Reisverhaal «Van de jungle naar de altiplano»

Zuid Amerika | Bolivië | 1 Reacties 16 December 2015 - Laatste Aanpassing 16 December 2015

Hóla chicos

Bolivia, een land dat ook veel te bieden heeft. Van drukke, chaotische steden tot natuurparken tot altiplano tot wilde jungle.

Mijn avonturen sinds La Paz zijn al heel divers geweest. De dag waarop ik, na mijn wilde busrit, ben aangekomen in Rurrenabaque, ben ik eigenlijk direct op retraite vertrokken.
Het idee was om 6 dagen de jungle in te trekken, afgezonderd en met 3 ayahuasca ceremonies. Ik had daar al veel van gehoord dus ik wou dat ook wel eens proberen en gezien de sjamaan in Rurre sterk werd aangeraden, was het dan ook ineens de ideale plek!
Voorwaarde was dat als je er enkele dagen verbleef, je een speciaal dieet, afkomstig van de indigena`s moest volgen. Op die manier was je lichaam zuiverder en kon de plant beter inwerken. Dat betekende als ontbijt havermout, als middagmaal quinoa en als avondmaal (tenzij op een ceremonie dag want dan was er geen avondmaal) gekookte tarwe. Allemaal puur en zonder suiker, kruiden, niks. Volledige detox van alle smaakversterkers. Om te drinken was er enkel water en thee van vers limoengras en van een extract van bobansana, een medicinale plant.
De regels waren zeer strict maar het viel best mee aangezien er daar geen verleidingen waren. Enkel de heerlijke mango`s die af en toe van de boom naar beneden vielen, staken mijn ogen uit :-)
Mijn eerste avond daar waren er nog andere mensen, die hun 3de ceremonie deden maar die dan de dag nadien vertrokken. Vanaf dan was ik er enkel met lieve poes Misha, een ongelooflijk warme vrouw Eyo die wat toezicht hield en kookte en dan nog met een andere Canadese vrouw die in afzondering wenste te blijven.
Dus ja, ik was er zo goed als alleen maar dat deed ook wel deugd. Want hoe raar het ook in jullie westerse oren zal klinken, de ceremonies maken veel los. Zowel lichamelijk als emotioneel waardoor de rust en de eenzaamheid nadien ergens wel een geschenk zijn.
Ik heb mijn vrije dagen er o.a. doorgebracht met lezen, slapen in de hangmat, gezellige babbels doen met Eyo en spelen met Misha. De plek, genaamd Wizards Mountain Lodge, had ook zoiets mooi over zich dat je kon blijven staren naar het prachtige staaltje natuur rondom de lodge.
Het bioritme lag er ook anders. Gezien de zon onderging rond 19u en er geen licht was, kroop ik altijd vroeg onder mijn muskietennet. Ik sliep er zalig in mijn simpel bedje. Het enigste minpunt waren de kakkerlakken. Één keer was er zelfs 1 in mijn brillendoos gekropen en vermits ik, blinde mol dat ik ben, geen steek zie, had ik dus de bril met kakkerlak opgezet midden in de nacht toen ik naar het toilet moest. Het gevoel dat er iets op mijn gezicht kroop vond ik al vies. Het besef nadien, met bril op en met zaklamp dat het dan effectief een dikke, bruine kakkerlak was, was afschuwelijk. Bah! Ik krijg er terug kriebels van als ik eraan denk, haha!
Vanaf dan nam mijn primitief jagersinstinct de bovenhand en was het altijd eerst ferme inspectie alvorens het slapengaan. Al is jagen in`t donker op kakkerlakken niet evident. Die gortige beesten zijn raaaaazendsnel. Ik kan wel trots zeggen dat ik er toch enkele heb kunnen vangen. :-)
Ondanks het bijna alleen zijn, vloog de tijd vrij snel. Op ceremonie dagen was er altijd wat meer volk omdat Phillip, de sjamaan, dan terug arriveerde met zijn vriendin Angela en andere mensen.
Met een kleine steek in het hart liet ik de mooie plek achter en keerde ik terug naar Rurrenabaque. Uiteindelijk heb ik er 5 dagen gezeten en heb ik 2 ceremonies meegedaan. Het was een ervaring om nooit te vergeten! Laat dat een zekerheid zijn!!

Eenmaal terug in Rurre, ging ik uiteraard vrijwel rechtstreeks naar de markt om fruitjuicekes te drinken en verse groentjes te kopen :-) Mijn lichaam schreeuwde om een volledig gamma aan vitaminen dus ik spendeerde wel degelijk de volle €3 aan heerlijke sapjes en veel groenten en fruit. :-)
Diezelfde dag boekte ik ook direct mijn andere trip naar Las Pampas. Dus de dag nadien terug de auto in en de boot op richting junglegebied. Ik zat samen in een groep met 4 Spanjaarden en 2 Japanners. Ideaal dus terug om veel Spaans te oefenen gezien ik opnieuw mocht fungeren als tolk Spaans-Engels :-)
De groep was heel tof! De Japanse vrienden waren hilarisch. Zo gaven ze elkaar bv ganse dagen door constant meppen om de muggen te doden. Een waar mosquito police duo!! Als dat geen ware vriendschap was! En dan de 2 Spaanse koppels, ook super vriendelijk en warm! Bij deze ben ik al volgend jaar uitgenodigd bij hen in Spanje! Super toch :-)
Tijdens onze trip hebben we ongelooflijk veel dieren gezien. Zoveel prachtige soorten vogels, kaaimannen (dit zijn kleinere krokodillen), vleermuizen, piranha`s, roze dolfijnen, apen en waterzwijnen, hier genaamd capybaras. Naast het spotten van dieren, zijn we ook gaan jagen op cobras en anacondas, hebben we gevist naar pirahnas, zijn we kaaimannen gaan spotten in het donker en konden we zwemmen met roze dolfijnen. We verbleven er in een simpel campamento, langs de oever van de rivier. Alles was op een verhoog gebouwd en verbonden met houten brugjes, gezien er regelmatig kaaimannen aan land kwamen en er af en toe slangen krioelden.
Ondanks het feit dat iedereen, behalve ik, elke dag bijna levend werd opgegeten door de muggen (Leve de overschot aan australische bushman met 80% deet!) en dat het er pokkeheet was, was het een fantastiche trip!!

