Reisverhaal «Festivalblues»

CHINA - YUNNAN 2013 | China | 0 Reacties 28 Februari 2013 - Laatste Aanpassing 28 Februari 2013

Festivalblues

Met ons vorige verhaal hebben we de uitzonderlijke Bai Miao verlaten en zijn we van NANSAN, via YONGDE naar de markt van WUMULONG gereden.
In 2011 zaten we hier te verkleumen in de koude mist, nu hebben we meer geluk met het weer EN het is marktdag … dus veel schoon volk; deze Yi-soort draagt dan wel heel donkere kledij, maar de individuele, subtiele accenten van boordjes en kwastjes maakt ze toch uniek.

Helaas blijkt dat er vandaag geen bussen meer het dorp uitrijden en ’t is de bedoeling dat we nog in LINCANG geraken … ’t is omdat 95% van de chauffeurs mannen zijn hé anders had ik mijn onweerstaanbare charmes tentoon gespreid … dus is ’t weer aan Fanny om een lift te versieren en dat lukt haar zo goed dat we in een luxueuze personenauto mee mogen (ipv achterin een kamionneke of een open pick-uptruck) en dat we bovendien nog een gratis uitgebreide maaltijd krijgen.

Vervolgens lukt het ons om vanuit KUNMING, na een uitgebreide zoektocht in drie busstations die telkens een uur rijden van elkaar verwijderd liggen, een bus te vinden naar WUDING, onze volgende uitvalsbasis.
Eerst bezoeken we de markt van MAOJIE waar we de zwart/witte Miao herkennen en, in schril kontrast hiermee, verschillende kleurrijke Yi-subgroepen.
De volgende dag blijven we in Wuding en schuimen we enkele trouwfeesten af (’t is nu het seizoen) omdat er veel Yi in feestkledij rondlopen (zo’n trouwfeest is wel ’n beetje anders dan bij ons maar daarover lees je nog wel ’n andere keer).
Onze volgende uitstap wordt de markt van JIUCHANG waar de Miao van de omliggende bergdorpen hun inkopen komen doen.

YONGREN is de volgende halte en wat slechts voorzien was als tussenstop voor een overnachting, wordt toch een unieke belevenis … in een kleine resto bestellen we enkele schotels groenten en een soep (via aanwijzen in de frigo, aangevuld met enkele woordjes “keukenchinees”) … eerst moeten we de soep terugsturen naar de keuken want “meyo tofu” wil zeggen dat we soep willen zonder de duffe blokjes tofu en als we vervolgens de courgettes met tomaten terugsturen want “buyo la” wil zeggen niet pikant en dus zonder de geserveerde 3 soorten chilli’s … dan brengt de opdiener ons een briefje … dat we natuurlijk niet kunnen lezen maar zijn wapperende handjes wijzen ons de deur uit ?!? … gelukkig is de overbuur ook een resto, gerund door een moslim (wat voor ons garant staat voor een propere keuken en niet-pikant eten; weliswaar had hij vandaag een kleiner assortiment aan groenten werd daarom onze tweede keuze) … buikje lekker vol en weer klaar voor ’n volgende uitdaging.

De volgende dag vertrekken we al vroeg naar ZHONGHE want dit kleine dorp wordt de uitvalsbasis voor ons laatste event en we willen één van de weinige hotelkamers bemachtigen … al blijkt “hotel” niet het meest correcte woord voor ons onderkomen ;-(
De volgende dag (’t is ondertussen al 24 februari) geraken we, dankzij 2 liften in ZHIZUO, een klein dorpje in de bergen en de weg eindigt al op zo’n 10 km VOOR we er zijn; alweer een uithoek dus maar dat heeft het voordeel dat de mensen er minder beïnvloed worden door de “beschaving” en dus traditioneler blijven;
Het Yi-festival is trouwens SUPER: niet teveel speeches, ‘n lekker zonnetje en veel dorpelingen in traditionele kledij; gelukkig zijn we altijd enkele uren voor aanvang daar zodat we tijdens de repetities de meest ongedwongen foto’s kunnen maken.

Helaas … na dit festival rest ons, gedurende de volgende 4 dagen, enkel nog de terugweg naar België

Op de terugweg van Zhizuo, helemaal naar YONGREN hebben we weer genoten van 2 liften (inclusief een gratis maaltijd want die Chinezen zijn apetrots dat ze met “laowai” op stap zijn en willen dat aan eenieder laten zien, daarom ook steeds een fotoshoot); vervolgens springen we op een bus (jaja, betalend) naar KUNMING om alvast te wennen aan de westerse geneugten zoals: een “deftig” hotel, echte koffie en lekkere pasta :-)

Belgium … here we come !