Reisverhaal «Nog meer oefening in geduld»

ETHIOPË 2010 | Kameroen | 0 Reacties 19 November 2006 - Laatste Aanpassing 19 November 2006

Hoi Hoi,

We hebben net genoten van een lekkere pannenkoek met wilde honing en banaan, in een gekoelde ruimte want 't kan hier warm zijn . . . 't leven kan toch zalig zijn hé . . .

maar het kan ook wel eens anders zijn . . .

't is vrijdagmorgen, half acht, en we stappen op de bus van Maroua naar Garoua en na een rustige rit genieten we in een beter hotel van een lunch en een duik in het zwembad, tot we naar de luchthaven gaan om onze vlucht van Garoua naar Douala te halen . . .

dachten wij toch . . .

Blijkt dat een 5-tal man VOOR ons de laatste plaats wordt uitgedeeld  ? ? ? 
de luchtvaartmaatschappij CAMAIR (de enige en toch bijna failliet) heeft een vliegertje voor 50 personen gestuurd in plaats van de reeds geboekte 200 plaatsen ! ! ! ! ! !
Later blijkt nogeens dat er geen volgende vlucht zal zijn voor maandag en zelfs als die komt is die te laat voor ons omdat wij maandag onze vlucht terug naar huis niet mogen missen . . .

Na veel discussie en ruzie en, uiteindelijk, getier van alle omstaanders van beide partijen eisen we ons geld terug, zodat we over land de route kunnen afleggen in enkele dagen.
Het is ondertussen 1700 Hr en enkel het hoofdkantoor in de stad, dat tot 1800 Hr open is, kan eventuele terugbetalingen doen; wij dus in zeven haasten terug naar hun kantoor.
We doen onze uitleg aan bediende nr 1, die verwijst naar nr 2; opnieuw hetzelfde verhaal en na een tweede herhaling lacht hij ons uit en zegt dat enkele het kantoor dat de tickets verkocht heeft (10 dagen geleden dus in Douala) ons kan terugbetalen . . .
opnieuw discussie en ruzie tot ik besluit "le grand chef" in haar kantoor op de eerste verdieping op te sporen . . .
doe de zoveelste keer mijn verhaal en madam verwijst ons laconiek naar bediende nr 2 . . .
ik schiet eindelijk nog eens uit mijn sloffen en dan belooft ze te bellen naar Douala voor een goedkeuring tot terugbetaling (na onze tickets te hebben doorgefaxt); we worden verondersteld beneden te wachten zodat "madam" kan verderwerken en de heren van beneden het kantoor niet afsluiten want het is bijna weekend voor hen.

Om 5 voor 6 besluit ik opnieuw om madam lastig te vallen omtrent de goedkeuring . . . is nog niet binnen zegt ze en na enig aandringen (want we worden al wat ONGEDULDIG) blijkt hij plots in het bakje te liggen . . . wij blij ermee naar beneden waar bediende nr 2 aan bediende 3 (die enkel de kas doet) een bonnetje moet schrijven voor ons tegoed . . . bediende 2 leest de fax en zegt dat het tijd is voor zijn gebed (we zitten in moslimland nietwaar) . . . helaas . . . dit is buiten ons Fanny gerekend want die schiet me daar uit haar sloffen . . . gooit de deuren dicht en verspert die beer van een kerel de weg en maakt hem in alle talen duidelijk dat haar geduld teneinde is . . .
De arme man kan niet anders dan bezwijken voor zoveel charme en begint te tellen . . . 
"le grand chef" verlaat ondertussen langs de zijdeur het kantoor want die weet hoelaat het is . . . van de voorziene 140.000 CFA krijgen we er 77.000 terug . . .  imsh Allah.
Alweer discussie en ruzie en ambras met nr 2 en met "madam" (die niet ver genoeg om de hoek stond) tot we uiteindelijk kapituleren en voldoening nemen met wat geboden wordt.
Als we bewijsjes vragen van de terugbetaling of kopij van de fax blijkt NO het enige antwoord . . . alweer buiten ons Fanny gerekend natuurlijk . . . we doen onze rugzak om, ontvangen en in het naar buiten gaan ritst zij toch een kopij mee (waarmee we later in Douala willen proberen om de resterende som toch nog te krijgen (als we er tijdig geraken)).

Na deze bewogen dag maar terug naar dat betere hotel (voor Jef: www.cameroun-guide.com/relais-sainthubert.htm ) voor een hapje en een douchke . . . helaas sluit de watermaatschappij, beurtelings  en tijdelijk, een wijk af zodat deze geen water heeft en wij dus ook weer geen douche vanavond. . .
C'EST L'AFRIQUE, N' EST PAS klinkt er in mijn oren en ik zucht. . .

Zaterdagmorgen, lekker geslapen, een nieuwe dag  . . . met weer zonneschijn, stromend water, een busrit van 5 uren tot Ngaoundere in 't verschiet . . . we zijn weer weg hé.
Rond de middag willen we ons treinritje boeken voor de nachttrein (er is geen andere) en hopla . . .
drie plaatsen voor onze neus worden de laatste ligplaatsen verkocht ALWEER net te laat; dan maar een zetel in 1° klas.
Als we wat later lekker hebben gegeten en de stad ronddwalen, stoten we op een bruidsstoet,  een tiental versierde en mooi opgetooide paarden, begeleid door trommelaars en fluitspelers komen de toekomstige bruidegom halen en, alvorens hem bij de bruid af te leveren, doorkruisen zij enkele malen de hoofdstraten van de stad met hun stoet.  Als we verder dwalen en op de muziek afgaan, belanden we op de stoep van de bruid waar we worden uitgenodigd om mee te komen dansen (allee . . . Fanny toch want het is vooral een "vrouwending" met enkele musici) . . . helaas moeten we veel te vroeg vertrekken want onze trein zal niet wachten.
Na de comotie van de voorbij dagen was dit een welkome verrassing.

De treinrit is best meegevallen (voor de 14 uren durende rit in een zetel) en de wachtende bus zat natuurlijk weer propvol maar we zijn moe EN voldaan terug in Douala en kunnen eindelijk opzoek naar dat unieke masker(s) . . .

 

 

 

 

Fotoalbums van Kameroen

Kameroen 2006 (12)

25 November 2006 | ETHIOPË 2010 | Kameroen | Laatste Aanpassing 25 November 2006

  • Onze route
  • Rumsiki
  • Lokale bussen vertrekken pas als ze "vol" zijn
  • Vrouwen op de markt in TOUROU

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking