Reisverhaal «Mijn eerste workaway»

Zuid Amerika | Chili | 2 Reacties 25 Januari 2016 - Laatste Aanpassing 25 Januari 2016

Dag lieverds allemaal!

Het is al even geleden dat ik nog iets gepost heb maar hier ben ik terug :-)

De laatste locatie waarvan jullie op de hoogte zijn, was Copiapó. We hadden het plan om naar het nationaal park 3 cruces te gaan. We keken er alle 3 ongelooflijk naar uit en we hadden alles zo goed als geregeld. We gingen de auto huren van de vrouw van het hostel, wat goedkoper was dan via een autoverhuurbedrijf en we gingen 2 nachten verblijven in het park. Alles klonk prima. De dag nadien waren we er volledig klaar voor om te vertrekken tot wanneer ineens bleek dat haar verzekering plots toch niet in orde was. Jah, daar sta je dan. Gepakt en gezakt om te vertrekken. De helft van het stadje afgelopen om info te verkrijgen via het bureau voor agriturismo. Alle geluk waren we nog niet naar de supermarkt geweest om een voorraad eten in te slaan. Anders hadden we daar mooi gestaan..
We hebben nog ons uiterste best gedaan om een ander alternatief te zoeken maar de autoverhuurbedrijven waren ongelooflijk duur en gezien het ondertussen al vrij laat geworden was en de goesting om te gaan gezakt was, besloten we om het zo te laten en een busticket naar La Serena te boeken.
Diezelfde middag vertrokken we. Gezien alles echter zo snel helemaal anders was uitgedraaid hadden we nog geen slaapplaats geboekt. Het was echter niet zo erg want Luc was nog steeds in La Serena en met dat we er vroeger dan gepland gingen aankomen, konden we nog net eens opnieuw afspreken met hem.
Hij verbleef bij een Chileense vriend van hem die ook nog eens zo vriendelijk was om ons een slaapplek aan te bieden voor de nacht. Alejandro en zijn vrouw ontvingen ons heel hartelijk in hun gezellig huisje. Direct slapen deden we niet want ze hadden de zus en een vriend uirgenodigd om eentje te komen drinken. Onze eerste heerlijke Chileense pisco werd een feit en tevens een genot in de mond!
De dag nadien checkten we in in Hostel Cosmo Elqui waar ik een hele week zou werken.
Ook daar werden we met open armen ontvangen.
Een volledige week heb ik meegedraaid als vrijwilliger en het was super leuk! Hoe werkt het? Wel ongeveer 4 à 5u per dag help je mee en ik ruil krijg je overnachting, ontbijt en kan je je kleren wassen. En hier in het veel duurdere Chili is dat wel meegenomen. Elke ochtend van 8u tot 13u deed ik het ontbijt en dan de bedden van diegenen die uitcheckten. In de namiddag gingen we naar het strand, trokken we het centrum in of childen we in het hostel.
De sfeer in het hostel was leuk! Zowel de andere vrijwilligers als de vaste werknemers en de bazen waren geweldig. Menige avondjes werden gezellig en laat...heel laat. Het was lastig om afscheid te nemen...:-)

De laatste dag namen Chris en ik de nachtbus naar Valparaiso. Ik had er al heel wat goeds over gehoord maar je gelooft het pas zelf eens je er zelf van geproefd hebt! Ze hebben allemaal gelijk! Deze stad is zó fantastisch!! Ik zou hier echt kunnen wonen. Het is een hele levendige, culturele, kleurrijke stad. Ze noemen het hier niet voor niets ook ValparaDiso :-) Achter elk hoekje ontdek je iets nieuw. Trappen die beschilderd zijn, huizen die bedekt zijn met volledige muurschilderingen, graffiti en straatkunst, .. het haalt in iedereen de fotograaf naar boven! Een ware lust voor het oog is het om hier rond te lopen.
Ik denk dat ik hier dus wel enkele dagen zal doorbrengen!
En nadien ineens door naar het Zuiden. Ik ga nog enkele workaways doen dus heel veel tijd om effectief rond te reizen is er niet meer. Het zal er snel gaan zijn, de bewuste terugkeerdatum... Ik ga er nog niet te veel aan denken en vooral nog van elke seconde genieten!

Hasta pronto!