Reisverhaal «MEIYO !!»

ETHIOPË 2010 | China | 0 Reacties 04 Mei 2008 - Laatste Aanpassing 05 Mei 2008

Hallo allemaal in Belgie en Nederland (vooral Esther en Dicky),

Woensdag 27 april vertrekken we weer vanuit LANCANG, maar nu meer zuidwaarts.
De bus dropt ons op een kruispunt ergens in MENGHZE en, na stevig onderhandelen, rijdt een tuktuk ons de bergen in , naar "het gat van Pluto", ook wel XIDING genaamd. Een uurtje later staan we in 1 van de 2 straten die het dorp vormen en dan volgt:
driver: "Ik zal hier een uurtje wachten en neem julie dan terug mee naar de stad."
wij: "Neen, wij blijven hier om de markt van morgen te bezoeken."
driver: "Onmogelijk ! Er zijn hier geen hotels"
(en droomt al een fikse rekening voor de terugrit)
Wij stappen een shopke binnen en vragen) "Binguan ... nali ?" (=hotel .. waar ?) en de man beweegt zijn vinger richting einde van de straat.
Deze bevestiging volstaat voor ons en we weigeren resoluut het aanbod van de driver.
Na nog 3 keer navragen en 70 meter verder, vinden we een "slaapgelegenheid" ("hotel" is geen gepaste naam voor het hok met twee matrassen).
Even later weet heel het dorp van die 2 gekke buitenlanders (locals begrijpen zelden dat hun omgeving of levensstijl "interessant" kan zijn voor buitenstaanders) en overal worden we vriendelijk begroet en onthaald.

Bij terugkeer in Belgie zal het even wennen zijn . . . vooral omdat we dan niet meer "de revelatie van de dag" zullen zijn.; de BLONDE Fanny en die man met HAAR op zijn armen en benen.

Terug naar Xiding . . . het was een vermoeiende reisdag
(ik bedoel de verplaatsing van A naar B he, want we hebben ondertussenal zo'n 180 reisdagen achter de rug)
en het dorp heeft (gelukkig) geen KTV's (=luidkeelse Aziatische karaokebar) zodat we vroeg kunnen gaan slapen (vroeg = 21.360 Hr) . . . .
Rond 23.00 Hr echter worden we brutaal gewekt door gebonk op de deur en vervolgens gemompel . . .
Wij (vermoedende dat een dronkaard zich heeft vergist) roepen lachend: "Oprotten !! . . . Wrong door !"
de deur: "Mompel mompel . . . papa plies"
wij (lichtjes geirriteerd omdat de man zijn vergissing niet beseft): "Move ... Go away ... Laowai !!"
de deur: "Passport, we police !" (nu iets duidelijker dan daarnet)
. . . ach ja, weer controle . . . de 4 agentendoen een poging om onze paspoorten, ondersteboven (?!?), te lezen; protesteren wanneer ze het (verlopen) visum van 2005 ontdekken, binden in wanneer wij (enkele bladzijden verder) het visum voor 2008 tonen en druipen 5 minuten later weer af . . . "Sorry, good night."

Donderdagmorgen was het dan eindelijk marktdag, we hebben prachtige HANI en (vermoedelijk) LISU gezien . . . MOOI !!!
Wanneer we uit Xiding willen vertrekken, versiert Fanny nog een lift bij het promoteam van China Mobile;
- als je denkt dat de GSM-cultuur bij ons uit zijn voegen barst . . . hier heeft elke winkelstraat wel 20 GSM-shopkes, loopt jong en oud met de allernieuwste toestellen met loeiendharde beltonen en MP-4-muziekjes -
voor de volgende 105 km gebruiken we 4 verschillende voertuigen (promobusje, tuktuk, bus en grote bus) in een tijdspanne van 3 uren . . . we voelen ons deelnemers aan het VT4-programma "Peking Express" (we zitten alvast in het hetzelfde land)

Na onze "voertuigenwissel" arriveren we in JINGHONG; een toeristische trekpleister en bijgevolg weer contact met BLANKE MENSEN (sinds 30 maart, in Kunming, hebben we, naast Jef en Leen, slechts 2 Spanjaarden en 3 Fransen ontmoet).
Daar de botanische tuinen ons niet boeien en de omliggende dorpen niet langer traditioneel zijn, genieten we in het Crown hotel (http://www.newtgh.com/hg_english.asp? news_id=271&cat_id=80) van het lekkere eten en het zwembad (lekker decadent he) en kunnen we (EINDELIJK) weer geld afhalen met onze visa-kaart.

Ach ja, de titel . . . MEIYO betekent zoveel als "Heb ik niet.", en dat horen we hier veel te vaak. Ik vermoed echter dat soms de taalbarriere ons parten speelt, maar dikwijls is het ook gemakzucht (men is vaak liever lui dan moe) of (in sommige gevallen) is het slechte wil.
Mijn hoofdstukje over de gewoonten van onze (rode) vrienden wordt deze keer dus ingekort tot: MEIYO ! ! ! ! !

Eens de kas EN de innerlijke mens gespijst, vertrekken we weer; via MOJIANG en SHIPING bereiken we XINPIN, waar we ons volgend rendez-vous hebben met Jef en Leen. Met Gigi als gidse (alweer een lerares Engels) verkennen we de stad, bezoeken het nabijgelegen XINHUA en informeren ons omtrent de komende festivals in de (weide) omgeving; 01 mei is bij ons ook het feest van de arbeid, maar in het communistische China paken ze dit groots aan en spreiden het feest over verscheidene dagen.

We trekken eerst naar MOSHA, waar we samen met de DAI, op 01 mei, hun nieuwjaar vieren op de gekende wijze : WATERSPLASHING (zie Menglian-story hiervoor) en enkele traditionele opvoeringen op een superlocatie.
Op 02 mei doen we het nog eens over in GASA, slechts 50 km verder maar 't is vooral de hoed waardoor we de Mosha-dai van de Gasa-dai kunnen onderscheiden.
Tenslotte reppen we ons, op 03 mei, naar MOJIANG (alweer) voor de afsluiting van het HANI- en tweelingenfestival, waar enkele prachtige oudjes zich ontpoppen tot ware fotomodellen.

Na al het feestgedruis maken we een uitstap naar MALU; een Yi-dorp (elders ook we Yao of Dao genoemd) waar nog enkelen de traditionele "geitevacht-jas" dragen.

Terwijl Fanny, met Jef en Leen, opstap is naar BIXI (een klein ouderwets dorpje op zo'n 15 km van Mojiang) neem ik de tijd om eens bij te pennen en jullie alzo op de hoogte te houden. Morgen (05 mei dus) trekken we weer verder, maar das dus voor morgen he . . . en voor jullie zal dat nog wat later worden.