeld met tomaten, appels, eieren en nog andere zaken die direct voorhanden zijn en is de band voor altijd verbroken. Trouw blijven aan je dierbare cholita is dus de boodschap!

- De cholitas zijn vertrouwenspersonen. Er kan bij uitgehuild worden en je kan er filosofische gesprekken mee voeren. Enigste nadeel is dat ze blijkbaar veel roddelen dus wie uithuilt, mag er ook zeker van zijn dat de dag nadien iedereen weet waarom. :-)

- Als je denkt dat deze cholitas al stoer en sterk zijn, wel... er zijn nog stoerdere exemplaren. In de buitenwijk van La Paz, El Alto kan je naar cholita wrestling gaan kijken. Jaja, je leest het goed. Cholitas die zowel tegen mannen als tegen andere cholitas vechten in de ring. Gekleed in de eigen kledij zie je ze springen op hun tegenstander en zie je hoe ze de andere vloeren. Blijkbaar een waar spektakel voor het oog, al heb ik het zelf niet kunnen meemaken.

- Aan sommige verkeerslichten in La Paz zie je de befaamde `las cebras de la paz` (= de zebra`s van de vrede). Dit zijn Bolivianen, gekleed in zebrapak die o.a. het verkeer wat regelen en grappige dingen uitspoken. Het initiatief ontstond in 2001 om zowel voetgangers als automobilisten meer bewust te maken van veiligheid op de weg. Bijna niemand hier respecteert verkeersregels en verkeersborden. De cebras de la paz hopen hier verandering in te brengen. Ze zijn super vriendelijk en wie wil (Boliviaan of buitenlander) kan een dagje zebra spelen. Je moet alleen het verkeer wat zien te regelen, heel vriendelijk zijn en de stad geweldig vinden!

- ln La Paz vind je `el mercado de las brujas` oftewel de heksenmarkt. Verschillende kraampjes waar ze amuletten, rare poeders (bedoeld voor alles: iemand voor je winnen, iemand afstoten, betere bedprestaties, enz....), lama embryo's enz verkopen. De cholitas die eigenaar zijn, worden aanzien als heksen. Als toerist mag je foto's trekken van de kraampjes maar niet van de cholitas want dan beheksen ze je en draag je hun vloek met je mee. De lama embryo's halen ze van bv lama`s die dood geboren worden of vroeg sterven en die gebruiken ze dan voor specifieke rituelen.

- De gevangenis in La Paz stond vroeger bekend als een plek waar enorm veel drugs gesmokkeld werden. De cocaïne die binnen werd versneden, werd in pampers gewikkeld en die gooiden ze dan door de open gaten in het dak op straat. De bendeleden kwamen die dan oprapen en zo werden inkomsten gegenereerd. Dus als je nu nog een pamper zou vinden langs de gevangenis dan raap je die best niet op :-). Wie weet beland je binnen...

Er zijn ook toers mogelijk in de gevangenis maar ze raden af om die te doen. De kans bestaat er nl in dat je niet meer uit de gevangenis geraakt en binnen moet blijven. Stel je voor zeg ...

- Bolivia staat bekend als het land met de meeste presidenten in de kortste periode in tijd. Maar liefst 180 verschillende presidenten op 200 jaar tijd.

- Bolivia is het eerste land dat McDonalds heeft doen failliet gaan omdat het gewoonweg veel te duur was. Een middagmaal met soep en gerecht kost hier bv 9 bolivianos, wat overeenkomt met iets meer dan 1€. De cheeseburger van de McDo voor 40 bolivianos was in vergelijking dus heel duur voor hen.

Dat en zoveel meer zijn enkele feiten van La Paz en Bolivia. Sommige zaken klinken ons raar in de oren maar ik vind het vooral boeiend hoe deze cultuur hier alweer zo anders is! Fascinerend vind ik het!

Ondertussen zit ik in Rurrenabaque, de uitvalsbasis voor tripjes richting de jungle. De busrit naar hier was al een hele belevenis. Tussen bergen heen baanden we ons een weg naar de eindbestemming. De wegen hier zijn echter niet zoals bv in Zwitserland. Bepaalde stukken zijn geasfalteerd en er is een nieuwe weg tussen La Paz en Coroico waardoor we alle chance de death road niet moesten doen (voor de nieuwsgierigen google gerust!). De meeste stukken weg waren plat maar wel onverhard en langs de ravijn. Laat ik zeggen dat ik bij enkele stukken en bij enkele tegenliggers mijn ogen toegedaan heb of bewust de andere kant uitkeek. Mijn hart klopte soms wel wat sneller en dat terwijl de Bolivianen op de bus er allemaal rustig onder bleven :-) Maar goed, dankzij de goede chauffeurs zijn we er veilig en wel geraakt.

Ik ben ondertussen ook terug alleen op pad, tijdelijk of blijvend, dat valt nog te bezien. Freya is in La Paz moeten blijven wegens aanslepende ziekte. Dus terwijl ik enkele dagen op een soort retraite ben geweest in de jungle, heeft zij verschillende onderzoeken ondergaan om hopelijk te vinden wat haar nu al een tijdje vloert.

Wordt ze (hopelijk) beter dan spreken we binnenkort terug af in La Paz. Blijft ze sukkelen dan springt ze het vliegtuig op naar België.

Time will tell en ik zie wel. Maar dus voorlopig is mijn status `flying solo` tot nader bericht.

Tot de volgende :-)

Qué te vaya bien!

Chao :-)

 

 

 

 

 

Plaats een Reactie

4ke hahaha, ik zou de bolhoed schuin én naar achter hellend zetten LOL wel gemakkelijk dat er een uiterlijk kenmerk is om je status duidelijk te maken, dat zou het toch zo veel makkelijker maken als single, nee? We zouden veel sneller van 't straat zijn, denk je niet? hahaha "Hun liefde tonen ze adhv eten" : CHECK "hoe ronder, hoe meer status en hoe geliefder en sexier in de ogen van de mannen" : CHECK "Zware borsten, lange vlechten (kan aan gewerkt worden LOL), enorm ronde heupen en bedekte, gespierde kuiten, dat is hier het ideaalbeeld" : CHECK "De cholitas zijn vertrouwenspersonen. Er kan bij uitgehuild worden en je kan er filosofische gesprekken mee voeren. ": CHECK Damn, ik ben een echte cholita in het verkeerde land geboren... ;-ppp Geplaatst op 17 December 2015

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking