Reisverhaal «China 2011 - deel 5»

China | China | 0 Reacties 20 Mei 2011 - Laatste Aanpassing 20 Mei 2011

Na het festival van SANTAI, gaan we via KUNMING (voor een “ander” hapje) opweg naar AMENG; hier zien we op de markt weer vanalles passeren: Yao, Pu, Miao, Zuang, Hui, … en telkens met een ander accent in hun klederdracht.Op onze volgende bestemming geraken was ook weer niet evident: in AMENG springen we op een passerende bus richting YANSHAN (de meest nabije stad met een busstation); van hieruit willen we naar FUNING maar –voor zover wij kunnen verstaan van het behulpzame gekwetter en geroep- kan dat blijkbaar enkel vanuit WENSHAN en worden we naar de wachtruimte verwezen … na zo’n half uurtje te zitten wachten op ‘ik weet niet wat’, nemen we zelf initiatief en boeken een ticket naar WENSHAN om daar vervolgens op de bus te springen naar FUNING … na een goed uur rijden stopt deze bus in YANSHAN (onze vertrekhalte van ruim 2 uren geleden) … maar enkele minuten later zijn we (met dezelfde bus welteverstaan) dan toch onderweg naar FUNING.

Deze rustige stad langs de rivier, met zijn brede lanen en extra-large-golfkarretjes als stadsbus wordt onze stek voor de volgende dagen.We bezoeken de markten van TIENPING (met zijn 3 soorten Yi), MULUN, LANGHEN (met Zuang en Yao), BABAO (een idyllisch dorpje langs de rivier met de lange-rok-Miao) en PUYANG (met weer andere Yi) en nog twee Yi-festiviteiten.
Het eerste feest is in LANGYAN, wat we bereiken na een half uurtje bussen (tot in BANLUN) gevolgd door een zeer hobbelig bergritje met een motortaxi (over deze 25 km lange motorrit doen we meer dan één uur … mijn motorhart doet pijn bij het zien van deze prachtige bergpaden terwijl ik als derde man achterop de motor zit (Chauffeur + Fanny + ikzelf op één motor) en ik niet zelf mag rijden ); het feest blijkt meer een “kermis” te zijn in een klein dorpje (één straat met 25 huizen en een schooltje) maar de inwoners hebben hun mooiste kleren aan en maken plezier.
Twee dagen later bezoeken we het Tiaogong-festival in LANGMAI. Rond 11 uur zijn we al ter plaatse en volgen de voorbereidingen op het feest: veel eten en nog meer drinken, veel keuvelen en dan de mooiste kleren uit de hutkoffer opzoeken. De ganse dag schijnt er een lekker zonnetje, maar wanneer de ceremoniën beginnen, beginnen ook de regenbuien … wat echter niets afdoet aan de geestdrift en het enthousiasme van vertolkers en toeschouwers. Na het feest weer weg geraken is minder evident: de motortaxi’s kunnen de modderige bergweg niet trotseren en de enkele minibusjes die toch rijden blijken reeds besproken … gelukkig krijgen we een lift (en drank en de beste zitplaatsen) van enkele Chinese fotografen in hun minibusje.

Vanuit FUNING reizen we verder naar XINZHAI; hier hebben we weer een markt (met vooral Yi en nog vele kindermutsjes) en 's anderendaags genieten we, in het nabijgelegen CHENZHAI, van het oogstfeest (en de voorbereidingen ervan): veel vriendelijke mensen, mooie kledij en een heel ontspannen sfeer (we zitten dan ook weer ergens in een uithoek in de bergen, verweg van de stad en zijn drukte en lawaai).

Na al dat feestgedruis gaan we, vanuit KUNMING (het ligt nu eenmaal centraal in de provincie) noordwaarts en in deze 8-uren durende busrit verruilen we de provincie YUNNAN voor SICHUAN en daar begint ons volgend verhaal.