Het einde van Las Pampas betekende ook ineens vertrek uit Rurrenabaque. Dit keer niet meer met de bus. Op zich had ik geen probleem om terug tussen de lokale mensen en de gevechtshanen, half ingepakt in dwangbuispakjes en met de poten vastgebonden, te zitten MAAR ik zag op tegen de ellenlange rit in de broeiende hitte...en dat in een bus zonder airco. Dus dan maar het kleine, helaas zot dure, vliegtuigje op en op 40min stond ik alweer in La Paz. De koele bries was een uiterst welkome afwisseling na de uitputtende 38°.

Deze keer was er veel meer leven in La Paz. De dag dat ik er terug aankwam, waren er heuse voorbereidingen aan de gang voor een kerstparade. Dus diezelfde avond was er een grote parade, dat op 12 december en met de zotste dingen. Prinses Leia, star wars mannetjes, minions, elfjes, de befaamde La Paz zebra`s, figuren uit Monsters Inc, ... je kon het zo zot niet bedenken of het liep mee in de parade! En de straten krioelden van het volk!!
Tot slot ben ik er ook nog naar de markt in El Alto geweest. 40 blokken groot en ALLES wat je maar wil, kon je er vinden! Van moeren en schroeven tot autobanden tot kledij tot prullaria. :-)

Uiteindelijk heb ik dan na 2 dagen La Paz voor eens en voor altijd achtergelaten. Samen met Lore en Robbert ben ik naar Sajama NP getrokken. Iets moeilijker bereikbaar maar och zo de moeite waard!
We moesten 2 bussen nemen waarvan er normaal een vlotte overstap zou zijn in Patacamaya. Helaas waren alle microbusjes vanuit Patacamaya al vertrokken tegen dat wij er waren...dus we zaten er even vast. Gelukkig wou een andere chauffeur tot daar rijden mits extra betaling. Eenmaal aangekomen in Sajama was het uitzicht fenomenaal! Gelegen op 4400m en dus altiplano gebied kenmerkte het landschap zich door uitgestrekte vlaktes met omringende vulkanen en bergen en met overal lama`s, alpaca`s en wilde vicuña`s. We bleven er slapen in een simpel alojamiento'tje bij een heel lief en vriendelijk gezin. Vooral dochter Julia zorgde wel wat voor entertainment! :-)
We deden er een prachtige, lange dagtocht naar de geisers en een hogerop gelegen meer. De geisers waren spectaculair mooi (en handig om eitjes in te koken voor de lunch) en dienden na de lange wandeling als welkomend thermaal bad. Het meer was ook prachtig gelegen al was de weg ernaartoe beduidend lastiger. Mijn lichaam strubbelde tegen om te klimmen tot 5000m. Ik was misselijk en had precies totaal geen energie meer. Licht glooiende paden leken gigantische bergen en enkele meters leken en voelden aan als lange kilometers. Heel frustrerend wanneer je lichaam niet mee wil. Je wil wel maar je kan niet. Kauwend op cocablaadjes en niet opgevend ben ik er geraakt en het was de moeite meer dan waard!
We hadden een prachtige dag met stralend weer. Enkel bij het terugkeren begonnen donkere wolken zich te verzamelen boven `El Dominante`, de hoogste berg van Bolivia. Donder en bliksem wisselden elkaar af. Gelukkig mochten we achterop iemands jeep meerijden voor het laatste stuk, terug tot in het dorp. Daar genoten we van een prachtig schouwspel met links van ons een mooie, rode, vredige zonsondergang en met rechts van ons onweer. En bij ons laatste avondmaal kwamen we terug de mensen van de jeep tegen waarmee we deze keer een fijne babbel hadden!
De tijd in Sajama was kort want om 5u de ochtend nadien vertrok de minibus terug naar Patacamaya en daar nam ik dan de bus richting Cochabamba.
Hoe lang ik in de stad met blijkbaar het beste eten van Bolivia zal blijven, weet ik niet. Ik ga er alleszins naar Toratora NP waar er blijkbaar dinosaurusafdrukken te vinden zijn!
Hoe dat eruit ziet, lezen jullie een volgende keer!

Hasta luego!
Kristel

 

 

 

 

 

Plaats een Reactie

4ke wat een avontuur toch! ik vind dat je er een boek van moet maken ;-) eitjes koken in een geiser, zalig LOL Geplaatst op 17 December 2015

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking